" چک‌باشی " نام وبسایتی است که در این اواخر فعالیتش را آغاز کرده است. این وب​سايت پایگاه انترنتی پژوهشگر و مورخ ما، استاد بصیر احمد دولت آبادي است و البته دیگر نویسندگان می​توانند خاطرات ویادداشت‌های شان را در این وبسایت منتشر نمایند.

از نظر فرم و ظاهر «چک​باشی بدون پیچیدگی و زرق وبرق ظاهری است، ساده وصمیمی و با چهار مینویی " خانه "، " درباره چک‌باشی "، "دسته‌بندی مطالب " و" تماس". به‌رغم این ظاهر ساده، از نظر محتوايي بر آن است که به عمیق‌ترین نیاز فرهنگی وتاریخی مردم افغانستان وبه خصوص جامعه محروم واستبدادزده هزاره بپردازد. این "نیاز اساسی " همانا خاطرات ما است که در بستر اجتماعی، فرهنگی واقتصادی زادگاه ما شکل گرفته وبا تاریخ هستی ما و مردم ما گره خورده است. پرداختن به نگارش این خاطرات از آن جهت اهمیت دارد که حاوي حقيقي​ترين عناصر تاريخي است و بدون ثبت و نگارشِ آن​ها بسیاری از حوادث تاریخی به طاق نسیان فرستاده می‌شود. تاريخ حقيقي، تاريخ خرد و ريز و جزئيات است؛ همان تاريخي ما را به سنتِ نگارشي کاتب پيوند مي​زند که خرد و ريزِ حوادث را با چنان مهارت به ثبت رسانیده است که بر اساس آن مي​توان ريز و درشتِ وقايع گذشته را دريافت و براي قربانيانِ فجايعِ تاريخي حتي شناس​نامه تهيه کرد.

استاد دولت​آبادی به سنتِ کاتب وفادار است. عيني​ترين نماد اين وفاداري، تلاشي بي​دريغِ اوست براي ثبتِ وقايع تاريخي. چک​باشي در راستاي تحقق اين هدف ساخته شده او استاددولت​آبادي در آن به خاطره نگاری خواهد پرداخت که حقيقي​ترين فرمِ تاريخي و در واقع تاريخ مردم است. بر خلافِ تاريخ​نگاري ناسيوناليستي که به ياوه​سرايي​هاي ملي و تاريخ پادشاهان چوپان سرگرم است، خاطره​نگاري از لایه های پایین جامعه آغاز نموده وبعد آن​را به شهرها وکشورهای دیگر امتداد خواهد داد. مثلاً وقتی استاد باقلم شیرین وتوانایش در مورد قریه " قره​غجله " می​نویسد. دست مارا می​گیرد وسال​ها پیش مناسبات اجتماعی قریه ای را شرح می​دهد که درآن قریه هزاره و ازبک وتاجیک وپشتون با هم می‌زیستند و برملا شدن چگونگی زیستن آن​ها، پس از این نوشته برای ما رو شن می‌شود. اگر به صورت عموم در سراسر افغانستان وبه​طور خاص در مناطق هزاره​نشین، ابتدا خاطرات خودرا از زادگاه خود، آغاز بعد به موازات آمدن ما به شهر ها ویا کشورهای دیگر، امتداد بدهیم، در واقع مبنای تاریخ واقعی افغانستان را برپایه ای حقایق اجتماعی، سیاسی، فرهنگی واقتصادی یک دوره حد اقل پنجاه سال آخر پی گذاشته​ایم.

باید یادآوری نمود که جامعه هزاره بیش از دیگران به این خاطره‌نویسی تاریخی، نیازمند است. زیرا آن همه ستمی که به این جامعه رفته است، بدون ثبت خاطرات تلخ گذشته، برای نسل​های بعدی باور کردنی نخواهد بود. اگر ما سرا ج التواریخ کاتب را نمی​داشتیم، اکنون از ستم که عبدالرحمن براجداد هزاره روا داشت، بی‌خبر بودیم. استاد دولت آبادی برای شرح بدبختی‌ها وستم خودی هزاره ها درقریه " قره‌غجله " باصداقت وشفافیت سخن می‌گوید وحتی اگر " مامایش " هم بوده باشد، ازبیان کبر و نخوت وبی‌رحمی او نسبت به مردمان این قریه ابایی ندارد. وبه این ترتیب خواننده را با ستم اربابان خودی هزاره ها نیز آشنا می‌سازد. چنانچه هزاره‌ها در سراسر هزاره‌جات خاطرات بسیار تلخ وناگواری از ستم اربابان خودی دارند که اگر درقلم آید به یقین مو بر تن خواننده راست خواهد شد.

استاد دولت​آبادی به عنوان یک مورخ با وجاهت، صاحب ده‌ها اثر تاریخی و پژوهشی، ناشر مجله اثر گذار حبل الله، اندیشمند فرهیخته و نویسنده فرزانه و یکی از صدیق ترین یاران بابه، به رغم مشکلات صحی، اکنون راه را برای همه بازنموده است. حال برما است که سال‌ها، رنج، درد ومشقت مردم خودرا با نوشتن خاطرات خویش در هرجای که به دنیا آمده‌ایم ورشد کرده ایم، چگونه به تصویر می‌کشیم. اگر جوان باشیم می‌توانیم خاطرات پدران ویا موسفیدان زادگاه خودرا بنویسیم ودر وبسایت چک‌باشی منتشر نماییم. ما بااین خاطره نویسی هم خودرا از فراموشی تاریخی رهایی می‌بخشیم وهم تاریخ مردم خودرادربرشهای مهم ازحیات شان رقم میزنیم.

جمهوری سکوت، به روز شدن وب​سایت " چک​باشی " را از صمیم دل به استاد بصیر احمد دولت آبادی و اهالی فکر و فرهنگ کشور تبریک مي‌گوید ودر حالی​که برای شان صحت​مندی و موفقیت در تداوم این وب​سایت آرزو می​کند، از همه نویسندگان، مورخان وفرهنگیان جامعه تقاضا دارد که با نوشتن خاطرات خویش، در کنار استاد دولت‌آبادی ویا به گفته خودشان قلم به دست " درد نامه​نویس "، چک​باشی را بارور و غنای بیش‌تر ببخشند. پیش‌نهادات، نظریات وانتقادات شان را پیرامون مقالات ونوشته‌های منتشر شده در بخش دیدگاه‌های وبسایت چک​باشی وارد نمایند.

جمهوری سکوت

نشانی وبسایت چک باشی :

http://www.chakbashi.com/