به نظر من مسئله زنان و نیمه انگاری از سوی خودشان و نگاه مردانه صرف یک دیدگاه مذهبی است که وارد فرهنگ عامیانه ی مردم شده و بر حقوق ,روابط اجتماعی,نگرش ها,برخورد ها وتوقعات افراد جامعه تاثیر شگرفی گذاشته است.اگر ما به عمق نیمه انگاشته شدن زنان از سوی مردان و حتی خود زنان توجه کنیم میبینیم که این برداشت نشات گرفته از فقه و حقوق اسلامی است وقتی که در تعالیم اسلامی و فقهی ما به صراحت حتی از خروج زن از منزل بدون کسب اجازه منع میشود دیگر نیاز به این تحلیل که مقدار دیه فلان مقدار است یا ارث بدین گونه است باقی نمیماند.اینها کم کم وارد عرف و عادت ها و منش مردم میشوند .و به نوعی فرهنگ تبدیل شده هنجار مربوط به آن در مردم شکل میگیرد و تفکر نیمه انگاری در جامعه رایج میشود.

Mr.Waezi what you thik about BABA? Why you dont writ any thing????????

سلام و خیر مقدم در سالیادِ پدر!

"حق برابر " به معنی آنست که چیز که برخود نمی پسنیدم بر دیگران نپسندیم.

معلوم است که مردان جمهوری سکوت همه به حق خواهی خواهران ، مادران و دخترانشان برآمده اند. و زنان این اهالی همه سکوت را از جمهوری اختتاف کرده اند نه چیزی مینویسند و نه تقاضای حقشان را میکنند . کاش میشد تا بیچاره ها نمی ترسیدند و آن سکوت را مشکستند. تا آن قفل زندانرا با چنگ ودندان میشکستند.

از 7 تز یا بند بودا گرفته تا نظرها پیوسته طرف داران پروپا قرص حقوق زنان و یا "سیا سران" که هرکدام مان در جایش مستقیم و یا غیر مستقیم به همان مادران ،خواهران ،همسران و دختران مان ظلمکی را متحمل میشویم و آنرا به گردن ادیان الهی می اندازیم و یا به گردن پدر بسواد مان. که پدر سالاری نام میگذاریم. حساب خودمانرا از آن جدامیکنیم( هرچند خودمان همان پدران بیسوادی هستیم ویا مردان نادان).
و اگر فردای خواهرک مان ازماخواست که من آن مرد را دوستدارم و میخواهم با او وصلت کنم! او را چنان لتکوب میکنیم که چهره اش شناخته نشود. دوباره بیرون می آییم از سر انجام آن جنایت و همان مردکی میشویم و باز پیامکی مینویسیم که های چنین و چنان. فلان فلسوف چنان گفت و آن دانش مند چنین میگوید....

چه انتظاری میتوانیم داشته باشیم از آن ساکنان آن دیاری که ده ها و یا صدها سال است که از بهره تحصیلان جزای حتی در رابطه با قسمتی از حقوق ناچیزشان زن ومردش محروم بوده اند.

نظرمن این است که ماید در ابتدا آن حقوق مدعا را بشناسیم و اگر آن را میشناسم بر دیگران بشناسانیم و بعد آن را در پالایش قرار دهیم. شیپ سازی کنیم.

تحصیل کرده هایمان از زبان فیسی قرص صحبت میکنند و یااز فیلسوفان قرون ماقبل پیروی میکنند و ناتحصیل کرده های مان ادیان الهی را زیر سوال میبرند بدون منبع و دلایل ناکافی و کور کورانه .

ما میخواهیم سنت پوچ قبیلوی هزاران ساله مانرا در هفت بند حل کنیم. و اگر کسکی هم گپی زد آن را بیتوجهی (اگنور) کنیم. و یا املاء یش غلطی گیری کنیم.

بجای این که کانون خانواده سالم را بهترین مکتب برای جامعه سالم معرفی کنیم، آنرا منبع تمان نا برابریها معرفی میکنیم. و حتی بدون هیچ گونه روشندهی و یا راه الترنتطیو از گفته های مان دفاع میکنیم. و تز باران میکنیم.

اگر توجه گذران بکنبم متوجه میسویم که نابرابری زنان جامعه مان از مرد سالاری نیست بلکه از فقر دانایی است که آن تمام خمیر مایه تساوی حقوق و منطق است.

قابل سوال است که آیا کدام زن تحصیل کرده و آگاه از حقوقش ازگرفتن ان میگذرد؟
و همینطور کدام مرد آگاه و باسواد و روشن از دادن حق مادر، خواهر، دختر و غیره سر باز میزند.

آن دانش است که ما در ابتدا نیاز مندیم نه مبارزه با پدران بیسوادمان و یا کانون گرم خوانواده مان.
اگر در کانون خوانواده ای نابرابری بین اعضایش است آن از اساس آن کانون نیست بلکه ان از مرض فقر است که آن کانون را به خود مبتلا کرده است ما نیاز اساسی در آموزشش داریم که باید با آن جغد مردم خار مبارزه کنیم.

درود...

"حق برابر " به معنی آنست که چیز که برخود نمی پسنیدم بر دیگران نپسندیم.

معلوم است که مردان جمهوری سکوت همه به حق خواهی خواهران ، مادران و دخترانشان برآمده اند. و زنان این اهالی همه سکوت را از جمهوری اختتاف کرده اند نه چیزی مینویسند و نه تقاضای حقشان را میکنند . کاش میشد تا بیچاره ها نمی ترسیدند و آن سکوت را مشکستند. تا آن قفل زندانرا با چنگ ودندان میشکستند.

از 7 تز یا بند بودا گرفته تا نظرها پیوسته طرف داران پروپا قرص حقوق زنان و یا "سیا سران" که هرکدام مان در جایش مستقیم و یا غیر مستقیم به همان مادران ،خواهران ،همسران و دختران مان ظلمکی را متحمل میشویم و آنرا به گردن ادیان الهی می اندازیم و یا به گردن پدر بسواد مان. که پدر سالاری نام میگذاریم. حساب خودمانرا از آن جدامیکنیم( هرچند خودمان همان پدران بیسوادی هستیم ویا مردان نادان).
و اگر فردای خواهرک مان ازماخواست که من آن مرد را دوستدارم و میخواهم با او وصلت کنم! او را چنان لتکوب میکنیم که چهره اش شناخته نشود. دوباره بیرون می آییم از سر انجام آن جنایت و همان مردکی میشویم و باز پیامکی مینویسیم که های چنین و چنان. فلان فلسوف چنان گفت و آن دانش مند چنین میگوید....

چه انتظاری میتوانیم داشته باشیم از آن ساکنان آن دیاری که ده ها و یا صدها سال است که از بهره تحصیلان جزای حتی در رابطه با قسمتی از حقوق ناچیزشان زن ومردش محروم بوده اند.

نظرمن این است که ماید در ابتدا آن حقوق مدعا را بشناسیم و اگر آن را میشناسم بر دیگران بشناسانیم و بعد آن را در پالایش قرار دهیم. شیپ سازی کنیم.

تحصیل کرده هایمان از زبان فیسی قرص صحبت میکنند و یااز فیلسوفان قرون ماقبل پیروی میکنند و ناتحصیل کرده های مان ادیان الهی را زیر سوال میبرند بدون منبع و دلایل ناکافی و کور کورانه .

ما میخواهیم سنت پوچ قبیلوی هزاران ساله مانرا در هفت بند حل کنیم. و اگر کسکی هم گپی زد آن را بیتوجهی (اگنور) کنیم. و یا املاء یش غلطی گیری کنیم.

بجای این که کانون خانواده سالم را بهترین مکتب برای جامعه سالم معرفی کنیم، آنرا منبع تمان نا برابریها معرفی میکنیم. و حتی بدون هیچ گونه روشندهی و یا راه الترنتطیو از گفته های مان دفاع میکنیم. و تز باران میکنیم.

اگر توجه گذران بکنبم متوجه میسویم که نابرابری زنان جامعه مان از مرد سالاری نیست بلکه از فقر دانایی است که آن تمام خمیر مایه تساوی حقوق و منطق است.

قابل سوال است که آیا کدام زن تحصیل کرده و آگاه از حقوقش ازگرفتن ان میگذرد؟
و همینطور کدام مرد آگاه و باسواد و روشن از دادن حق مادر، خواهر، دختر و غیره سر باز میزند.

آن دانش است که ما در ابتدا نیاز مندیم نه مبارزه با پدران بیسوادمان و یا کانون گرم خوانواده مان.
اگر در کانون خوانواده ای نابرابری بین اعضایش است آن از اساس آن کانون نیست بلکه ان از مرض فقر است که آن کانون را به خود مبتلا کرده است ما نیاز اساسی در آموزشش داریم که باید با آن جغد مردم خار مبارزه کنیم.

درود...

سلام و تشکر از استاد محترم .
افغانستان یک کشور مردسالار است یکی از دلایل سیه روزی و بیچارگی افغانستان دقیقا همین خصلت مردسالاری افغانستان است ، و این خصلت در هر سطحی از جامعه افغانستان چه قشر تحصیل کرده ،بی سواد ،روشنفکر و مذهبی دیده می شود ، از همه موارد ذکر شده قشر روشنفکر افغانستان بدترین صدمه را به زنان زده اند و به نوع ازادی و هویت زنان را در افغانستان زیر سوال برده اند نحوه برخورد روشنفکران جامعه با زنان قابل توجه است آزادی زنان از دید روشنفکر افغانی به معنای ازادی جنسی است ، چرا روشنفکر افغانی دموکراسی را برای زن همسایه می خواهد نه برای زن خانه خود ، روشنفکران افغانستان با ادعای روشن فکری هویت زن را در جامعه با استدلال های برگرفته شده از غرب همچنین تفکر سنتی پنهان حاکم بر زندگیشان به لجن کشیده اند ، رسالت مردان در به لجن کشیدن شخصیت زنان به وضوح در افغانستان نمودار است ، مرد افغان با داشتن ازادی مطلقه برای انجام هر فجور و بزهکاریی برای ترس از این که زن نیز چنین است و با دیدن زن ازدریچه نگاه بزهکاری خود باعث به بند کشیده شدن زن و اسیر شدن زن شده اند و همه نوع زنجیری هم برایش ساخته اند : زنجیر مذهب ، زنجیر سنت و تهجر ، زنجیر فرهنگ و عنعنه افغانی و زنجیر غیرت افغانی و نرینگیش ،این زنجیر اگر توسط مذهب باشد و یا سنت و کلتور افغانی و یا غیرت افغانی چیزی نیست جز توهین و به حقارت کشیدن انسان دیگری با جنس نامذکر مطالعه نمائید.

سلام به همه

از خواندن این مقاله ای خوب من به این نتیجه می رسم که این مقاله نه تنها در مورد اقوام ساکن افغانستان بلکه در مورد تمام اقوام منطقه و حتی در مورد تمام اقوام مسلمان صدق می کند.

مثلا در ایران، پاکستان، عربستان، عراق، مراکش، لیبی، مصر، سوریه و ... اگر ما حقی برای زن سراغ داریم آن حق بر آمده از ارزش های فرهنگی این جوامع نه بلکه بر آمده از اصلاحات چند سال اخیر دولت های نیمه سکولار این کشور ها است.

من شخصا به این باورم که دین اسلام ، قوانین و ارزشهای قبلوی ضد زن را پشتوانه ای دینی و اعتقادی بخشیده و می بخشد. در بعضی کشورها دین اسلام زنان را از یک موقعیت نسبتان بهتر به یک وضعیت بدتر انداخت. مثلا در جوامعی که قبلا بودایی بودند زنان تا حدودی در زندگی اجتماعی نقش داشتند اما با آمدن دین اسلام این نقش از میان رفت.

در دین اسلام زن حق ندارد بدون اجازه شوهر از خانه بیرون شود. محمد می گوید اگر من به کسی اجازه سجده شدن می دادم این اجازه را به شوهران می دادم تا توسط زنان شان سجده می شدند. در اسلام زن حق قضاوت ندارد. در سلام دیه زن نصف مردم است و ارزش شهادت زن نصف ارزش شهادت مرد است. حق زن از میراث نصف حق مرد است. محمد که خودش پیامبر بود 13 زن داشت و تعدادی از زنانش با او 50 سال تفاوت سنی داشت. او به مردم اجازه داده است که 4 زن بگیرد.

من با همه ای این قوانین اسلامی مانده که چگونه بعضی از زنان می آیند که از دین اسلام به عنوان دین ازادی بخش به زن نام می برند.

من شخصا باور دارم که دین اسلام یکی از زن ستیز ترین دینهای جهان است. قبل از اسلام ما در همین عربستان زنان تاجر داشتیم مثل خدیجه زن خود محمد. ما زنان رهبر داشتیم که در میدان جنگ می جنگیدند مثلا هنده که جگر حمزه را خورد. زنان آزاد بودند به جز در یکی دو قبیله. حال بسیاری از آخند ها آمده می گویند که اسلام زن را آزاد کرد. اتفاقا اسلام حتی زنان عرب را بد بخت کرد.

تا وقتی که ما در افغانستان یک حکومت سکولار نداشته باشیم فکر نمی کنم که آدمهای مثل سیاف و محسنی و ربانی و خلیلی بتوانند برای زن آزادی بدهند.

حکومت عربستان سعودی در بسیاری موارد واقعا احکام درست اسلام را پیاده می کنند. می بینیم که در آنجا زنان هنوز اجازه موتروانی ندارند.

جوامعی که پایبند ادیان و مذهب هستند بی شک زنان در آن جوامع جایگاه دسته دوم از همه نظر را دارند.
اولین لطمه برزنان نصف حساب شدن خون و ارث و میراث است. که در دین اسلام موجود است. در قدم دوم بازهم دین پیشقدم شده است، و گفته است که زنها باید در خانه بماند و بدون اجازه شوهرش حق ندارد گشت و گذار نمایند.
وجود چنین امر و نهی از جانب دین سبب مشکلاتی چون مرد سالاری و زن ستیزی در جوامع امروزی شده است.
هر جامعه ای که خدا شناس باشد مرد سالار نیز هست. چون آزادی که برای مردان در دین وجود دارد برای زنان وجود ندارد.
تبعا هرکسی که پیروی دقیق از دین نمایند نتیجه اش همین خانه نشینی زنان خواهند. بود.

جوامعی که پایبند ادیان و مذهب هستند بی شک زنان در آن جوامع جایگاه دسته دوم از همه نظر را دارند.
اولین لطمه برزنان نصف حساب شدن خون و ارث و میراث است. که در دین اسلام موجود است. در قدم دوم بازهم دین پیشقدم شده است، و گفته است که زنها باید در خانه بماند و بدون اجازه شوهرش حق ندارد گشت و گذار نمایند.
وجود چنین امر و نهی از جانب دین سبب مشکلاتی چون مرد سالاری و زن ستیزی در جوامع امروزی شده است.
هر جامعه ای که خدا شناس باشد مرد سالار نیز هست. چون آزادی که برای مردان در دین وجود دارد برای زنان وجود ندارد.
تبعا هرکسی که پیروی دقیق از دین نمایند نتیجه اش همین خانه نشینی زنان خواهند. بود.