ســـــــلام و عرض ادب خدمت همه دوستان و بالخصوص برای شفیع دیوانه:
قبل از همه برایتان بگویم که دیوانگی به هرشکل که باشد دیوانگی است و بدون شک دیوانه همیشه در زنده گی خود از خود نه بلکه از مردم نفرت و عار دارد، از همه دست اندر کاران ویب سایت جمهوری سکوت خواهشمند هستم اگر میتوانند که یک پیام مرا به آقای شفیع دیوانه که همیشه از نفرت، جنگ، خشونت و غیره و غیره حرف میراند برساند بسیار خوش خواهد شدم، "آقای شفیع دیوانه شما که همیشه برای ناموس وطن خود جنگیده اید و همیشه در پی کشتن مردم ظالم بودید چی مشکل روحی و روانی برای شما پیش آمده که شما فعلا هوشیار و با عقل شده اید منظورم اینست که حالی هم در فکر آرایش موهایتان و نظافت تان شدید؟، آیا بودن سی و شش کشور که همیشه در فکر بدبختی وطن و ناموس ما هستند بی ارزش تر از بودن یک شورای نزار در افغانستان برای شما است؟ و یا هم شما فعلا چیزی در زندگی پیدا کردید که شاید برای شما با ارزش باشد و زندگی را هم برای شما با ارزش تر ساخته و فعلا دیگر از مرگ ترس و حتی متنفر هستید؟" دوستان گرامی و گرانقدر آقای شفیع همیشه از منطق به ما یادآوری میکند اما در حالیکه جای دیوانگی باشد دیگر حرف از منطق را نباید برد، مثلیکه

سلام علیکم . عرض ارادت خدمت تمام دست اندرکاران سایت محبوب جمهوری سکوت
من اسم این قهرمان راخیلی شنیده بودم ولی متااسفانه خودش راندیده ام واولین باراین سعادت راجمهوری سکوت برایم بخشید که درین باره ممنونم ولی تاحالا من شفیع رایک جانی دیوانه مشناختم که هیج فرق برایش ازخودوبیگانه نداشت اما حالا اورایک قهرمان به تمام معنی که یکباره باخواندن این موضوع درقلبم جای گرفت پذیروفتم وافسوس میخورم که تا حالا چه رابشتردرباره این ستاره سرخ هزاره واین رهرو خالیق تحقیقات نداشته ام شایدم مقصر نباشم چون من درایران زندگی میکنم و کمتردسترسی به مطبوعات داخیلی دارم ولی یک خواهش که ازمسئولین جمهوری سکوت دارم این است که بشتردرمورین این قهرمان به همتای ملت مظلوم ماروشنی بیندازد وازخاطرات همراهان وی بشتربنویسد وهمچنین ازمصاحبات احتمالی دگرکه داشته است من وقتی این متن را میخواندم خودم رادرغرب کابل احساس میکردم دقیقا ولی وقتی نظرات دوستان راخواندم بعضی ها به دست کاری این مصاحبه اشاره کرده بودند که کمی ذهن خوانینده هارا مغشوش میسازد که ازمسئولین جمهوری سکوت انتظلرمیرود که دررفع این سوئ ظن حتمن وحتمن تلاش کند وجهت تایید این مصاحبه خواهشمندم اگرازخاطرات وشواهد موجه استفاده شود خیلی خیلی کاربزرگ کرده اید بهرصورت شفیع یک دانشمند نیزبوده است ازگبایش برداشتم این بود که اویک ادم تحصیل کرده وپخته بوده است افسوس که ماها برای جاه طلبی خود بازوی خودراقطع میکنیم... من به توان خود قول یک اهنگ رابرای این قهرمان ملی میدهم وهمین جاه ازشاعران وبرادران که شاعرهستند تقاضای همکاری دارم farid.muradi@yahoo.comوازتمام هموطنانم میخواهم که درهرکمال وکاری که هست نگذارند نام این بچه شیران هزاره فراموش شود....

سلام به روح پاک شهدا ..............شهامت این دیوانه های عاطفی بودن که امروز مردم حزاره در کوچه بازار های کابل قدم میزنند.

آقای شفیع یک مرد قهرمان .و دلسوز برای مردم هزاره بود . و ما بالایش افتخار میکنیم که همچو شفیع یک قهرمان داشتیم .روحش شاد یادش گرامی باد آرزو هزاره

سلام و درود خدمت مدیر و تمام کارکنان این وبسایت.
بعدادرود خدا بر روح آن مرد بزرگ و ارزشمند قهرمان ملت ما هزاره ها"شهید شفیع"..
روحش شاد باد..
وی واقعا درد و رنج که در دل مردمش مخصوصا مردم غرب کابل را به خوبی درک کرده بود و جانانه از مردمش تا آخرین لحظه زندگیش دفاع نمود.وی دیوانه بود اما دیوانه مردم بیچاره خود.و تا آخرین لحظه زندگیش از مردمش نگذشت و از مردمش مردانه دفاع نمود.
اما اینرا میخواهم بدانم که کیها باعث شهید شدن همچون شخصیت بزرگ ملت ما شد؟
چراشفیع قهرمان را نا جوانمردانه شهید کردن؟ برای چه؟
...
شفیع قهرمان برای همیشه زنده هست و خواهد بود.
روحش شاد و گرامی باد !!

م.نصیر الله داد ترکمنی

سلام به روح پاک شهیدای غرب کابل وقهرمان ملی هزاره شهید جنرال شیفع وقهرمان ملی هزاره نصر احمد رضیاهی وقهرمان ملی هزاره طاهر جان وقهرمان ملی هزاره قبر علی مظلوم یار ودیگر شهیدای غرب کابل وقهرمان ملی هزاره عبد خلق هزاره وقهرمان ملی هزاره علی داد وروح شان شاد وجایشان جنت ومن در جنگ های غرب کابل با شهید قومانده نصر درخت اول دهمز نگ بوده ودر جنگ های بامیان با سلم خان وبرادر شیفع شهید ضیا بوده ودردهای مردم خودرا ومظلومیت مردم هزاره فراموش نمی کنم هیشه اشک میریزم نام این قهرمان در تاریخ باقی است وسلام

man muhammad ali hstam az dostan wa qharaib qhomandan shafay man may khaham dar bare shafay chand kalima gab bezanam qhomandan shafay yak shakhseyat besyar allay ast ama mutaasfena zindagay or nagozashd

man muhammad ali hstam az dostan wa qharaib qhomandan shafay man may khaham dar bare shafay chand kalima gab bezanam qhomandan shafay yak shakhseyat besyar allay ast ama mutaasfena zindagay or nagozashd

هزاران درود و سلام بر دیوانه های همچون شفیع
مدت ها بود که از شفیع می شنیدم اما هیچ کس برایم نگفت که او را چرا دیوانه می گویند.وقتی این مصاحبه را خواندم اشک از چشمانم جاری شد و پی بردم که این دیوانه هزاران بار بهتر از نوکران و وطن فروشانی هست که جز از منطق پول و ناموس فروشی چیزی دیگر نمی دانند.
زنده باد قهرمانان هزاره

hazara bodan jorm nist balke yak eftekhar ast

سلام درود برروان پاک شهداغرب کابل وشهید سرافراز قوم قهرمان شفیع دوستان شفیع را هر کس نمی شناسدکسی که زیر گولوله های دشمن وقت تیر کرده شفیع را می شناسدکه چی جان فشانی هایی کرده ما دیگر در جامعه شفیع پیدا نم کنم

دیدن سایت برایم فوق الغاده حالب بود و از ااینکه می بینم که هنوز هم شهیدان و قهرامانان واقعی مردم ما فرامویش نشده خوشحال شدم .
برایتان ارزوی موفقیت و بهروزی می نمایم .
سر افراز باشید

اگرغم را چو آتش دوود بودی
جهان تاریک بودی جاویدانه

i want to have the video tapes of Mazari and the parade day in Bamyan.
where i can find them, i am living in Bamyan

با سلام و عرض ادب.
اولاً صمیمانه خرسندم از راه اندازی چنین سایت با ارزشی!
واقعاً وقتی متوجه دگرگونی های ازین قبیل میشویم، نیروی نامرئی ای در وجود ما شکل می گیرد و این امکان را میدهد که مغرورانه اعلام داریم که هزاره ها منطقی ترین انسانهای تاریخ اند! در طول زمان شاهد فاجعه ها، نسل کشی ها، تجاوزها، سوء استفاده های سیاسی و معامله گری های شیادان و خونخوارانی که بویی از منطق انسانیت نبرده اند و اگر حیوان خطابشان کنی بزرگترین جرم را در حق حیوانات زبان بسته انجام داده ای و چه بسا که شیطان هم از اطلاق نامش روی اینها خجالت می کشد، بودیم!
اما حال میبینیم تحصیل کردگان ما به مثابه نسل جدیدی در حال شکل گیری است...و این جریانات صاعقه وار جامعه ای بخواب رفته مارا تکان میدهد که شخصیت و هویت اصیل تاریخی، موضع، شرایط و زمان را درک کنند و بیش ازین شاهد فاجعه نباشند!
"جمهوری سکوت " براستی تلنگری است در سکوت ناشی از جهالت! روزنه ایست بسوی ناگفته های تاریخ، الهام گرفته از دنیای گویای سکوت! منطقی ترین بیان واقعیت های تاریخ.
از صمیم قلب خرسندم و تشکر میکنم از هدایت گران قلم و شخصیت های همچون آیت الله محقق نسب، استاد عزیز رویش و فیلیوسوف توانا اسدا...بودا و بقیه عزیزان و ارزشمندانیکه هم درد دارند و هم درک، و به واقعیت ها رسیده اند...و صادقانه و شجاعانه برخاسته اند تا مسئولیت واجب و سنگینی را اداء کنند.
طبیعی است هرحرکت انسانی توام با ناهنجاری هاست.....چندی قبل شاهد عمل ننگین ووقیحانه ای بنام تصویب قانون احوال شخصیه اهل تشیع بودیم که آبروی ما هزاره هارا تا سطح جهانی برد! و همچنان حمله به "معرفت" عالی ترین مرجع و کانون آگاهی مردم ستمدیده ما، و توهین به استاد رویش که بوی شهید مزاری میدهد. عواملی ازین قبیل جگرسوز است قلب هر هزاره بلکه هر انسان باوجدان را می آزارد. امیدوارم اهمیت مسئولیت سنگین را درک کرده ودر راه بیداری اذهان جامعه ای زجردیده تلاش بیش از پیش نمایید و اینرا مطمئن باشید که بزودی نتیجه خواهد داد طوری که می بینیم با راه اندازی سایت جمهوری سکوت جمع کثیری از جوانان آگاه واقعیت های تاریخ را درک کرده اند.....! و به بهترین شیوه برای برون رفت ازین باتلاق ننگین و مخمصه وایرانگر تلاش و تبادل نظر میکنند.
قلم تان پرتوان باد! و موفقیت هرچه بیشترتانرا در راه آگاهی شعور اجتماعی مردم ما خواهانم...امید که روزی جامعه ای ما از برکت سعی و تلاش شما دلسوزان و نخبگان، توانائی طرد این مرتجعین و مزدوران بیگانه را که قلب شان بیمار و آکنده از جنایت علیه بشریت است ، پیدا کند.
در اخیر درود بر روان بلند و مطهر استاد شهید و مبارز دلاور "فرمانده شفیع"!
و زنده باد کسانیکه حتی یک قدم بسوی بهروزی جامعه ستمدیده ما بر می دارد!


عبدالله نظری-کویته

شفیع یک قهرمان بود؛کسی که به معنی واقعی کلمه برای دفاع از مردم خود از جان خود گذشته بود.

سلام خدمت شما/وقعا" که من آگاه شدم.زنده باد قوم

درود ما بر تو ای شفیع دیوانه، ای مرد بزرگ تاریخ ما

خیلی ها خرسندم که شفیع فراموش نشده است
شفیع یک شخص بود. که میشود گفت که دارای ضعف بوده و اشتباهاتی نیز داشته است اما که دیگر مانند شفیع زبان زد شده است این در حدی که وی زبان زد خاص و عام است خود نمایان گر این است که یک پوتانسیالی در کار بوده است که وی را تا این سرحد کشانده است که در سطح افغانستان تا این مقام رسیده است. وی یک رهبر نبود یک فرد عادی که قوماندان یک قطعه نظامی که بنام غند یاد میشد بود. هزارها کسی صاحب این مقام بو ده است اما کدامیک تا این حد مشهر و زبان زد خاص و عام بوده است؟ دردی در درون نهفته داشت که عللی بر عوامل بیرونی و ی میشد تا احساساتی از خود بروز دهد تا در مقابل همه تبلیغات سو هم جای خودش را در قلب مردم داشته باشد. خطا و در به غارت رفتن اموال مردم فقط دست شفیع نبود بلک میشود از کمبوتات وی حساب کرد یا به عباره دیگر یاد اور شد اینکه وی همیشةالحظور نبود که در هرجا همه وقت حاضر باشد تا افرادی وی دچار اشتباه نشود.
بهر حال شفیع درهر شکلیکه نظر پردازی گردد جای خودش را در قلب ها داشته و حتی فراموش تاریخ مردم ما نخواهد شد.

سلام به روان پاک شهدای مظلوم هزاره و شهدای پاک غرب کابل
اگر کسانی مثل شفیع نبودند ما هزارها امروز از صحنه حذف شده بودیم دالاوری های آنان بود که ما امروز استم و د سفره قدرت شریک آنانی که هز روز هزاره را بنام های مختلف سودا میکنند نمیتواند نام هزاره را بالا کند .
شفیع و جنگهای او بود که مزاری توانیت خط مردم هزاره را روشن کند و ما را در تاریخ ثبت .
سیدهای پلید که نان از جیب هزاره میخورند و به نفع سیافها کار میکنند هستند که تاب تحمل نام شفیع را ندارند.
شفیع ادم کشت زیرا درگران هم میکشتند و جواب کلوخ زن سنگ اشت .
نام شفیع باید درتاریخ ثبت شود.

salam azezan man ham janral shafea ra
az naz dek dedam dar hamlaei khaleili
be waras wa khatera haye zeyad daram dedam cheqadar mehraban bod per mard ra chetory pool dad

من این مصاحبه را زمانی که ادبیات " امروز ما" و " عصری برای عدالت" مد روز بود و نقل محافل، در بامیان خواندم ولی به دلم ننشست؛ زیرا ظن قوی می‌رفت که در آن دست رفته است و آنچه در نشریه " عصری برای عدالت" چاپ شده یا سخنان شفیع نیست و یا اگر هست تغییرات اساسی و بنیادی چه در محتوا و چه در ادبیات آن ایجاد شده است.
شفیع قوماندانی بود که در برابر دشمنان نرمی و انعطاف نشان نمی‌داد و با آنان با درشتی برخورد می‌کرد، ولی متاسفانه گاهی این درشتی توسعه می‌یافت و گریبانگیر مردم هزاره نیز، می‌شد به طوری که شکایات مردم و و تجار هزاره که اموال و دارایی‌هایشان توسط غند2 به تارج رفته بود، نقش به سزایی در حذف وی از صحنه‌ی نظامی توسط خلیلی داشت.ناگفته نماند مرحوم شفیع در کابل یک‌ بار به دلیل نزاعی که میان دو فرد نظامی از دره ترکمن و مزار در حمامی در کابل درگرفته بود و منجر به قتل نظامی ترکمنی شده بود، با این گمان که استاد مزاری از آن نظامی اهل مزار حمایت می‌کند، در پل سرخ راکتی به سوی موتر حامل استاد شلیک می‌کند که راکت به موتر استاد نخورده و به موتری که ملکی بوده اصابت می‌کند و در حدود 10یا 11 نفر از مردم ملکی کشته می‌شوند. از همه جالب‌تر این که وقتی خلیلی شفیع را در مقررش دعوت می‌کند و او را به قتل می‌رساند، برادرش فکر کنم به نام ضیاء راه او را در سایه رهبری اقای خلیلی ادامه می‌دهد و قوماندن غند2 می‌شود!!!!
این چند سطر را نوشتم که در انتخاب قهرمان و پروردن آن بیشتر دقت شود.

بادرودبه روان پاک جنرال شهید شفیع .بنده افتخار انرا دارم وهمواره بر خود می بالم که اندک زمانی را در کنار آن بزرگ مرد وقهرمان ملی بودم ،وخود دیدم که او چه گونه دیوانه وار از مردم خویش دفاع می کرد ودر برابردشمنانی ما شجاعانهدفاع می کرد به راستی او دیوانه مردمش بود ،بی ریا می جنگید او یک هدف عالی داشت که همان پیروزی مردم هزاره بود او عاشق رهبر شهید بابه مزاری بود واینکه او بی نضیر بود ،بازهم درود می فرستم به روان پاک شهدای مظلوم وطن بویژه به روان پاک شفیع قهرمان که نا جوان مردانه به شهادت رسید ونفرین باد بر قاتلان او
ونیز تشکر می نمایم از سایت جمهوری سکوت که مصاحبه ای جنرال شفیع را نشر نموده اند

درود بر جنرال شفیع

با تشکر از سایت جمهوری سکوت !
من تا قبل از خواندن این مصاحبه بنا به گفته دیگران وقضاوت انها احساس خوبی نسبت به شفیع دیوانه نداشتم البته هیچ وقت او را ندیدم اما انچه دیگران میگفتند اصلا وجه خوبی برایم نداشت !!!
با ورش سخت است !!!
اگر این حرف ها سخن خود شفیع دیوانه باشدفقط میتوان نتیجه گرفت که (جنگ )هر انسانی را خشن ونا مهربان میکند !!!
واقعا اگر ما در موقعیت شفیع دیوانه قرار بگریم خود شفیع دیوانه نمیشویم ؟!!!

Dorod bar e Qahram e mardom e sitam dida. Shafe dewana waqt ki haraf dar barie shi miznim yak ehsas taza balde moo midia. ki Shafe dewana qanjighe khon va salhiyat kho balde ee mardom sitam dida nishan dad. Gharab e Kabul yak dard e aste ki hech waqt as yaad mo na mora. EE sanihe dardnak hamesha balde yak jaie shodo mo davat midia ki ee kaar faqat az khatir e tafriqa mabain e mardom bod va da roie ee saniha amad. Salam bar joraat to aie shaheed milat va raast kaar BABA MAZARI.

تشکرازسایت جمهوری سکوت.شفیع ودیگردیوانه های غرب کابل دیوانه های واقعی مردم خود بودند.برای من ازشفیع قهرمان همین کافیست که وقتی در شمال کابل دشمنان مردم ماانانیکه باهرنوع سلاح سقیله غرب کابل را هدف قرار میدادند باشنیدن اسم شفیع اشفته وسراسیمه میشدند.ایا جای افتخارنبودونیست برای ما؟زمانیکه راهی سنگری میشد دشمنان در انسوی خط تامیفهمیدندسنگرهایشانرارهامیکردند.شفیع را باید برای نسلهای اینده بازگوکرد.تاهمراه بارهبربزرگش ودیگرسرداران وسربازان جنبش عدالتخواهی همیشه جاویدان باشد. مجید

درابتدا بایگ تشکری جانانه ازسایت جمهوری سکوت ودست اندرکاران این سایت شوددرقدم دوم درودبرمزاری ویاران صدیقش وپیروان باوفایش وجنرالانش چون شفیع قهرمان.
گرچندنویسنده نیستم ازتمامی خوانندگان محترم عاجزانه تقاضامینمایم اگرکدام غلطی درنبشته این حقیر مشاهده نمودید،بدیده اغماص بنگرید.
هرزمان نیازبه پیغمبردارد،ازلحاظ قرآنی بعدازحضرت محمدپیغمبرنمیاید.درست است که وجودفزیکی پیغمبردرجامعه نمی باشدولی هرانسان جامعه میتواندپیغمبرگونه زندگی کند.پیغمبرجامعه هزاره استادمزاری وعلمدارخندق(افشار،چندول وغرب)جنرال شفیع قمبر....بودند.اماافسوس که مردم هزاره قدرهمچون اشخاص رانمیدانند.
پیغمبر=مزاری(ازلحاظ عدالت خواهی)
علی،حسین وابوالفضل=شفیع،قمبر(ازلحاظ علمداری)

دو رود بر شما باد که سایت وزنی و با ارداه ای را راه اندازی کرده اید. وقعا خیل وقت بود که از دست سایت ها بی بخار و کم مایه و مطالب کم محتوا خسته شده بودم ولی با دیدن این سایت کمی امیدوار به وضعیت نوشته ها و وب ها شدم.
درود بر شفع و مرگ بر عمال خلیلی و شیعه درباری زند باد نصیر و زنده باد دویوانه ها غرب کابل زنده باد.
قربان قلمک های شما اندیشه های شما
شما را به احترام خون شهدا غرب کابل به خصوص این شهید بزرگوار این دست نوشته هارا دوباره بگذارید و بنویسید.

خیلی خوب بود. این گونه کار ها در راستای زنده نگهداشتن شهدای ما باید ادامه داشته باشد.
ولی به نظر می رسد که دراین مصاحبه تصرف شده است این بدان خاطر است که خیلی احساس صمیمیت نمی شود و آن طور که باید باشد نیست. این حد اقل نظر من است. خوب است ما هرچه که به ما رسیده است را واقعا نشر کنیم. با توجه به اینکه شفیع دیوانگی اش را نشانه صداقت دانسته است این وظیفه بیشتر ما را ملزم به عدم تصرف می کند.

"دیوانگی بشر آنچنان ضروری است که دیوانه نبودن خود شکل دیگری از دیوانگی است." پاسکال

شفیع! ای قوماندان گرامی ام!

در روزهای بد مردم خودت! مانند رهبر ات بازوی مابودی، ولی افوس که مزدوران ایران ترا تحمل کرده نتوانستند ،و ترا ناجوان مردانه ازما گرفتند حالا دیگر روح وروانت شاد باشد!

دیوانگی یک چیز بسیارمقدس لوکس است که هرکسی نمی تواند دیوانه باشد. دیوانه بودن یعنی دوری از نفس پلید خویش که همه چیز را برای خود می خواهد و جانرالز وقتی نظریه عدالت خود را تبین می کند آن را دریک وضعیت غفلت وجهل پی ریزی می کند فضایی که کسی به منافع شخصی خود فکرنمی کند . آری شفیع برای خود نمی خواست او رنج تاریخی ما بود که با دیوانگی خود انسانهای که اسیر نفس های شیطیانی خویشند وهمه چیز را برای خود می خواهند به باد سخریه گرفت . یادش گرامی

اولا خدمت عزيزي كه اين مصاحبه را در اين جا قرار داده است تا ما با برخي از احوالات گذشتگانمان آشنا شويم سلام تقديم مي‌دارم و ممنونم.
و ثانيا مطالب جالبي بود از برادر عزيزم جناب آقاي نوري تشكر مي كنم كه به من معرفي نمود.در جريان مطالعه مطالب گاهي بغض گويم را مي گرفت خيلي متأثر شده بودم.

فرمانده شهید جنرال شفیع و دیگر پاکبازان مردم رسالت خویش را به نحو احسن در سخت ترین شرایط ادا کردند و این دیار فانی را ترک گفته به جاودانگی پیوستند. اکنون مابازماندگان چه رسالت داریم؟حداقل اش این است که همه ما در راستای شناساندن شخصیتهای واقعی آن قهرمانان و واقعیتهای تاریخی شاعران شعر بگویند،داستان نویسان داستان بگویند، آوازخوانان و موسیقیدانان در شعر و سرودو آهنگ و هنرمندان عرصه سینما و تئاتر،کارمندان و دکانداران، کشاورزان و صنعتکاران، تاجران و محصلین و متعلمین ممه احاد جامعه در حصه کاریشان تلاش کنند.خطوطی که فرمانده شهید شفیع و سایر قهرمانان گمنام ترسیم کرده اند امروز هم پیش رویمان است ما هم باید تصمیمی بگیریم که در کدام خط حرکت می کنیم و زندگی می کنیم ماباید با خود خود صادق باشیم.از انتشار این مطلب قلبا سپاسگزاری می کنم. شب گذشته بود که با دیدن صحنه ای به یاد مظلومیت دلاورمردان و فرماندهان شهیدی چون شفیع و نصیر و قمبرو سایر اسطوره های گمنام افتادم و یک دل سیر ناخود آگاه گریه گردم.اما ما نباید اجازه دهیم که تنها با گریه کردن تخلیه شویم بلکه بایدتصمیم بگیریم و در راستای همان خطوط روشن حقخواهی، آزادی خواهی و عدالتخواهی که با خونهای پاک ترسیم شده است باسربلندی و عزت طلبی زندگی کنیم.

ba salam wa dorod bar rohi pak shohadai hazarah az dast andarkarani mohtarami en sait khwaheshmandam ta dar bary shahadat shahed shafi ke chi kasani wa chera o ra ba shahadat rasandand benwesand wa ham chenin az khanindagani mohtarami en sait khahesh mikonam agr dar bary chegonagi shahadat qomandan shafi midanand lotfan dar en sait benwesand.

salam barai hame dastandarkaran saite.majnon qawm w sardar rashid mara khodawand rahmat konad.khawari saheb waqean zeba naweshti.asad jan boda shoma ham dar bare sarbaz wafadar baba benawised.

سلام دوستان گرامی.
با دیدن عکس ومصاحبه شفیع شهید من یک ساعت گریه کرده ام روح اش شاد.خواندن این متن مرا به یاد روز های غرب کابل انداخت در آن دوران بنده دختر خانم زیبای بودهم و در غرب کابل همرای فامیل پدرم زنده گی میکرهم.وحالا همرای فرزندانم وشوهرم که پزشک است در اروپا زنده گی میکنم.اگرمقامت وشجاعت وغیرت شفیع شهید درسنگر های داغ خط اول نمیبود من وامثال من دراین آسایش زنده گی کرده نمیتوانستیم.واین را ما مردم هزاره فرامش نکنیم که قهرمان شفیع شهید تاآخرین لحظه از غرب کابل دفاع کرد

shafe qahraman ra khalilie khain koshta bayad khalili edam shawad

qawnai gul ame ke shoma ehsasate wa jazbate shafe ra da nazar griften qabele hazarha ehteram asta. ma kho mogoom ke shafe too agar dewana bode ya har che bode magar ma iftekhar mekonim ke me misle shafe hum kase dashtim ma sadqw namo ghairato shahamate shafe me shawawoom.

ما بزدلان تاریخ از شیر شجاع دیوانه خویش حد اقل ان ارزویش را که در قلبش موج میزد اگر بتوانیم در سرزمینهای ارام عملی کنیم این است که کرامت انسانی و ابروی خویش را به هیچ قمیت از دست ندهیم و سرفراز و باشخصیت زندگی کنیم برای ان سرفرازی و شحصیتی که شفیع مجبور شد دست به تفنگ .............

tashakor az shoma keh chenin matlabi ra dar morede shahid shafie neveshteid .manta beh hal shafei ra beh khobi namishnakhtom vali hala megoiom hazaraha bayad shafie ra dar hich vaghti az yad nabarand .
baz ham tashakor faravan lotfan dar morede digar shahidan hamcho "nasir" ham benevisid

به دوستان نویسنده و دست اندرکاران سایت جمهوری سکوت سلام!
از نشر این مطالب خرسند شدم. به خصوص این که به نوعی یادکرد این قهرمانان است. اینها سردران بزرگ جنبش عدالتخواهی افغانستان است. اگر شهیدمزاری رهبر و بنیانگذار جنبش عدالت خواهی افغانستان لقب یافته است این ها سرداران مقاومت عدالت خوای هستند. دنبال حرف ها و توطئه ها و تخریب های دیگران نباشید. راستش این است که هرچه بودند این ها مربوط به مردم و از بطن مردم و مدافع صدیق و وفادار و بی باک مردم خود بودند. اینها سرداران شهیدی بودند که در سخت ترین شرایط نظامی و سیاسی و وو از مردم خود دفاع کردند. تمام معادله های نظامی و سیاسی کابل را که تصور عادی انسان ها آنها را شکست ناپذیر می دانستند توسط این سرداران گمنام شکسته شد. این ها نخبگان واقعی نظامی قرن معاصر افغانستان بودند که در مظلومیت تمام از مردم خود دفاع کردند. البته دور از انتظار نیست که دشمنان مردم ما این ها را به انواع تهمت ها و لقب های بد و انزجار کننده بخوانند و یا تبلیغ بد کنند. زیرا این ها دست بسیاری از خاینین مردم شیعه و هزاره را در افغانستان بر آب کردند. در یک کلام این ها مدافعان صدیق و نترس مردم خود بودند که اگر اینها نبودند مقاومت عدالتخوای شهیدمزاری شکل نمی گرفت و هرگز موفق نمی شد. اینها کسانی بودند که قدرت و چهره افسانه ای مسعود اف و سایر بازیگران جنگ کابل و تمام فاشیست های تاریخ افغانستان را شکستند. کم چیزی نیست که تمام امکانات نظامی و تدارکاتی و تسلیحاتی و انسانی و پولی و سیاسی به جامانده از دولت کمونیست در مقابل روح مقاوم و صداقت و غرور این مردان خرد و برای همیشه تاریخ تحقیر شد. این سرداران بی باک و نترس و صادق مردم کسانی بودند که از ترس آنها دشمنان مردم ما خواب راحت از سرشان پریده بودند. طبعا دشمنان در قالب دوست و دشمن توطئه و تخریب زیادی را برعلیه این چهره های مدافع صدیق مردم خواهند کرد. نه بدان دلیل که اینها اکنون رفته اند. بلکه بدان دلیل که نمی خواهند این اسطوره های غرور و غیرت مردم دوباره زایش غرور و اعتماممد بنفس و مردم پرور باشد. من پیشنهاد می کن دراین سایت فصلی را برای تجلیل از سرداران جنبش عدالت خواهی افغانستان اختصاص داده و به نوبت و به معرفی و تجلیل از این سرداران بپردازید.

دوستان این خلیلی همان خر لیری شده مردم را فروخت و شهرک حاجی نبی شده اکبری و خلیلی نفاق بین قومی شده چی عجب هزاره ها چی عجب بازی شده اقای خلیلی شده اقای محسینی شده هزاره ره را فروخته وا نوکر ایرانی شده نو که امریکا امد نوکر امریکائی شدد حال زمان گذشته او همکار ایرانی شده مزاری ما رفت جای شی خلیلی شده سروری هیران مانده رهبر شی محسینی شده shahid shafi waqieyan ke sardar hazaraha bod amroz agar man tu dar danishga astim ya dar kar haie eshtemahe kam tum sahm darim samari dewanage amzowa bod walie motasefana ke mislie khalile adam ha wara az das ma migirad

salam dostan.. em maqala chahrae digari az Shaheed Shafay namayan may konad ki hanoz kam dida shoda ast. bishyar tashakor az jamhori e sakot.

سلام دوستان.

من به خود اجازه نمی دهم که پیرامون شهید قهرمان جنرال شفیع حرف بزنم, چرا که ما خیلی کوچیکتر از آن هستم که شفیع تعریف کنم. برای تعریف کردن شفیع به اسد بودا/ جواد خاوری نیاز است. من فقد میخواهم بگویم که چهره های شفیع هنوز هم برای مردم مان پنهان است و مردم هنوز هم شفیع بزرگ را نشناخته است و باید در این راستا کار کرد تا چهره اسلی این شهید راه آزادی را برای مردم معریفی کند.

شفیع در غرب کابل میگرده
دشمونه تی جاگه بیم مگیره

از مطلب بسیار زیبا و پربارتان و از اینکه واقعیت و بعد واقعی شخصیتهای قومم را باز گور کرده اید ، سپاسگزارم امیدوارم که همچنان که شخصیت واقعی بزرگمرد تاریخ هزاره ها (جنرال شفیع) را به جهانیان آشکار نموده اید، در مورد سایر بزرگمردان معاصر (نظیر جنرال قمبر مشهور به لنگ، نصیر مشهور به دیوانه و....) که شخصیتهای واقعی شان در پرده های ابهام باقی مانده است بنویسید. ضمنا اگر امکان داشته باشد لطفا عکسهای بیشتری از این بزرگان را در سایت قراردهید تا با دیدن چهره های ماندگارشان، چشمهایمان روشن گردد.
با احترام.

درود بر شفیع، آن سوژه‌ی وفادار به رخدادِ حقیقت، که رقص حیاتِ درخشانش را در طنینِ رعدآسای خون و جنون رقم زد و بدل به آفتابی گردید که امکانِ فهمِ رخدادِ تکینِ عدالت‌خواهی غرب‌کابل را در روشنای قدرتِ بازوانِ حیات‌بخش و هستی بصیرت‌مندِ خویش برای عدالت‌خواهان تاریخ به میراث نهاد.

اخلاق هگلی، اخلاقِ «تصمیم» است و منطق این تصمیم، حقیقتِ خود را در «لحظه‌های خطر» به بارزترین وجه درخشان می‌سازد، همان طور که کیرکگور در حکم مشهور خود می‌گوید: «لحظه‌ی تصمیم، همان لحظه‌ی جنون است». و از منظر لاکانی، دقیقاً همین لحظه‌ی جنون است که ساحت برسازنده‌ی سوژه، سوژه‌ی وفادار به «رخدادِ عدالت‌خواهی غرب‌کابل» را مشخص می‌کند. همچنین در سنت ایده‌آلیسم آلمانی، دیدگاهی هست که بر اساس آن، سوژه فقط در مقام گذر از خلال جنون است که می‌تواند در تاریخ پا به عرصه‌ی وجود بگذارد. حقیقتاً اگر شفیع تصمیمِ مقاومت و مبارزه علیه ظلم و بی‌عدالتی تاریخ نگیرد و دیوانه نشود، چه کس دیگری وجود دارد که تصمیم بگیرد در راهِ عدالت مبارزه کند (بی‌آن‌که دیوانه شود)؟ شهسوار ایمان، ابراهیم خلیل، گرچه از سوی خداوند به وی امر شد که اسماعیل (در سنت عربی)/ اسحاق (در سنت عبری) را قربانی کند، اما در نهایت، تصمیمِ جنون‌آمیز خودِ وی بود که تصمیم گرفت با کمالِ رضایت خاطر، فرزندش را در راه خدا قربانی کند. این تصمیم، جنون‌آمیزترین یا دستِ‌کم یکی از جنون‌آمیزترین تصمیم‌ها در تاریخ دین است که فقیهانی همچون شیخ آصف قندهاری و اتباع و اشیاعِ وی (شورای علماء) حتی با هزاران سال غور در لجه‌ی فقه و رجال، هرگز ذره‌ای از منطق این گونه تصمیم‌های ابراهیمی را درک نخواهند کرد. تصمیمِ شفیع، در امتدادِ تصمیم ابراهیمی و بر اساسِ منطقِ رخداد حقیقت عدالت‌خواهی غرب‌کابل است. البته، باید توجه داشت که بر اساس منطق رخداد، جنونِ خاصِ نصیر یا شفیع، امری تکین و تکرار/تقلیدناپذیر است. وجودِ تابناکِ شفیع، همواره برملاکننده و همزمان هلاک‌کننده‌ی هر نوع اکتِ نظیف و سعادت‌مند اما توخالی‌ای است که دست به جیب آرام و خونسرد خیابان‌های آسفالت‌شده‌ی جنایت را قدم می‌زنند، تا به ساختمان‌های مجللی برسند، که در آن عقل و هوش‌شان را در نشئگی چرس‌وبنگِ محافلِ «دالر» تبخیر و تقطیر و تجارت می‌کنند تا با قربانی‌کردنِ ستمدیدگان و سپس تزئین‌کردنِ سنگ‌فرش مکان‌های جرم‌وجنایت، در لجنِ قلب‌شان تخمِ امیدی می‌کارند که فیضی از فیوضاتِ خدایگانِ قدرت مزیدِ حال‌وروز چاکرانه‌شان افاضه شود.
به دیگر سخن، در جامعه‌ی جنگی و بیم‌زده، که جامعه‌ای اساساً مبتنی بر ریسک و مخاطره است، مسأله‌ی اصلی تصمیم‌گیری آگاهانه و تأملی سوژه‌های فردی و جمعی است در متن شرایط وخیم و پیش‌بینی‌ناپذیر جنگ. یعنی رویارویی با خطر و تن‌سپردن به ریسک و بیم نهفته در هر گونه کنش تأملی شرط اصلی حیات فردی و جمعی در جامعه‌ی مبتنی بر مخاطره است. همچنین به‌حیث اخلاقی، مسألهْ بسط و تحول رهنمودهای اخلاقی در متن چارچوبِ سیاسی موجود و غالب نیست، بلکه دقیقاً مسأله بسط و توسعه‌ی شکلی از سیاسی‌کردنِ اخلاق است، نوعی اخلاقِ امر واقعی. یعنی، پذیرفتن این امر که ما در مقام انسان‌بودگی نهایتاً مسئولِ درـ‌جهان‌ـ‌بودن و اَعمال خویش هستیم، مسئولیتی که هر نوع عملی را، از جمله جنگ و کشتن و صداقت‌داشتن را نیز شامل می‌شود. اخلاقِ امر واقعی از دلِ جست‌وجوی مسیرهای جدیدی برمی‌خیزد که متضمنِ تغییراتِ تروماتیک‌اند، یعنی متضمنِ رویارویی با امر واقعی در بطن چالش اخلاقی راستین، و همین‌طور با رهاسازی خود از قیدوبندِ تکیه‌کردن به هر گونه مرجعیت استاندارد یا اقتدارِ بیرونی، آماده است تا بر سر امر محال قمار کند، قماری که این امکان را رقم می‌زند که بنیادِ صدسال سکوت را ویران کند و می‌رود تا شکاف و نقطه پایانی بر روال همیشگی سکوت بر فاجعه باشد؛ قمار و شتافتن به پیشواز امر محال، و تلاشی بی‌وقفه برای پایان دادن به عصری که دروازه‌ی قانون فقط برای محاکمه‌ی ستمدیدگان و قربانیان باز و برپا داشته می‌شود. برای شفیع، اساساً اخلاقیاتِ رسمی و ارزش‌های دیکته‌شده‌ی اربابان و خادمان قدرت نمی‌تواند معنا داشته باشد؛ زیرا اخلاقِ او، اخلاقِ رخدادِ حقیقت بود، حقیقتی که دقیقاً از دلِ «رخدادِ تکینِ عدالت‌خواهی غربِ‌کابل» برخاسته بود، رخدادی که فقط مزاری و یاران صادقش حامل آن بودند، و شفیع به‌خوبی و بسیار عمیق این رخدادِ تکین را درک کرد و با تمام وجود و به‌طور همه‌جانبه تا آخر به آن وفادار ماند. شفیع عصاره‌ی دردی تاریخی بود که نه به شکلِ اشکِ روضه‌خوانان و مدّاحان و غزالان تغزّل، بلکه دردمندانه به شکلِ خونِ چکیده در پای درختِ وفاداری به رخداد و منطق حقیقت جاری گشت و دقیقاً در همین جریان‌یافتن است که حیاتِ ابدی وی درست در نقطه‌ی مرگ درخشان و تابناک می‌شود. اما در این عصرِ بی‌عدالتی، نقطه‌مقابلِ «رخدادِ تکینِ عدالت‌خواهی غرب‌کابل»، چهره‌های شرّ هم عرض اندام کرده‌اند، مانندِ آیتِ خدا شیخ آصف محسنی، این موجودِ به‌تمامی تربیت‌یافته در مکتبِ عظیم‌الشأن "فقاهت"، که رسالت و اخلاق وی عمدتاً به مواردی شخصی همچون بازیافتِ شوروشوقِ فقیهانه/ وقیحانه‌ی تجربه‌ی جنسی و جست‌وجوی میلِ ازدست‌رفته‌ی جوانی با تجاوز به/ عقد و گایشِ دخترکی بی‌نوا، یا مواردی جمعی همچون تعمّد در خیانت به «رخدادِ عدالت‌خواهی غرب‌کابل» و... خلاصه شده است. البته تنبانِ این عصاره‌ی شورِ فقاهت چنان استعلا یافته که در تمام رسانه‌های ارتباطی و در حافظه‌ی جمعی و خاطره‌ی تاریخی مردم افغانستان گزارش، ثبت و «آرشیو» شده است. «دیوانگی» شفیع، دقیقاً تُفی تاریخی و ابدی است به ریشِ این منطقِ شیک و پیرِ مصلحت و منفعتِ غزالانِ تغزلی‌ای که سعی می‌کنند با «مهربانی» دین و شورای علماء و تمدن و... گردنِ ستمدیدگان و قربانیان هزاره را بزنند. جنونِ شفیع، همان بصیرتی است که نیچه آن را چنین صورت‌بندی می‌کند: «اگر آن دستی را نبینیم که با مهربانی می‌کُشد، نگرش ما به زندگی نادرست است. (فراسوی خیر‌ـ‌و‌ـ‌شر، 69)»
به‌هرحال، شفیع بزرگ‌مردی است که این مصاحبه به‌وضوح نبوغ و درک عمیق وی از عصر حاضر و منطقِ جنگ و فاجعه را به روشنی نشان می‌دهد. او منطق مشخص و راه روشنی پیش پای مبارزانِ علیه بی‌عدالتی تاریخ فرانهاده و راه و چاه را به‌وضوح مشخص ساخته است. قَد تَّبَینَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَی(بقره: 256). یاد و خاطره‌اش، روشنی‌بخشِ راهِ ستمدیدگان و ویرانگرِ کاخِ ستمگران بادا.

بعضی سخنان شفیع اگر از خودش باشد از عمق عجیب فلسفی برخوردار است. عباراتی چون ذیل منطق هگل و نیچه و کار اشمیت را دارد. مسلمانان چنین چیزهایی گفته نمیتوانند: "بی​رحمی میراثی نیست که تنها به قدرت​مندان (= دیگران) رسیده و بی​گناهان (= ما) محکوم به معصومیت ابدی است" مگر جنگ و رقابت داخلی هزاره ها به خصوص قبل از دوران تسلط جمهوری اسلامی سادات، رقابت های مشروع و در چوکات "بازی" قدرت بوده اند و نباید قضاوت اخلاقی در مورد آنها شود. مثلا نباید میر یزدان بخش نمادخیر قلمداد شود و برادرش مثلا نماد شر و جنگ شان جنگ غیر انسانی. یا مثلا عین چیز در مورد ابراهیم گاوسوار در مقابل یوسف بیگ. جنگ و رقابت بین گروپ هایی که ریشه در اصالت قومی، تاریخی و فرهنگی هزاره ها دارند رقابت انسانی و مشروع است، مگر اگر این مردم بتوانند یک چوکات برای آن جور کنند بسیار بهتر خواهد بود. اصلا چیزی که به رقابت مشروعیت میدهد چوکات مشروع است.

قومندونی هزره ده بندی دیل خوانه دره!.یاد جنرال شفیع همچون الگوی جاویدان هزاره ها خالق شهید، همواره در قلب هایمان زنده خواهد ماند.یادش گرامی باد...

سلام بر فرزندان مزاری بزرگ سلام بر باشیندگان جمهوری سکوت که چنین کارهای شایسته میکند.
درود فراوان بر روح پاک شهید شفیع که برای هویت و سربلندی قوم اش دیوانه وار مقاومت کرد. شهید شفیع یکی از پاکترین فرزندان هزاره بود که با خونش تاریخ مردمش را نویشت. من نمیتوانم شهید راه آزادی جنرال شهید شفیع را تعریف کنم اما عشق که برایش دارم مجبورم ساخت تا نظرم را بنویسم.

ما را زمین مارا زمان دیوانه کرده است

بیداد و زنجیر گران دیوانه کرده است

دیوانه می سازد زمین را زخم افشار

چل دختران وجیل وتیغ وبرچه ودار

دیوانه ایم از مادر پستان بریده

ازگیسوان دختری آتش کشیده

بگذار جای شعراز فریاد گویم

ازپوست کندن در قزل آباد گویم

ما پاره پاره شعله ور باقلب خویشیم

ماشاهد جان کندن اجداد خویشیم

عجب مرثیه ای را برایم تداعی کرده اید. امیدوارم فرصت این را روز داشته باشیم که انتاقم یا حداقل واقیعت های جنگ غرب کابل یا خیانت های بامیان را بیان کنیم می دانم اینجا این فرصت را نداریم این خیانت ها را روزی باید باز گو کنیم. بعد از سال ها واقعا اشک در چشمانم با دیدن عکس از معدو یادگار های شهید شفیع حلقه زده است.
مرثیه ایی برا ی تمام فصول زندگی هزاره ها بی چاره.

shahid shafi sardar hazara waqean jan azizashra fedai rahbar w mardomash kard.khodawand rahmatash konad