روزِ یاد بودِ افشار

افشار، نقطه اي صفرِ اخلاق است"؛ نشان گر به ته رسيدنِ آخرين بقاياي حياتِ ذهني و اخلاقي يک جامعه. لزومي نيست به اسناد مراجعه شود، سيماي ويرانِ این شهر شهید، دلیلِ روشنی است بر بازگشتِ کاملِ انسان به بربریتِ مطلق. بي چهره سازي و چهره زداييِ آن، نه تنها نماد چهره زدايي ساکنانِ آن است، بلکه نماد بي چهره شدنِ انسانيت و نقطة صفرِ اخلاق نیز هست. قتلِ عامِ افشار را باید به یاد داشت. يادبود این قتلِ عام، نوعی "شهادت دادن" است؛  "امضایِ مکرر" بر وقوعِ  فاجعه و شکستن "سکوتِ سياسي" که در اين فصل سرد و برفيِ تاريخ، بر افشار، این شهر همیشهِ شهید، سايه گسترده است: «بی‌چهره‌گیِ افشار، نشانِ توحشِ فرهنگی و امضایِ وقوعِ قتلِ عام است بر پیشانیِ طبیعت.»