دیداری سازیِ حیاتِ برهنه

Salut bayad guft baray har doy tan (Asad and Khadim Ali... Best asteeen!)

تصویری و نمادی از دنیای امروزی... دنیایی که در یک هرج و مرج نامفهوم و یک خشونت سرخ رنگ فرو رفته است... دنیای پسامدرن یک انسان در گل مانده سنت و تحجر گرایی... دنیای بودای مرده و فرشتگان سیاه بال دندان تیز...

تمام معنا و مفهوم این طرح خادم علی نمادی است از زمانه ای که در آن همه مان به نوعی هجوم می اوریم به یکدیگر، دندان میگیریم هستی و هویت یکدیگر را و سرخی بارز در سرتاسر این طرح و این تصویر بیرون آمده از ذهن خادم علی، در واقع انگار ترشحات ذهن یک انسان مدرن است که میخواهد خود را بیان کند در رنگها و خطها و در نوعی آوانگارد اندیشه ای که شاید دهها سال در این سرزمین زمان لازم دارد که فهمیده شود...

اینکه بسیاری شاید این طرح را خشونت آمیز ببینند، به نظر من خودش یک امتیاز مثبت است... آن تصویر مبهم و محو شده بودا در دل این همه سرخی و این بارز شدن دندانهای سفید همه و همه و این بالهای سیاه فرشتگانی که روزی سفید بودند انگار، همه حکایت از دوران خفقانی دارد که در ان زندگی میکنیم...
به نظر من این طرح بس جای حرف دارد و جای تحلیل...
تشکر از اسد بودا به خاطر تفسیر نابش... مثل همیشه خوب...

شرح حال درون هنرمند شاید برای خودش هم گنگ و مشکل باشد اما مثل اسد او یک فرد حساس در قبال تاریخ ما است و جای شک نیست که در پیچیدگی های هنری او برجسته ترین مفاهیم درد و رنج تاریخی ما باشد.

اسد بودا ی عزیز خیلی عبارات جالب مینویسیدو تنها چیزیکه ناخوان و قابل اندیشیدن است درک خود همین تصویر است.
کجای این تصویر به انسانی مانند است جز بیک هیولائی که در نقاشی ها و کارتونهای اطفال ازش استفاده میشود. این نقاشی خیلی دشوار است که پیام گویایی برای اکثریت بینندگان داشته باشد مگراینکه به خود نقاش که اگر کدام کار جالبی در گذشته کرده که این یکی را هم بحساب همان کارهای بهتر گذشته اش کرد و قبول کرد که شاید این هم چیزی باشد که از درک انسانی والاتر است.
معذرت میخواهم یا نا آگاهی من از عالم هنر است و یا چهره مونا سالین همین طوراست که معلوم میشه
موفق باشید

سلا م حضو ر گر ا می بو د ا و نقا ش برومند خا د م علی

انسا ن از دید ن این نقا شی و ا قعا منقلب میشو د از بو د ا ی گر ا می ممنو ن و همیشه تو ا نا با د
خا د م علی عز یز این نقا ش محبو ب چیر ه دست

تفسیر اینگونه نقاشی ها تنها از عهده اسد بودا بر می آید. چرا که بهتر و بیشتر از دیگران با درد و رنج آشنایی دارد. بنابراین هر آنچه که رنج و درد انسان را و از سوی دیگر بی رحمی و قساوت انسان را نسبت به انسان های دیگر بنمایاند، را بهتر درک می کند و مهمتر از همه اینکه ابزار بیان احساس خویش را با چیره دستی تمام در اختیار دارد و از رهگذر آن دیگران را با دنیای اندیشه خویش شریک می سازد.
آقای بودا قلم سرخ تان، اندیشه سبز تان، و نفس مسیحایی تان مستدام باد.