به کدامين گناه آفريده شدي؟

نظرات ارسالی از سوی خوانندگان وب سایت جمهوری سکوت.

• آراسته ۱۳۹۰ سه شنبه ۱۲ میزان

  «به کدامين گناه آفريده شدي(بِأَیِّ ذَنْبٍ خُلِقَتْ) مادر؟!» وقتی خواندم به یاد این نوشته عایشه البحرینی افتادم: بِأَیِّ ذَنْبٍ قتلت
  به راستی که به کدامین گناه آفریده شده این مادر!؟ کسی که با اشکش خون فرزندانش را می شوید و با دستان پینه بسته اش نان به دهان ما می گذارد.
  خوشحال شدم که باز هم مطلبی از شما خواندم جناب بودا..............
  نویسا باشید!

• تولا ۱۳۹۰ دوشنبه ۱۱ میزان

  من در این زمینه با آقای رحیمی موافق هستم ، نوشته شما ازیک رنجنامه ای بیش نیست ، نوشته های از لحاظ تأثیرات آن رو قشر جوان جامعه فرقهای زیادی دارد ، امروز شاید کمتر نویسنده ای از این تبار باشد که محرومیت ها را ندارد ، رنجهای زمان و تاریخ را نداند ، با انکه هرچند بیشتر گفته شود بهتر است و لی امروز که چشم ها بیشتر بسوی اندیشه های شما و امثال شما دوخته شده تا چه طرحی و راهکاری برای نجات از محرومیت های که اکنون داریم ، سرنوشت محطومی که اکنون ما را سایه وار دنبال می کند و اصولا با چه طرح میتوان تابوی سیاسی زمان را شکشت ، ولی وقتی از شما سوگنامه ، رنج نامه و امثال هم را میشنوند ، شما خود تصور کنید چه یأسی و چه نومی به آنان رخ خواهد داد ؟ و شما را چگونه قضاوت خواهد کرد؟

• محمد خاوری ۱۳۹۰ شنبه ۹ میزان

  نه بی خدایم و نه باورمند کور به انچه که برایم به میراث مانده است، چند صباحیست پرسش‎های بی شماری درذهنم، خلق می شود و آزارام می دهد، عقل پاسخ هایی برای آن میابد ولی باورم را با ان سازگار نیست، راه صواب را نمی یابم، مقصر کیست خدایی که عقل برایم به منت گذاشته یا باورهایی که باز هم خدا برایم فرستاده است. چه دشوار دورانیست! اگر به زبان آورم، به کفر بهتان و الحاد بگیرندم و اگر نگویم از داغ این درد به عذابی گرفتار آیم که روز شب در آتش آن بسوزم!
  بودای عزیز! من و تو بسیار همانندیم تو جرات بیان داری و من در آتش درونم می سوزم، چه زیبا روزیست که همه توان تحمل نظر بیایند و من توان بیان
  

• Hidayatullah ۱۳۹۰ شنبه ۹ میزان

  لیس للانسان الا ماسعی
  قرآن کریم.
  

• فاضل هزاره ۱۳۹۰ جمعه ۸ میزان

  در جهان هستی نبایدکه قضاوت کرد که آیین من ، نژاد من و رنگ و خون من بهتر از دیگران است. اگر قرار باشد که ما هزاره ها بگوییم که چنین پس ماهم کسی نیستیم جز فزندان چنگیز و بودا. آیین ما عربی است و عرب ها صدر نشینان بهشت خواهدبودچون خون و نژاد و قیافه اش به واسط داران بهشت بیشتر شباهت دارد.
  آقای بودا توانایی قلم شما بودایی است و امید ورد در بهشت نیز در همین توانایی مشهود است. اگر بهشتی وجود دارد یقینا که با قوت درک و تشخیص آن به همگان ویزا خواهدشد نه به معیار رشته های خونی و نژادی که بعضی ها به همین ...

• رامین رستمی ۱۳۹۰ جمعه ۸ میزان

  اسدجان!
  شما چه میدانید که این مادر قد خمیده در پیشگاه خدا چه منظلتی دارد!
  تمام اعمال انسان درسعی و تلاش انسان بستگی دارد. خداوند برای هرکاری و برای بدست آوردن چیزی سببی آفریده است. اگر شما فکر کنید که خدا عادل و روزی رسان است، بخوابید و هیج تحرک از خود نشان ندیهید ، خواهید از گرسنگی مرد. در این جا خدا عادل است چون وسایل بدست آوردن روزی را که عبارت از عقل فکر و توان کار را در وجود شما آفریده است. پس شما مسوول هستید و از توانایی خدادای خود بی بهره اید.
  کار تنها کار جسمی نیست، بلکه بهترین وموثر ترین کار تلاش فکری است، اگر کسی در محدوده ای جفرافیای زندگی رقت بار دارد ، بایدفکر کند و بسنجد که کار از کجا میلنگد. از محیط خشین ویا جای دیگر. اگر نمی شود در آنجا زندگی بهتر داشت ،میشود از آنجا کوچ کرد و جای دیگر سکنا گزید.
  متاسفانه ما مردم هزاره یا افراط میکنیم و یاهم تفریط، یا کند میرویم و یا تند. نمونه اش هم اسد جان است که با وقاحت تمام عقاید هزاران انسان را لگدمال میکند.

• احمد ۱۳۹۰ پنج شنبه ۷ میزان

  خدمت آقای بودا
  
  نخست اینکه خودکشی و انتحار بهر شکل و شیوه ی به حکم خدای قبلیء شما٬ شدیداْ ممنوع ‍گردیده است.
  
  دوم اینکه جهاد اکبر به حکم فرستاده ی پرورد‍گار اسبق تان٬ جن‍گ ِبا نفس تعبیر گردیده.
  
  انسان امیدوار به عدل الهی و روز جزا٬ میتواند شاد باشد و نیازی برای خودکشی و انتحار ندارد.
  
  ولی برعکس خودکشی٬ ظلم و ظلم دوستی ی افراد بی خدا را میتوان بر مبنای ناامیدی ِآنها توجیح نمود.
  
  پوچگرایی و بی خدایی در قرن بیستم ثابت نمود که در وحشت و ستم کمتر از مذاهب و ادیان انحرافی نمیباشند.
  
  بدرود

• ع ۱۳۹۰ پنج شنبه ۷ میزان

  استاد بودا در حال که به خودت خیلی احترام دارم
  
  ولی باز هم خودت به عنوان یک روشنفکر روی گفته های احمد جان فکر کن... که به چه نتیجه می رسی.. یعنی اگر خدای وجود ندارد چرا از این افسردگی نمی آیی بیرون و به عیش و نوش زندگی نمی پردازی در حال که روشنکفر هم استی و می توانی به آسانی مردم را بازی بتی...
  پس لطفا کمی فکر کنید روی گفته های احمد صاحب...
  با تشکر

• ع.. ۱۳۹۰ پنج شنبه ۷ میزان

  بعضی ها هستن که معنای واقعی را حل نمی توانند و به هذیان گوی می پردازند...

• اسد بودا ۱۳۹۰ پنج شنبه ۷ میزان

  
  سلام احمد گرامي!
  
  اگر من جاي تو مي​بودم، در برابر کافران انتحار مي​کردم و در يک چشم​به هم زدن خودم را به بهشتِ الاهي مي​رساندم. وقتي که بهشت آن قدر خوب است چرا بايد معطل ماند.
  
  و رضاي عزيز!
  
  از کامنتت معلوم است که چه قدر صبور و بردبار هستي. اگر بيان عقيده​ي شما توهين به باورهايِ عمومي ديگران نيست، چرا بايد بيان عقيده​ي من توهين به باورهاي عمومي ديگران تلقي شود؟
  
  

• Ahmad ۱۳۹۰ پنج شنبه ۷ میزان

  درود بر همه خوانند‍گان ارجمند
  
  اگر من به عوض آقای اسد بودا میبودم بهترین ‍گزینه برایم خودکشی میبود چرا که زند‍گی کردن با داشتن مفکوره ی پوچگرایی بی معنی و بی مفهوم است. چرا ما در جهانی که نه آفریننده دارد و نه هم مجازات و مکافاتی در کار است همواره غم دل بخوریم؟
  
  اصلا خوبی چه مفهومی دارد ا‍گر پاداشی در کار نباشد با آنکه میتوانیم در بدل بد بودن بسیاری از امکانات مادی و آسایش را به دست آوریم؟
  
  و در آخر ا‍گر یک روشنفکر (به اصطلاح) راه حلی برای مشکلات بشر ندارد پس چرا به مشکلات آنها میپردازد؟
  
  به عقیده من (بی خدایی) و (نهلیزم) خود یک مذهب است و معتقدین این مذهب کمتر از پیروان دی‍گر مذاهب افراطی نمیباشند.
  
  بااحترام
  
  احمد

• Riza ۱۳۹۰ پنج شنبه ۷ میزان

  اسدالله خان به نظرم که رگ خوات را خوب یافته باشیم! تا حال باور نداشتم که این گونه عصبانی شوی عصبانیت و پرخاشگری آدم مثل تو برای مریدانت دیدنی است!؟ گرچه که به قول خودت برای این جماعت سینه چاک هیچ ارزشی قائل نیستی! و در پی حقیقتی! اما کدام حقیقت ؟ من که باور نمی کنم اگر واقعاً به حقیقت یا نیروانا دست یافته ای! خوب جانم تحلیل کن و توضیح بده تا بنده و دیگر گمراهان امت هم پیرو بودای قرن 21 شویم! واقعا تو دنبال کدام حقیقتی!؟ از کدام حقیقت گپ می زنی؟ اگر واقعا راست می گوئی و می خواهی کاشف حقیقت باشی بدون ناراحتی و پرخاشگری و بدون توهین و تحقیر باور ها و اعتقادات میلیون ها انسان، آن حقایق را برای ما هم بگو! من به باور بی خدائی و سکولار بودن تو احترام میگذارم و این حق را بخود نمی دهم که به باور های سکولارسیتی یا نهلیسیتی تو بتازم آن گونه که حضرت عالی به اعتقادات میلیون ها انسان بی پروا می تازی!؟ شاید این مسلک تازه ای در آیین بودائی جدید باشد! وگرنه بودای تاریخی خود نماد احترام ، تقدس و عشق و مهربانی به همنوعان بوده است . می دانستم که تو انسان کعبه نیستی بلکه راهرو مسیر ترکستانی!؟ اما باور نداشتم که کشتار سیستاتیک قومت را به سخره گرفته و آن را کمکی از جانب تروریستان بدانی که ما ها (هزاره ها) را به بهشت می رسانند!؟ با این پاسخ پرخاشگرایانه ات دیگر شک ام به یقین تبدیل شد که تو آدم روان پریش و نهلیستی بیش نیستی که سرگردان و لالوان در کوچه های پوچیگرائی و سرک های هیچ پرستی پرسه می زنی!؟ شاید هم همانند همان عرب بدوی واقعا دنبال شهرتی! آن هم از هر راهی ممکن!؟ این درست که با انکار تو، باید خدائی وجود نداشته باشد!؟ و وقتی خدائی نباشد پس آفریننده ای هم نباید باشد! پس نتیجه ای آفرینش در آیین بی خدائی و نهلیستی این خاد شد که، آفریدگاری جز والدین جنایت کار وجود ندارد که شبی یا روزی به هم آمیختند و لحظاتی در حالت خلسه روی هم ریختند تا موجوداتی بی اعتقادی مثل حضرت عالی، پا بدنیای جهنمی گذاشتید!؟ بنابراین، آن آفریننده ای جنایت کار خدا نیست ! چون به اعتقاد شما اصلا وجود ندارد، بلکه باید از آن نرینه و مادینه ای گله مند باشی و بر آن ها شب و روز لعن و نفرین کنی که با عشق حیوانی در پی ارضائی شهوانی شان، ناخواسته سبب شدند که آدم های بی هویت سکولار و پوچگرا پا به جهانی بگذارند که به باور شان از هرگونه زیبائی و زندگی تهی و جهنمی بیش نیست! پس آخر کار هم پیداست که همچون صادق هدایت سر از جان ستانی خودشان درخواهند آورد! و جان ناقابل و معذب خود شان را خود خواهند ستاند!؟ آیا این گونه نیست؟ من آروز می کنم که بودای قرن 21 ، واقعا همانند بودای تاریخی بدنبال حقیقت، مهربان، صبور، عاشق و دوست داشتنی باشد و نهایت اش به «درخت مورد» ختم شده و به «نیروانا» برسد! نه به گور و تناب دار یا لوله ای تفنگچه و یا...!؟ دوست دارم «بودای اسد» همانند «شیر» مدافع حقوق مردم اش باشد نه یاوه گوئی حلاج وش که هیچ کس منظور و مرداش را نفهمد و آخر هم سر از سر دار درآورد!؟. از مدیریت محترم سایت نیز صمیمانه تشکر که بدون کمترین سانسور نظرات ما را به نشر می سپارد.

• هزاره دردمند ۱۳۹۰ پنج شنبه ۷ میزان

  همه جا دوکان رنگ است هم رنگ میفروشند
  دل من به شیشه سوزد همه سنگ میفروشند
  
  اینجا هم همینطور است هرکس یک چیزی میفروشد. کسی هنرش را، کسی دانشش را و کسی هم دینش را.
  اما من دلم به این مردم بیچاره میسوزد که تا حال به جرم شیعه بودن قتل عام شدند ازین پس هم باید تاوان خدا ستیزی چند آدم دوکاندار را بدهند.
  شما ها ( هم خدا ستیزان مثل بودا و هم افراط گرایان مثل تلویزیون اهل بیت) هیچ دردی ازین ملت به دل ندارید. آخر چی به نفع مردم ماست که ما( یک اقلیت کوچک و بی پشتوانه) عَلَم Atheism (بی خدایی )را در یک کشوری بلند کنیم که بیشتر از 70 در صد آنهارا مسلمان های افراطی تشکیل میدهد.
  یا مثل تلویزیون اهل بیت به مقدسات دیگران توهین کنیم.
  برار جان کمکی دقیقتر فکر کو. عواقب کار و گفتار خوره بلی مردم خو بسنجید. از عکس امی آجی هم سو استفاده کدید. اگه امی آجی بوفامه که شومو خدای شی ره دو زدید قد امزو کلنک خو ده تولغه شومو موکوفه.
  چون این مادر فکر نکنم مثل شما چنین دوکاندار گونه در مورد خدایش چنین قضاوت کند.

• محمد فاضلي ۱۳۹۰ پنج شنبه ۷ میزان

  چند هم نظر بودا:
  
  ناصر خسرو:
  خدايا راست گويم فتنه از تو است
  ولي از ترس نتوانم چغيدن
  
  اگر ريگي در كفشت نباشد
  چرا شيطان ملعون آفريدن
  
  لب و دندان تركان ختارا
  نبايستي چنين خوب آفريدن
  كه از دست لب ودندان ايشان
  به دست و لب لب ودندان گزيدن
  
  اقبال لاهوري:
  مكالمه خدا و انسان:
  
  خدا:
  جهان را زيك آب و گل آفريدم
  تو ايران و تاتار و زنگ آفريدي
  من از خاك فولاد ناب آفريدم
  تو شمشير و تير و تفنگ آفريدي
  تبر آفريدي نهال چمن را
  قفس ساختي طاير نغمه زن را
  
  انسان:
  تو شب آفريدي چراغ آفريدم
  سفال آفريدي اياغ آفريدم
  بيابان و كهسار و راغ آفريدي
  خيابان و گلزار و باغ آفريدم
  من آنم كه از سنگ آيينه سازم
  من آنم كه از زهر نوشينه سازم
  
  شوپنهاور:
  پدر و مادرم جنايت كردند مرا بوجود آوردند و من هرگز مرتكب چنين جنايتي نخواهم شد.

• علی مدد ۱۳۹۰ پنج شنبه ۷ میزان

  بودای عزیز سلام.
  
  برای من بودا نشان بزرگی از خدا است. وجودش، شکل وشمایلش، قامتش،قلمش، سوالاتش، افکارش و تمام حرکاتش.
  
  اگر خداوند همانند پادشاهی محدود ومرئی وبشری قابل دید و دارای جسم و... بود اودیگر خدا نبود. خدا باید خدا باشد. باید به دوستانش نزدیک و به دشمنانش دور باشد. همین اکنون که تایپ می کنم با خودم می گویم: اگر ما چشمان خودرا ببندیم ودر باره ی ملیاردها رمز و رموزی که در درون خود و بیرون از خود می بینیم آیا همه بدون علت هوشمند و به خودی خود به وجود آمده اند؟ ناگزیر می گوییم نه. به خاطر همین است که اسد جان نیز جرأت زیر سوال بردن اصل وجود خدارا پیدا نکرده که امر بدیهی و مسلم است اما چنانچه از کامنتهایش پیداست "عدل الهی" را به انتقاد گرفته که چرا چنان مادری را در چنین رنج آفریده است؟ غافل از اینکه خداوند برای همین مادر باخدا و مومن درهمین رنج و مرارت، احساس لذت و رضایتی داده است که آن سرمایه داری که مقصد ومقصود شبانه روزی استاد بودا شده است هیجگاهی به اندازه ی این مادر از زندگی مرفه و آسوده اش لذت نمی برد.
  اینک که می نویسم من مشکل اقتصادی ندارم بیشتر مشکلاتم فکری وروحی ونوع نگاه به زندگی و نوع روحیات وافکار خودم هست.
  
  
  
  چون نور که از مهر جدا هست و جدا نیست عالم همه آیات خداهست وخدانیست
  هرجا نگری جلوه گر شاهد غیب است اورا نتوان گفت کجاهست و کجانیست
  
  
  الهی! شکرت که هر روز بیشتر می فهمم ومی بینم جهان را جهانبانی است.
  

• نسیم ۱۳۹۰ چهارشنبه ۶ میزان

  خداوند زن را زن آفرید و مادر را مادر آفرید
  اما جنایت را جنایتکار آفرید و خداوند جنایتکاران را به سزای عمل شان خواهد رساند؛ چنان که رسانده است و قانون عدلش همچنان پابرجا است که اگر غیر از این می بود نوبت حرف زدن و فریاد به من تو نمی رسید و این فریادها خود صدای پای عدل اوست که امروز از هر سو به گوش می رسد.آری او است که بر اساس قانون عدل خود درد را آفرید تا به فریاد منجر شود و فریاد به انتقام...
  جنایتکار کسی است که نخست خود را به جای خدا یا در ردیف او می گذارد و ستمی عظیم را مرتکب می شود ( إن الشرک لظلم عظیم) و سپس با ستم بر همنوع خود چهرة پلید شرک را متجسد می سازد و چنین است که می توان نتیجه گرفت: إن الظلم لشرک عظیم
  اسد عزیز از سر دردمندی می نویسد؛ درد وقتی بسیار شد ممکن است باعث هذیان هم بشود ولی مقصود اصلی او روشن است. این مطالب را نمی توان در قالب منطق کلام عادی و معمولی تحلیل کرد؛ اسد یک انسان انقلابی است و به انقلاب به اساسی ترین وجهش اعتقاد دارد. او را نمی توان به جبرگرایی الهی یا زیستی یا سوسیالیستی و تاریخی متهم کرد؛ جبرگرا سکوت می کند نه فریاد. اسدجان فریاد کن که خداوند همین فریادهای هذیان گونه را نیز از سکوت های مرگبار دیگران خوشتر می دارد و حقا این سخن اوست که: لایحب الله الجهر بالسوء إلا من ظلم...

• نوری ۱۳۹۰ چهارشنبه ۶ میزان

  کدام بهشت قیمت رنج این مادر است؟آیا عدالت خداوند تنها در همخوابگی با زنهایی چهار گانه خلاصه می شود؟ خدایان باید کور باشند .

• م.عقیل انصاری ۱۳۹۰ چهارشنبه ۶ میزان

  آری، انسان است و اندیشه هایش.

• ع.ارزگانی ۱۳۹۰ چهارشنبه ۶ میزان

  بودای عزیز! قلمت رسااست رساترباد! واقعاً چه قدرواقعیت هارا بازگومی کنی! هرکسی که درهزاره جات زندگی کرده باشد می داند که بودا چه قدربا دردانسان هزاره آشنا است.
  
  با عرض حرمت به همه مادران هزاره

• هزاره دردمند ۱۳۹۰ چهارشنبه ۶ میزان

  به این تصویر میشود از دو زاویه نگاه کرد مثبت و منفی. من وقتی به این تصوید میبینم درسی بزرگی را که از مادر خودم آموخته ام بیادم میاید و آن اینکه انسان در زنده گی نباید هیچگاهی نا امید شود. چون این ناامیدی است که انسان را از ترقی کردن باز میدارد.
  وقتی به این تصویر مبینم به خود میگویم این مادر عزیز با این سن و سال با این مو های سپید که تسلیم مشکلات نشده وهمچنان ثابت قدم با مشکلات دست و پنجه میدهد پس من که جوانتر از اویم نباید هرگز تسلیم شوم و انشاالله روزی بر تمام مشکلات فایق خواهم شد. و با این امید به مبارزه ام ادامه میدهم. به نظرم این بهتر است ازینکه نا امید شده بر روی خدا شمشیر بکشم جون حتا اگر شمشیر هم بر روی خدا بکشم نه دستم به او میرسد نه زورم و این شمشیر کشیدن خیلی ناامید کننده است. چون کاری از دستم نمیآید.
  و نا امیدیست که انسان را هلاک میکند این را دانشمندان نیز تایید میکنند که امید چیزیست که میتواند انسان را در هر دردی درمان باشد. امید به فردای بهتر، امید به صحت یافتن، امید به فرزندان خوب و آینده بهتر برای آنها.
  خداوند (ج)، بودا، مسیح یا یهوه هیچکدام مرا یاری نخواهند کرد اگر من خودم خود را اصلاح نسازم.
  ببنیم ما خود چی عیبی داریم. اولین نیاز ضروری در یک جامعه داشتن همبستگی و اتحاد است که تا هنوز در جامعه ما درک درست ازین نیاز وجود ندارد. ما همکی دنبال قوم، قبیله، منطقه و طایفه هستیم.
  یکی از علت های بد بختی ما همین سیال داری، اودورزاده گی، خودخواهی و همچشمی های پوچ ماست که متاسفانه از مردم عادی گرفته تا سطح رهبری همه ما به این مرض مبتلا هستیم. در همین اواخر(15 سال گذشته) شانس های خوبی داشتیم که باز هم متاسفانه نتوانستیم از آنها بدرستی استفاده کنیم.
  تقصیر را به خداوند نسبت دادن هیچ دردی را دوا نمیکند. چون انسان خصلت عجیبی دارد آنهاییکه روزگار شان در غرب روبراه هم هست خدا را یا بودا شکر نمیکنند و با خدا و بودا در جنگند و میگویند خدایی در کار نیست بودایی در کار نیست ما خود همه کاره ایم.
  پس کسی که به خدا اعتبار دارد با توکل یه خدا با مشکلات مبارزه کند و آنانیکه به خدا اعتبار ندارند خود دست به کار شوند و خدا را تفصیر کار ندانند. کاری به کار خدا نداشته باشند.
  عقل خود را به کار بیندازیم مصالح مردم خود را درنظر بگیریم. در شرایطی که ما در اوغانستان داریم شمشیر کشیدن به روی خدا فقط میتواند عده بیشتری را مصمم بسازد تا با این بهانه آستین ها را به فتل عام هزاره ها بالا بزنند.
  پس خود را اصلاح کن.

• علی شهروند ۱۳۹۰ چهارشنبه ۶ میزان

  سلام بودای عزیز! قربان قلمت، برایت آرزوی موفقیت از آن بودای که آفریننده ای گیتی به این زیباییی است ،می کنم. امیدوارم که بهتر و بیشتر از این بنویسی. آری تو تنها کسی هستی که با نوشتارت در د و رنج این مردم ستمدیده را انعکاس میدهی. آروز دارم آنطوریکه تخلص ات را بودا گذاشته ای بتوانی با نوشتارت اندیشه ای بودیزم را دوباره احیا نمایی.
  تشکر
  علی شهروند
  کابل- افغانستان

• عبدالقیوم ۱۳۹۰ چهارشنبه ۶ میزان

  بودای بزرگ بنویس که درداین قوم کم نیست وشما شاید شمه ای از آنرا نتوانید انعکاس دهید ، بودا بنویس که هزاره ها چرا آفریده شده وآنهم درسر زمین بنام افغانستان سرزمین که درآن انسان بودن جرم است ، ظلم تعدی ،وحشتگری ،خونریزی وزن ستیزی معیار غیرت ومردانگی است وآره درین جا این است رسم انسانیت.

• ali ۱۳۹۰ چهارشنبه ۶ میزان

  ای بودای عزیز ! کسانی نوشتار ترا دوست ندارد اما خیر باشد تو بنویس و بنویس و ..... تنها کسی هستی که دقیقا درد را شناخته ای قربانی دستت بودای عزیز از نامت خوشم می اید خدا و این حرفها دیکر نان ندارد تا کی ...... کسانیکه ترا متهم به بریشان کوی و بریشان روانی می کند خیلی بی انصاف است و اکثر هم در خارج زندکی می کند از زندکی کابل و اوضاع بی خبر است در تمام کابل بکردی یک داکتر خوب روان شناسی بیدا نه میشه و اکر هم باشد... به درد نه می خورد با این وضع باز اینها از تو کله مندند و محدودیتها را درک نه می کند . همیشه نویسا باش نویسنده ای جادوی مردم ما .

• Parasto Neda ۱۳۹۰ چهارشنبه ۶ میزان

  @ Riza : Islam melkeyat shakhsi kasi nest, waqti dad mezani islam den jahani ast pas begzar hamen adm hai jahan nazarash ra ebraz konad aziz.

• علی لعلی ۱۳۹۰ چهارشنبه ۶ میزان

  بودا را می پرستم٫نه برای اعتفادش که برای صداقت و شهامتش. در جامعه ای که دروغکویی بنام مصلحت و ترس بنام تقیه نهادینه شده٫ کسی که شهامت صادق بودن را دارد قابل ستایش است.

• ناصری مالستانی ۱۳۹۰ چهارشنبه ۶ میزان

  دقیقا بیاد دارم زمانیکه بیشتر از چهارسال شده بود که در اندونزیا بی سرنوشت بودیم سرنوشت پناهجویان هزاره بدست ترجمان تاجک رقم خورد گویی که وی حاکم مطلق در عالم برزخ است پناهجویان هزاره را یکی یکی از جمعیت جداکرده روانه ای جهنم میکند. یک دوست ما از شدت افسردگی و عقده ای که روزگار سرما آورده بود می گفت:
  
  این نظام آفرینش بد ترین جنایت را در حق ما مرتکب شده است که چرا مارا آفرید.
  آگرآفرید چرا مارا هزاره آفرید تاجک می آفرید بهتربود حد اقل در اینجا رنج نمیکشیدیم
  و آخرش هم چرا مارا در افغانستان آفرید. جهان به این گستردگی می توانیست در یک جای دیگر بی آفریند.
  
  عکس این خانم هم خیلی چیزهارا زیر سوال می برد که نمی توان باهرکسی در میان گذاشت و بحث کرد.

• جاکه ۱۳۹۰ چهارشنبه ۶ میزان

  "دیری با من سخن به درشتی گفتید،
  خود آیا به دو حرف تابِ‌تان هست؟
  تابِ‌تان هست؟" (شاملو)
  
  اندیشدن با پرسش آغاز می شود و هر انسان حق دارد که بپرسد، ولو که نادرست نیز باشد. امروز شاید از خواندن و شنیدنِ اشعارِ خیام لذت برید ولی برای درکِ عمیقِ اشعارِ وی به پرسش هایش توجه کنید. بزرگترین عیب بودا ی گرامی صداقت و جرأت وی در اندیشیدن است. او در این خانه آواره ترین و بی کس ترین شما است. بی جهت نکوشید که او را "سیاه" کنید و در اذهان بزنید. این گونه رویکرد به وی به شمشیرِِ دو دمِ انتظار مانند است که به خودتان بر می گردد.
  بااحترم

• Nabi ۱۳۹۰ چهارشنبه ۶ میزان

  Boda E Aziz Sher ( MADAR ) at bar it Halal
  Ban k behish ti ha bhishit boran, Ya kill shan sho ar hi dorgin ast y agar waqian rast migan bayt Hazara bodanash sabit shawa yak roz azin ja mishan yak az yaji degar, onamitor ast gayhi, dar gar be Kabul kosh ta mishem gayhi dar Bamyan wa Quwita ya inja ya da onja, Agar rast migan in Hazara dostan bayit hHazara bonden khoda bish nasi , gahi banami sheya mkoshita ke trfdari Irani asti, Agar rast miga e yak Harabash na az in Qarya O on Qarya, Ma bayit az Kurd ha yad bigerim az chil Qull Qarya astan waqti yakish moshkill dara koilsh da komaki O midwon.
  Bhar haal Zinda bashi ASSADI BUDA!

• asif ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  سلام خدمت بودای بت شکن
  
  مقاله ای زیبا یت را من که ناخوانی بیش نیستم چندین مرتبه خواند م وبتصویر این ماد ر هر چه بیشتر نگاه میکنم به عمق این نویشته علمی ات بیشتر متوجه میشوم که
  کدام جنایتکار این موجود را آ فرید
  عده از دوستان عکس ا اعمل نشان دا دند که چرا از خد ا سوال کر دی مگر سوال از خد ا گنا ه است؟ هر ر و ز شاهد قتل عا م مر د می بیگنا د ر کویته هستیم که بدستانجویند گان رضای خد ا یعنی آنهای که خود را از همه نز دیک بخد ا مید انندقتل عاممیشوند آیا خد ا خدای تنها قاتلین و جنایتکا را ن است آیا خد ا فقط ملا عمر و لشکریان جنایتکار انش ر ا یا ری میر سا ند؟ بدیگر ا ن سر و کار ند ار د؟ این نویشته بود ا در د دل صد ها انسان داغدید ه است که پد را ن ،فر زند ان ویا عضوی از خانواد ه شان توسط همین لشکریان خون آ شام خد اوندقهار بخان وخون کشید ه شد ه اند آیا اینها حق ند ارند از خد ا بپرسند عد ل الهی ات همین است؟
  کاش بو دای بز رگوار مینوشت که ای خد ای تنها قا تلین وجنایتکا ر ان
  تو که ما را نمیشناسی ما هم تر ا نمیشناسیم
  هر رو ز که خبر کشتار بیرحمانه مر دمم را تو سط لشکر یان بیرحم وجنایتکار خد اوند میشنوم فا صله ام از خد ا بیشتر میگر د د چگونه خو د را قانع بسازم در حالیکه هیج بر گی بد ون ار اد ه خد اوند از درخت نمیریز د چطو ر خد ا وند این جنا یا ت هولنا ک ر ا نظا ره میکند شما از خو د نمی پر سید ؟ جو اب این را یافته اید؟
  ممکن بگفته سیاف که اگر گناه ند ارند به بهشت میر وند همین شما را قانع میسا زد خبر نگار از سیاف د ر غر ب کابل پر سید ه بشما چر ا مناطق مسکونی را گلوله با را ن مکنید مر دم بیگناه کشته میشوند در جوا ب گفته بو د مهم نیست اگر بیگناه با شند زو د تر به بهشت میر وند یک توجه شر عی واسلا می
  از وقتی که بو د ا به سر زمین رنجها و زحمتها رفته قلمش بر ا ن تر شده امید وا ریم هر چه بیشتر روشنگر ی نما ید

• Qorbo az Balna sar ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  هاهاهاها .. بگیرید که شهر چور است ، از هر چیز و از هر شرایط برای به دست آوردن همان چیزی که حالا همه دنبال ان هست استفاده کنید . آخر آهسته آهسته باورم میشود که ما خیلی احساساتی هستیم و فقط چند کلمه ی به ظاهر مرتب و اتو شده میتواند جمع بزرگ مردم مارا به آسانی وادار به عکس العمل در برابر بنیادی ترین باور های شان کند . کم کم برایم روشن میشود که چرا هیچ کسی بالای ما حساب هم نمیکنند . آخر مردمی که با این همه آسانی تغیر جهت بدهند میشود سرش اعتماد کرد و سرمایه گزاری کرد ، مگر دین و باور های مان تا چه حد تهدید ی برای دیگران هست ، یا میشود با فاصله از باور های مان در دنیا دوست و حامی پیدا کنیم ؟ تا چه حد فاصله گیری های ما از باور های ما بر اساس درک درست ما هست ؟ شاید همه دوست و دشمن ما بهتر از ما بفهمند .
  
  ولی برای ابراز همدردی با بازماندگان قربانیان حملات تروریستی تمام دوستان را به تماشاه یک کلیپ ویدیو ی جلب میکنم . این شاید فقط احساس یکی از وارثین ان قربانیان باشد
  
  http://www.youtube.com/watch?v=9wci2o_oySg

• اسد بودا ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  رضاي گرامي!
  متاسفم برايت که زياد ناراحت شده اي.
  
  الف: فکر مي کنم آن عربي که بين چاه زمزم شاشيده، آدم بسيار باهوشي بوده و بايد کارش را تقدير کرد. او بيش و پيش از هرکسي دريافت که باور به تقدس آب زمزم يک باور عربِ بدوي است. شما بد درک کرده ايد و داستان را غلط تفسير مي کنيد.
  ب: از شعور خود کار بگيرد، يک بار به اين عکس نگاه کنيد که چه مي بينيد.
  ج: آري من طلبه بودم، شاگردِ مصباح يزدي، لمعه و اصول فقه و ادبيات عرب خوانده ام، به همين خاطر من با چشمِ باز و آگاهي تمام از اين باورهاي پوچ بريده ام.
  د: اگر هنوز به مقدساتت باور داري نگران کشتار مردم کويته نباش. قاتلان خدمت مي کنند و شما را خيلي زود به امامان تان مي رساند. زندگي در بهشت، هرچه باشد بهتر از کويته پاکستان است. آن جا چشمه هاي جوشان و حوران دست نخورده اي وجود دارند که پيش از اين دست جنس و انس به آن ها نرسيده. پس بهتره که به جاي کويته بروند در بهشت و از نعمت جاودان خداي شان بهره مند شوند.
  ه: من به خاطر دل طرف دارانم نمي نويسم، من به خاطر حقيقت مي نويسم. بگذار هيچ طرف داري نداشته باشم.
  و: من مسير ترکستان به مسير بهشت ترجيح مي دهم. ما ترکستاني ها به بهشت باور نداريم، پس بگذاريد در باره دنياي دوزخيِ مان حرف بزنيم. براي شما که بهشت است، پس نگران جهنم رفتنِ ما هم نباش. ما از بهشت خدا بيزاريم.
  ز: اين پرسش اما همچنان برايم باقي است که "کدام جنايت کار از اين زن را آفريد"؟
  

• Riza ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  آی اسد ا... خان واقعا زدی به سیم آخر و داری پریشان گوئی به حد اعلایش میرسانی! خوب است به این حکایت دقت کنید، گویند: عربی به حاتم طائی رشک و حسد میبرد! و می خواست به هر قیمتی که شده همانند وی به شهرت برسد! اما، جون در بساط هیچ نداشت نمی توانست همانند حاتم سفره ای گسترده داشته باشد. با خود اندیشید، آنچه مهم است رسیدن به شهرت است، حال از هر راهی که ممکن باشد! بعد مدت ها فکر کردن سرانجام تصمیم گرفت که در موسم حج و در حضور هزاران حاجی نقشه اش را عملی کند! با وجود اینکه حدس زده بود که ممکن است این عمل به قیمت جانش تمام شود! اما، با خود گفت: «می ارزد !؟» حداقل نامش برای همیشه همانند حاتم طائی در تاریخ ثبت و ماندگار خواهد شد و...! در موسم حج حاضر شد فریاد برآورد که ای حاجی ها بر سر چاه زم زم گرد آیید که شما را کار واجب دارم ! همگان بر سر چاه جمع شدند و وقتی دید که به اندازه ای کافی مردم اجتماع کرده اند! پس از اینکه خود را با نام ونسب معرفی کرد، دامن عربی اش را بالا زده با جرأت تمام داخل چاه زم زم شاشید و... همگان در نگاه نخست از این عمل قبیح وی، شوکه شدند و بعد بخشم آمده و به جانش افتادند و مرد شهرت طلب تا زمانیکه جان داشت با هرضربه ای مردم داد میزد« می ارزد!!؟» بنظرم، حالت فعلی شما و آن شهرت طلب بدوی بسیار شبیه هم است!؟ توهین شما به مقدسات میلیونها انسان کمتر از شاشیدن آن بدوی داخل چاه زم زم نیست! ولی به نظرم جناب ملا، آخوند، طلبه و نیمچه طلبه، شاگرد آغای مصباح یزدی در موسسه امام خمینی قم و پرورش یافته مکتب ولایت فقیه هر کاری که بکنی از این راه به جای نمی رسی! عجیب است که همه ای خط قرمز ها را پشت سر گذاشتی و هربار به یکی از مقدسات مردم مسلمان و تشیع توهین کردی و ........ ولی بازهم روان پریشی ات ارضا نشد که نشد! این بار به ریش خدا چسپیدی!؟ و جنایت کارش خواندی!؟ تو واقعا در پی چه هستی؟! انتظارم به عنوان یک طرفدار و خواننده ای دایمی نوشته هایت آن بود که همانند یک روشنفکر تیز قلم، در این شرایط سخت و دشوار که هزاره های مظلوم کویته را دارند تنها به جرم هزاره بودن بصورت سیستماتیک نسل کشی می کنند، با قلم زیبایت، حمایت کنی و حداقل به جای این چرندیایت، واگویه هایت را در مورد ایشان قلمی کنی! به نظرم آقای قربان به اندازه ای کافی تو را درک کرده و از نزدیک خوب تو را می شناسد و خوب درد و مرض ات را شناسائی کرده !؟ در وافع همه هدف تو از این پریشان گوئی ها همان فرار از گذشته ای آخوندی است!؟ با این عقده گشائی ها می خواهی از گذشته ات فرار کنی همانگونه که در آغازین روز های این فرار، خواستی پسوند «الله» از نام ات (اسدالله) حذف کنی و به جایش کلمه «بودا» را نشاندی!؟ به نظرم از این مسیر به جای نمی رسی جز اینکه روز به روز طرفدارنت را از دست بدهی و بیش از پیش منزوی شوی و هرچه بیشتر منزوی شوی بیشتر روان پریش خواهی شد! فقط امیدوارم همه ای پلهای پشت سرت را خراب نکنی و پیش از آنکه دیر شود به مسیری برگردی که حداقل قلمت مدافع حقوق مردم و قومت باشد و گرنه « این ره که میروی به ترکستان است!!؟» .

• احساس ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  سلام بربودا
  قلمت برنده واراده ات آهنین باد.
  تصویرانتخابی ات رابار بار نگاه کردم ونتوانستم جلو اشکم بگیرم شاید دیگران هم مثل من.
  نوشته ات خیلی زیبا ونهایت احساس یگفرزند
  با احترام زیاد به باور ودیدگاهت باکلماتیکه سوگند یادکردی وخلقت مادررانتیجه گناه گفته ای
  پس خلقت جباران کاخ نشین نتیجه چه؟
  مادرپیری که بارسنگین رندگی رابانمای پشتاره بدوش کشیده وباقد رساوگامهای متین وعزم
  آهنین براهش ادامه میدهد وفرداباز چپچورش را گرفته به کوهپایه ها برمیگردد وباز وباز تا اینکه
  روزفرا رسد بر بلندی کوه قدم گذارد وان بته بدبختی را که در جستجویش است نشانه گیرد.
  بودای عزیز آنروز است که چپچور آن مادر ونوک قلم فرزندش بودا برای کندن بته به سنگ اثابت
  کند وجرقه ای برخیزد وهمه بدبختی ها راآتش گیرد.
  واژه راکه درجنگلزار ادبیات امروز مفقودشده شاید ازمیان آن بته زار دریافت وفرزندانش با آن کلام
  نعره کشند.

• Azizulla ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  سلام استاد بزرگ خیلی خوب نوشته ای من همیشه نوشته هایت را میخوانم وبه خود م آرامش میدهم استا اون آیت که میگه (الا بذکربوداء تتمئن القلوب)

• اسد بودا ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  قربانِ گرامي شايد حرفِ شما شايد درست باشد
  
  الف: اگر کامنتِ شما در مورد فرافکنيِ نفرت از بيرون به درون، حکايتِ حال خود شما و جهش زدن تان به يا داشت من ننگ تو از خودت نباشد؛
  ب: اگر بپذيريم که نفرتِ موسي از فرعون، نفرتِ او از خودش بود؛
  ج: اگر نفرت آگوستين و ناصر خسرو از گذشته شان، نفرت از خود شان باشد؛
  د: اگر تغييرپذيري بد باشد و آدمها فقط هميشه و بايد مطابق اسطورة «ولا تجِدوا لسنة الله تحويلا» زندگي کنند؛
  ه: اگر بپديريم اظهار نفرت از گذشته بد، نفرت از خودماست؛
  ه: اگر نفرت از گذشته​ي بد، بد باشد.
  
  در اين صورت پيامدهايِ منطقي حرفِ شما جالب خواهد شد. نفرت خدا از شيطان، نفرت از خودش بود، نفرت محمد از شرک، نفرت از خود او بود، نفرتِ اروپاي عصر رنسانس، نه نفرت از قرون وسطي، بلکه نفرت از خودش بود، نفرت کارل مارکس از سرمايه داري نفرت از خود او بود، اگر کسي از گذشته و تاريخِ افغانستان نفرت داشته باشد، نفرت از خودش است و اگر کسي از ملا عمر و طالبان نفرت داشته باشند، نفرت از خودش است. شگفتا چه منطقِ خوبي! پس يگانه دليل عشق به خود آن است که همانند «اولئِکُ کاالانعامِ بل هم اضل»، تمامي گذشته​هاي بد را بپذيري.
  
  
  خوش و خوش باشي!
  

• قربان ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  کسی که به خدا باور ندارد، درنتیجه معنا ندارد که مدام به خدا اعتراض کند و انتظار عدالت از او داشته باشد. اما اینکه اسد چرا این کار را میکند جای تامل دارد. حداقل در صداقت او جای شک است. چون به نظر نمیرسد او به دنبال فهم مساله باشد. اینجا جای یافتن نیست. پس دلیل چیز دیگری است. حدس من این است:
  نفرت اسد از خدا درواقع به نفرت او از خودش بازمیگردد، نفرت از گذشته ای که قادر به جداکردن آن از خودش و انفکاک خودش از آن نیست. اسد زمانی دراز طلبه بوده و حتی کارشناسی جامعه شناسی اش را در موسسه آیت الله مصباح یزدی (برجسته ترین روحانی مدافع حریم ولایت مطلقه فقیه در جمهوری اسلامی ایران) درس خوانده است و با استفاده از همین مدرک توانسته به دانشگاه تهران راه یابد. اکنون سایه این گذشته بر او سنگینی میکند و او قادر به رهایی از آن نیست. گرچه او میخواهد به تاریخ سیاه گذشته افغانستان جهش بزند اما جهشهای او باز درحقیقت پلی و تلاشی بیهوده هستند بر پوشاندن این گذشته، که اکنون او آن را ننگ خود میداند و سعی میکند آن را به فراموشی بسپارد اما ازآنجا که میداند گذشته فراموش ناپذیر است لذا درگیر نفرت شدیدی از خود شده است و حالا میخواهد آن را فرافکنی کند، اما ظاهرا دیواری کوتاه تر از خدا پیدا نکرده است!
  

• mohammad ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  jalib bod

• قربان ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  بودای عزیز!
  بنویس! بگزارهرکه هرچه دلش می خواهد بگوید و ببافد؛ اما رسالت تو و امثال تو نوشتن است، قلم بدستان این سرزمین تا پریشان نویسی را تجربه نکنند و پریشانی ها را انعکاس ندهند، به طراحی زدودن پریشانی نیز نمی رسند.
  دراین ملک کسی پیدا نمی شود و نشده است تا پریشانی های مارا به متن تبدیل کند و کسانی هم که ناخواسته چون تاریخ رسمی می خواهند قلم پریشان نویسان را بلرزانند نقش نگارندگان تاریخ رسمی را دارند.
  دراین ملک این ما بوده ایم که رنج مدام کشیده ایم.
  تصویر برگزیده شده دراین پریشان گویی، مگر سخن خاموش نیست که تاکنون نتوانسته به گوشی راه پیداکند؟

• عزیز ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  سلام استاد امیدوارم که زود برگردی بیایی ما همه منتظر هستیم
  باسپاس فراوان(عزیز)

• Jawid ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  Jawid behsoodi: man ham ba aqaye Rahimi mowafeqam waqte kasi agar shoma khodawand wa kasi dga ra motaham konid bayad barai hal e moshkel rahi besanjid shoma hala ba hamin nawishtae khod chandta mokhalef paida kardid agr rahe hale hamin moshkel ra minawishtid motmainnan moafiqane ziyade dashtid...

• Azizulla ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  سلام استاد بزرگ خیلی خوب نوشته ای من همیشه نوشته هایت را میخوانم وبه خود م آرامش میدهم استا اون آیت که میگه (الا بذکربوداء تمئن القلوب)

• یاسین ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  بسیار زیبا بود

• کاظم احسان ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  هرکسی از خودش میگوید. سرایش و فریاد درد، شرح حال دردمند و دردمندانند....

• فرهاد ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  اسدبودا ازدردورنج هم نوعان خودهردم آتش میگیرد باید هم بسوزد چراکه:
  هرکه اوآگاه ترپردردتر/هرکه اوبیدارتررخ زردتر
  
  اما زندگی شخصی اوچی خواهدشد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
  
  اسد تونباید تمام بارغم یک جامعه فلک زده رابدوش کشی توبخشی ازاین مردم هستی

• مجتبی رحیمی ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  ندانسته بودم که شما از سوژۀ داستان تان هم فلک زده ترید، وای بر من که ازشما درمان درد خواسته ام. اینک امید خودبرگرفتم وشمابنویسید آنچه پریشانی هاست! آری مردم ما به طرحی رهایی و آگاهی نیازمندند تاازمرداب بی باوری به "خویش" بدر آیند، جهان و زمان خویش را اززاویۀ فهم "خویش" برنگرندوبا ارادۀ "خود" بر قامت "خویش" جامه بردوزند. خوانش پریشانی های که برآن ها گذشته است نه دوای دردی اوست ونه ما. ادبیات شما ادبیات "شکست" و نومیدی است، مردم ما به ادبیات "شکستنِ" شکست نیازمندند؛ اگربنده نتوانم ازپس خواهش "تلخ" شما برآیم، بی گمان مردانی در راه اند که اندیشۀ فردای "دیگر" رامی اندیشند. قلمت توانااست اماروشِ گویشت یاس آوراست، برگرداز راهی که برگزیده ای، "خود" باور باش وپریقین بنویس.

• اسد بودا ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  رحیمی گرامی!
  
  من همیشه پراکنده و پریشان نویس بوده ام. نوشته هرکسی تصویر روزگار اوست، پریشان ها پریشان می نویسند. طرحی هم بلد نیستم. همان طرح هایی را که بلدید و ضرور می دانید بریزید. در ضمن من آیه را می دانم که خداوند در باره دختران زنده به گور گفته است ولی اگر خدا حق دارد از اعراب بپرسد، من هم به عنوان یک انسان حق دارم اگر خدایی وجود دارد از او بپرسم که چرا این خانم را آفرید؟ و به کدامین گناه آفریده شده است؟ این خانم بیش از آن که نقد حکومت باشد، اگر خدایی هست، "نقدِ عدلِ الاهی" است.
  

• مجتبی رحیمی ۱۳۹۰ سه شنبه ۵ میزان

  پراکنده و پریشان نویس شده ای برادر! شما باید طرح رهایی و بیداری را خامه کنید، رنجنامه نویسی رابرای تازه نویسان و ماتم گران محول کنید . شما نباید با هرعکسی که از مظلومیت مردم تان بدست تان رسید عطشناک و افسرده شوید. این غمزدگان را نسل ها نسل زندگی این چنین بوده است. برای نجات اش طرح بریزید، برای حالش واگویه نیاز نیست! علاوتا معنی آیت نقل شده "به کدامین گنا آفریده شده ای" نیست بلکه آیت مورد نظر شما به شخص مقتول اطلاق می شود "وبه کدامین گناه کشته شده ای". محتاط باشید این گونه غلط نگاری ها دقت شما و...را زیر سوال می برد.