کوچه های مادری!

نظرات ارسالی از سوی خوانندگان وب سایت جمهوری سکوت.

• کاظم وحیدی ۱۳۸۸ چهارشنبه ۲۳ جدی

  سلام خانم فضل،
  پیش از امروز زیاد شما را نمی شناختم، چون زیاد دسترسی به انترنت نداشتم. و از طرفی سخت مشغول کارهای خود بودم و هی کاغذ سیاه می کردم. این روزها که تازه با انترنت آشنا شدم و یکی از ارزانترینش را (افغان بیسیم) را وصل کرده ام و این سو و انسو (داخل سایتها) مراجعه می کنم با مقاله ای از شما برخورد نمودم که در اعتراض به قانون احوال شخصیه نوشته بودید و از طریق سایت آریایی منتشر شده بود. از انهمه شجاعت شگفت زده شدم. خوب بود و بسیار بجا نوشته بودید. بهرجال خوشحالم که گاهی غیر از شعر هم می نویسید. چون خودم با شعر سروکار ندارم و چیزی از ان سر در نمی اورم. واقعا چیزی از شعر نمی دانم و چون نخواستم همه کاره باشم، پشتش هم نگشتم. من فکر می کردم که تنها شعر می گویید. آفرین به نثر شما و شجاعت تان.

• دریابی ۱۳۸۸ دوشنبه ۲۱ جدی

  می نویسم اما روی دانه های برف
  برف تابستانی باورت میشه
  برف تابستانی
  تا رسید محو شود و فرو در دل خاک
  که نبیندغم من
  تا کجا ها قد کشیده
  ورنه ........
  ممنون شعری خوب ساختی ولی.....
  بهت امید می دهم خیلی تشویق شوی
  فقط کمی از عکست شرمنده شدم
  

• دایزنگی ۱۳۸۸ يکشنبه ۲۰ جدی

  سلام بر بانو نادیه فضل
  از اشعاری آهنگین و نیمایی شما همیشه لذت بردم.
  از شما سپاس گذارم.

• کوهدمنی ۱۳۸۸ يکشنبه ۲۰ جدی

  بردارن اندرکاران جمهوری سکوت
  به کدام حقی نظر مرا مورد تجاوز قرارداید ونصفش را خراب کردید؟

• علی ۱۳۸۸ يکشنبه ۲۰ جدی

  "سرزمین شوم طالب ساختندت. سرزمین سرد دهشت، کوچه های جرم و تریاک، جاده بی انتهای سربریدن." عالی است. در این مورد دو مقاله آقای بودا تحت عنوان های" سرزمین گل های بد" و "از مولانا تا ملا عمر (به یاد شکوه شهر بلخ)" ارزش خواندن را دارد. قسمتی از مقاله از مولانا تا ملاعمر:"به سخني دقيق‌تر، فاصلة كنوني ما با «بلخ فرهنگي و تاريخي»، فاصلة «مولانا تا ملاعمر» است؛ و مولانا و ملاعمر دو آيديال‌تايپي اندكه تصوير اين فاصله را كاملا واضح‌ و روشن به نمايش مي‌گذارند. "

• کوهدامنی ۱۳۸۸ يکشنبه ۲۰ جدی

  مادر نادیه جان سلام
  خدا کند که صحت وسلامت باشید
  شعرت را خواندم مگر کمی مشکل املا داری و یک خواهش میکنم که اگر وقت پیدا کردی درمورد شعر معاصر یا مدرن مطالعه کن.

• z.s ۱۳۸۸ شنبه ۱۹ جدی

  سلام
  سلام اي تك درخت ريشه در خون ، شعله ور در باد
  كه بر پا مانده اي با زخم انبوه تبر در باد
  هميشه مي پرم از خواب ، وقتي خواب مي بينيم
  تو را با زخم هاي خون چكان شعله ور در باد
  بگو، روزي به آغوش تو آيا باز مي گرديم ؟
  من و اين دسته دسته مرغكان در به در در باد؟
  غزل مي ريزم ، امشب ، كوزه كوزه بر لب جويت
  كه تا بر شاخه هايت سبز گردد برگ و بر در باد
  شبي با پاره هاي قلب خود ديوار خواهم ساخت
  نمي خواهم كه تنها تر شوي زين بيشتر در باد

• احمدی ۱۳۸۸ شنبه ۱۹ جدی

  نادیه جان با تقدیم سلام و آرزوی موفقیت های بیشتر
  خیلی جالب نوشتی و دردها و رنج های وطن عزیز و خسته از جنگ ما را در صفحه ویب سایت و قلب های خسته تر ما حک کردی.
  به امید روزی که هموطنان ما برای همیشه از گرفتاری های این درد و حرمان خلاصی یابد و یک زندگی خوش، همراه با صلح و صفا و صمیمیت را داشته باشند.
  موفق و پیروز باشید
  

• الهزارة ۱۳۸۸ شنبه ۱۹ جدی

  سلام: خیلی زیباودلنشین بود، مرحبا بر خانم نادیه فضل.

• عیسی از استرالیا ۱۳۸۸ شنبه ۱۹ جدی

  آفرین بر شما!!!!

• asif ۱۳۸۸ شنبه ۱۹ جدی

  Dorodi firawan ba khahari gerami Nadia fazl

• Zakir Hussain Danish ۱۳۸۸ شنبه ۱۹ جدی

  Salam, waqyan ki zeba bud..... shaer en Nadia Fazl ast??
  arozoi mawfaqyat barayash mekhaham..