گزارش از وضعیت هزاره های سوریه

افغانستانی های پناهجو سومین گروه بزرگ از پناهجویان در سوریه را بعد از عراقی ها, سومالی ها تشکیل میدهند که اکثر شان بخاطر جنگ های خانمان سوز وتهدید های جانی از کشور فرار کرده اند. تعداد افغانستانی های پناهجو در سوریه تااوایل 2011 به بیش از2000 نفر می رسید. اکثر این پناهنجویان در منطقه سیده زینب سکونت داشتند و دارند.

در نوزدهم جولای کشمکش در منطقه ای سیده زینب جایکه پناه جویان افغانی در آن ساکن بودند شروع شد و باتهدید و ارعاب از ساکنین منطقه توسط بلندگو خواسته شدند که درطی 24ساعت منطقه را ترک نمایند اما بعد از 5ساعت آنان ساکنین منطقه را مجبور به ترک خانه های شان نمودند و تمام پناهجویان مجبور به ترک خانه و تمام وسایل شان شدند و درشرق منطقه "سیده زینب" پناه بردند و در شرایط جاری پناهجویان افغانی در یک وضعیت اضطراری بسر می برند. اکنون مدت شیش ماه است که تمام پناهجویان در شرق منطقه سیده زینب پناه آور ده اند، خانه های تمام پناهجویان دزدیده، تخریب و سوزانده شده است. اکنون چیزی که وضعیت ما پناهجویان افغانی را در سیده زینب تبدیل به یک استثنا نموده است این است که ما تهدید می شویم و به مسلخگاه آدم های بی گناه و بی دفاع تبدیل شده ایم درحالیکه هیچگونه خواسته ای نداریم. چیزی که وضعیت ما را بطور مشخص برجسته ساخته و وضعیت ما را تبدیل به یک وضعیت استثنای و اضطراری نموده بعلت دو موضوع کاملا روشن است: عمدتا اکثر پناهجویان افغانی شیعه هستند از اوایل کشمکشهای سوریه مسایل مذهبی یکی از برجسته ترین و مهم ترین دلایل طرفهای درگیر بوده و هست باوجود برجستگی مسایل تعصبات مذهبی پناهجویان افغانی یگانه تصویر انسانهای آسیب پذیر و همواره قربانی خشونت های مذهبی از ابتدای درگیری تاکنون بوده وهست و آن به دلایل زبان فارسی (گویش محلی هزارگی) و چهره های پناهجویان افغانی می باشد که وضعیت آنان را کاملا از بقیه ی افراد برجسته و متمایز می سازد ازطرف دیگر کسانی دیگر که با مشکلات امنیتی روبرو هستند و تهدید می شوند یا حتی کشته می شوند دارای خواسته های مشخص هستند اما ما پناهجویان هیچ خواسته ای نداریم که تا این خواسته مثلا یک گروه مذهبی را تهدید کند یا یک گروه قومی را و یا موجودیت حکومت را تهدید کند ما دارای چنین خواسته های نیستیم اما باآنهم ما تهدید می شویم و حتی بارها زنان و کودکان ما در کوچه و خیابان مورد لدو کوب قرار گرفته اند بدون آنکه بیدانیم چرا؟ و تاکنون چندتن از پناه جویان ربوده شدند و هرکدام مدت ده روز، کمتر و بیشتر تحت شکنجه و آزار و اذیت شدید قرار گرفتند تنها بدلیل شیعه بودن که سازمان از آن نیک آگاه است و بعضی از پناه جویان در قبال رهای شان مجبور به پرداخت مبلغ هنگفت پول در حدود 100000 لیره شدند و چندین تن از پناه جویان مورد سو قصد قرار گرفته اند که خوشبختانه بعد از مراجعه به شفاخانه از مرگ نجات یافتند اما این سوال بوجود می آید که ما نه تنها بعنوان یک پناهنده بلکه بعنوان یک انسان بدون هیچ خواسته ای قربانی ظلم و ناامنی هستیم اما هیچ کسی نیست که بپرسد چرا؟

عصر روز شنبه 5/1/2013 منطقه "سیده زینب" جایکه پناهجویان افغانی ساکن بودند مورد حملات شدید هاون "خمپاره" قرار گرفت و درنهایت دو جوان 16 و 18ساله پناهجو براثر اسابت هاون جان باختند و تعداد در حدود 7 نفر نیز بشدت جراحت برداشتند.

اکنون بیش از 6 ماه می گزرد که تعداد تقریبا دو هزار نفر پناهجوی افغانی مجبور به ترک خانه های شان شدند و در حومه دمشق منطقه "سیده زینب" به سرمی برند در حال حاضر منطقه به خطرناکترین مکان تبدیل گردیده و از هرسو درمحاصره شدید است و درشبانه روز توسط سلاح های سنگین هدف قرار می گیرد گاهی درگیری ها در فاصله ی 500متری با منطقه ساعت ها ادامه می یابد، و ضعیت پناهجویان افغانی اکنون تبدیل به یک وضعیت اضطراری گردیده و احتمال بوقوع پیوستن یک فاجعه ی انسانی بصورت گسترده اش تقریبا اگر نگوییم حتمی غیرممکن بنظر نمی رسد.

اما بدا بحال این بی پناهان که اکنون مرگ برای آنان، کودکان و زنان شان دیگر یک افسانه نیست بلکه واقعیتی است که می تواند هرلحظه دامنگیر آنان شود، مرگ ناخواسته و قربانی شدن برای هیچ، تنها یک جرم، چرا شیعه ی؟ چیزی که دقیقا در گذشته ی نه چندان دور این مجموعه ی از انسان های آواره در هزاره جات زادگاه و سرزمین اجداد شان تجربه کردند.

اتفاقات که در طی تشدید بحران همواره دامنگیر پناهندگان افغانی بوده و هست:

  • موضوع گروگانگیری و آدم ربای همراه با بدترین انواع شکنجه ها ازقبیل دم برق دادن و لدوکوب بیش ازحد و در نهایت آزادی در قبال پرداخت مبلغ هنگفت پول که تاکنون ما شاهد چندین موارد بوده ایم و همچنان ادامه دارد و درحال حاظر یک پناهجو از 3هفته بدین سو به اسارت گرفته شده و هنوز از وضعیتش اطلاع دقیق در دست نیست و برای آزادی اش مبلغ پولی درخواست گردیده که خارج از توانای پرداخت است.
  • پناهجویان افغانی از اوایل بحران تا کنون در خطرناکترین منطقه (منطقه سیده زینب) محصور بوده و اکنون درمحاصره ی کامل قرار گرفته که راه بیرون رفت از منطقه برای آنان تحت هیچ شرایطی و جود ندارد ما از سازمان مجدانه تقاضا داریم که برای بیرون رفت ونجات ما از منطقه مذکور به یک منطقه ی دیگری از دمشق بصورت سریع اقدام نمایند زیرا وضعیت کاملا اضطراری بوده که طی روزهای اخیر منطقه بشدت باسلاحهای سنگین هدف قرار میگیرد و هرلحظه ی امکان به وقوع پیوستن یک فاجعه ی جدی انسانی است و ما پناهجویان به تنهای قادر به ترک منطقه ی مذکور نیستیم زیرا تاکنون چندین تن ازپناهجویان بصورت انفرادی درچندین نقطه ی از دمشق جهت یابیدن خانه مراجعه نمودند که بعد از معرفی آنان بعنوان افغانی به آنان از اجار دادن خانه خودداری گردیده و در موارد هم اقامت و پاسپورت نیاز بوده که تعداد کثیر از پناهجویان افغانی فاقد اقامت هستند و علاوه برآن تعداد زیادی ازپناهجویان هیچگونه آشنای بازبان عربی را ندارند. بنابراین تمام این دلایل ها باعث گردیده که ما همچنان دربحرانی ترین شرایط و درخطرناکترین منطقه بسرببریم.
  • تعداد از پناهجویان که در حال حاضر درمنطقه مذکور ساکن هستند آسیب پذیرترین افراد می باشند، خانواده های با یک پیرمد و بقیه بچه های کوچک و زن و دختر و یا افراد مریض و معلول و یا کسانیکه هیچ امیدی برای ادامه زندگی در ایران و یا افغانستان با دلایل مختلف نمی بینند و به ناچار شرایط جاری را تاکنون متحمل گردیده اند
  • موضوع اقامت قانونی یکی دیگر از مشکلات پناهجویان هستند که رفت و آمد آنان را جهت کارهای ضروری در خارج از منطقه بشدت دچار مشکل نموده زیرا تعداد بیشتر از پناهجویان بصورت غیرقانونی وارد سوریه شدند و با برگه های حمایتی سازمان ملل بسر می بردند و درشرایط جاری برگه های مذکور به تنهای کافی نیست.

اشاره به بعضی موارد از اتفاقات که تاکنون به وقوع پیوسته:

س:

لطفا در آغاز خودتان را معرفی کنید؟

ج:

اینجانب محمد جواد میرزاحسین یک پناهجوی افغانی 60ساله از ولایت میدان وردک ولسوالی بهسود می باشم.

س:

مدت چند سال می شود که در سوریه مقیم هستید؟

ج:

20 سال

س:

قبلا در کدام منطقه در سوریه ساکن بودید؟

ج:

دمشق-سیده زینب-منطقه حجیره- خیابان علی وحش

س:

اکنون که در شرق منطقه سیده زینب ساکن هستید چه شد که محل سکونت قبلی تان را تغییر دادید؟

ج:

تقریبا سه ماه قبل و با شروع کشمکش و ناامنی در منطقه سیده زینب تمام پناهجویان افغانی که در مناطق حجیره، مشتل، فیض منصور، حی غربه ومناطق اطراف شان ساکن بودند مجبور به ترک خانه های شان شدند و تمام وسایل خانه را رها کرده فقط خانواده های شان را نجات دادند و تماما در شرق سیده زینب آواره شدند واین بعلتی که در آغاز نا امنی از تمام ساکنین محل به خواسته شد که منطقه را ترک گویند مخصوصا کسانیکه شیعه هستند.

س:

ما اطلاع پیدا کردیم که چند روز قبل شما ربوده شده بودید لطفا برای ما توضیح بفرمایید؟

ج:

بعلت کار ضروری که داشتم در شهر دمشق رفته بودم که با منطقه سیده زینب تقریبا 10کیلومتر فاصله دارد و در هنگام بازگشت به سیده زینب در میدان حجیره از موتر پیاده شدم و سه نفر که در کنار جاده ایستاده بودند به طرفم آمدند و از من مدارک هویت خواستند وتا خواستم مدرکی که با خود داشتم اماده سازم وبه آنها نشان بدهم مرا دستگیر نموده و چشمهایم را بستند با خود بردند بعد از مدتی پیاده روی مرا داخل خانه ای بردند و درب را قفل کردند و شروع به کتک زدن نمودند و می گفتند: تمام افغانی های که در شرق منطقه سیده زینب ساکن هستند همه شیعه هستند و ما تورا می کشیم چون شیعه هستی و من بخاطر ترس و وحشت گفتم نه من شیعه نیستم تا اینکه یکی از آنان که از همسایه های منزل قبلی ما بود مرا شناخت و گفت که من این مرد را میشناسم و خانه شان را نیز بلدم مرا در موتر سوار کردند بردند در خانه ی قبلی ام در خیابان علی وحش درب خانه باز بود رفتیم داخل و انها تمام خانه را جستجو نمودند و مقداری کتاب و مهر و جای نماز را پیدا نمودند و به من گغتند که شیعه هستی چرا به ما دروغ گفتی حالا دیگر برای ما ثابت شد و تو را می کشیم دوباره مرا سوار موتر نموده در جای قبلی برگرداندند و تقریبا مدت 12روز مرا نگه داشتند و در آخر به خانواده ام با موبایل خودم تماس گرفتند واز آنان در قبال آزادی ام مبلغ یک ملیون لیره سوریه خواستند که آنان عاجز از تهیه آن مبلغ بودند و بعد از چند روزی دوباره تماس گرفتند و پانصد هزار لیره خواستند که بازهم در توان آنان نبود و نهایتا با صد هزار لیره بعد از التماس زیاد قبول کردند که مرا آزاد کنند خانواده ام مبلغ100000لیره را قرض نموده و برای آنان رساندند و نهایتا آنان با دریافت صدهزار لیره مرا آزاد کردند و تهدید نمودند که اگر یکبار دیگر مرا بگیرند می کشند.

باتشکرازاینکه وقتتان را در اختیار ما قرار دادید.

عصر روز شنبه 5/1/2013 منطقه "سیده زینب" جایکه پناهجویان افغانی ساکن بودند مورد حملات شدید هاون "خمپاره" قرار گرفت و درنهایت دو جوان 16 و 18ساله پناهجو براثر اسابت هاون جان باختند و تعداد در حدود 7 نفر نیز بشدت جراحت برداشتند.

  • یک قربانی زن که به سختی اعتراف کرد می گوید: از شارع تین می خواستم لباس بخرم حدود 10سال است که ساکن سوریه هستم قبلا در مشتل زندگی می کردم بعد از خرید و سایل توسط یک نفر که صورتش را پوشانده بود و مسلح بود ربوده شدم و به یک زیر زمین منتقل شدم چشمانم بسته شده بود وقتی چشمانم را باز کردند بلافاصله از من پرسیدند کجای هستم و چه دینی دارم؟ من گفتم عرب سوری هستم و سنی هستم چون عربی را بخوبی صحبت میکردم سه روز مرا شکنجه دادند و تمام بدنم سیاه شده بود هروقت می پرسیدند میگفتم سنی و سوری هستم بعد از سه روز من را باچشم بسته در قوس بلدیه رها کردند.
  • یک قربانی طفل که هنوز 18سال خود را کامل نکرده بود می گوید: بعد از یک هفته همراه پدرم خواستیم برخی وسایل مان را از حجیره بیاوریم که درمیدان حجیره دستگیر شدیم یکی از آنها تفنگ را بالای سرم گرفت یکی دیگر چاقو را درگلویم قرار داد می خواست مرا حلال کند گفتم من افقانی ولی سنی هستم هر سوالی که ازمذهب اهل تسنن کردند برخی را که یاد داشتم گفتم اما کاملا یاد نداشتم به همین خاطر باورنکردند می خاستند مرا بکشند گفتم بخدا من از هیچ چیز خبرندارم فقط یک پناهنده سازمان هستم و بس بعد هردوی شان گفتند این دفعه شمارا رها میکنیم اما دفعه بعد اگر گرفتیم میکشیم. پدرم بدتر از من شکنجه شده بود.

ما از آن روزی هراس داریم که پناهجویان ما از عدم همکاری دفتر سازمان ملل در خصوص وضعیت بحرانی مان، دلسرد شده و مسیر کاملا پرمخاطره ی را درپیش گیرند که خود می تواند فاجعه بار باشد. بر این اساس این یک ضرورت است که سازمان اقدامات فوری و کافی برای رفع این مشکلات انجام دهد. ما فکر می کنیم که زمان آن فرا رسیده که مقامات سازمان بموقع به مشکلات پناهجویان اقدام کنند، قبل از آنکه وقت از دست برود.

ما از کارمندان سازمان ملل و دیگر سازمان های که در ارتباط با پناهجویان فعالیت دارند و از تمام رسانه های خبری، تقاضا داریم که حمایت شان را از پناهجویان افغانستان بطور عملی نشان دهند.

لینک های مرتبط:

1-برای پیش گیری از یک تراژدی انسانی، در مورد هزاره های سوریه چی کنیم؟

http://urozgan.org/fa-AF/article/3000/

2- هزاره های مقیم سوریه در انتظار فاجعه ای انسانی

http://republicofsilence.org/fa-AF/article/2992/