بامیان‌‌ـ‌؛ درخشان از "تهی

نظرات ارسالی از سوی خوانندگان وب سایت جمهوری سکوت.

• razagh amiri ۱۳۸۹ دوشنبه ۱۷ عقرب

  salam dostan aziz kasay ke da rastay hokomat astan mikhahan ke kole mardoma nabod kona bakhosos hazara mardoma bot bamyana zadan mozdoray arab be sharafa az har tarigh ba ma mardom zarba mezana aga amneyat da ayanda meshod mardom hazara eghtesadesh bala meraft az o khater zadan be namosa ma mardom hazara ra mikhahad falaj kona az har nazar ba etefagh bashi va sar zenda

• baqir ۱۳۸۹ جمعه ۹ میزان

  ferst hellow for the all friends 2 at my idea is very fantastick

• baqir ۱۳۸۹ جمعه ۹ میزان

  ferst hellow for the all friends 2 at my idea is very fantastick

• محمد امان نقا ۱۳۸۹ چهارشنبه ۳۰ سرطان

  اول سلام های خود را خدمت تمام دوستان همکار تقدیم می نمایم
  یک کلام می گم از این بهتر نمیشه عالیه خدا حافظ تمام شما عزیزان
  
  بااحترام
  انجنیر محمد امان نقا
  مزار شریف

• انجنیراخترمحمد ۱۳۸۹ چهارشنبه ۵ جوزا

  بامیان زیبارا باکاروتلاش میتوان آباد کردونه به پرگویی وحرف های این وآن ونه به بد گفتن وتعریف کردن
  اشخاص ،پس بیایید درتمام عرصه ها کارنمایم چه دربخش فرهنگی وچه دربخشهای ساختمانی ومسلکی این است راه ترقی وپیشرفت ما ،بامیانی ها.

• باران حیدری ۱۳۸۹ جمعه ۱۰ ثور

  سلام دوست عزیز تشکر از زحمت شما عزیز
  کاش می‌‌شد دیگر آن هم این سکوت را حس میکردن
  با میان سزمین خواست از جنگ و خون ریزی و دل شکسته از بی‌ احترام سنگ دلان
  با میان با نازم به کوه‌های بلندت با نازم به صبرت
  ما چون تو خسته و دل شکسته هستم ما سکوت را از تو ا مو ختم
  ا مو ختم چون تو استور باشیم و سر تسلیم فرود نکنم
  اما دل ما هم مثلا تو شکسته و خسته است از تو ا مو ختم که صدای خرد شدن ما را کسی‌ نشنود و همیشه بلند و محکم باشم .
  هرگز ترس به خود راه ندیم و تسلیم د یگرن نشم .
  با میان تو استوره حقیقت هستی‌ تو نشان قدرت و همت هستی‌
  سلام بر خاک پاکت و سجده میزنم بر خاک پاکت .
  سلام بر شهدا انت و سلام بر ما دارن خسته دلت
  سلام بر دستها ی مردانت و سلام بر جوانان صبورت

• بسم الله تابان ۱۳۸۹ يکشنبه ۵ ثور

  سلام استاد عزیز بودا ی بزرگ وبا تقدیم سلام بر تمامی دوستان بسیار خرسند شدم از این که با شما از این طریق هم کلام گردیدم.
  در ضمن استاد عزیز من موافق هستم که بامیان باید مثل شهرهای دیگر کشور ( هرات ، مزارشریف ، جلال آباد ، کندهار ) بازسازی صورت میگرفت که متاسفانه صورت نگرفته . شاید شما وسایر دوستان به من موافق باشید که بامیان در طول تاریخ تحریم بوده چه از نگاه سیاسی ، اجتماعی و... وبامیانی بودن جرم بوده در حالیکه جلال آبادی بودن افتخار ویا امثالهم .
  دوماً اون شهرا ها همه شهر سر مرزی وترانزیتی بوده که دارای عواید هنگفت اند وعواید شان در طول سال 50 برابر بامیان است بامیان سالانه در حدود یک میلیون و500 هزار افغانی عواید دارد وشاید دوستان تعجب کند این حتی با وضعیت که بامیان دارد از کجا میکند این عواید است که دولت برای بامیان پیش بینی کرده و در صورت تکمیل نشدن مسئولین از طرف دولت مرکزی به جرم کسر عواید مواخذه می شوند .
  شاید این دلیل نشود که هر ولایت که عواید نداشت باید ترقی وانکشاف نکند منظورم از این بود که در ان ولایات از این عواید بدست آمده برای انکشاف قسما ً مصرف میشود اگر چند حق شان است چون در بدل عوارض جانبی که در شهر وارد میکند اخذ میگردد.
  وشاید شما وسایر دوستان موافق باشید که بودجه ملی برای ولایات بر اساس چند مورد از جمله درجه اداری ( اول ، دوم وسوم) در نظر گرفته میشود که بامیان متاسفانه درجه سوم است مسلما مقدار بوده ولایات در جه اول با سوم فرق میکند.
  در عین حال در ولایات فوق سرمایه داران زیادی وجود دارد که آنها نیز بخشی از باز سازی ونوسازی را انجام میدهند مثلا مزار شریف اکثر بازسازی ها از طرف سرمایه داران وتجاران ملی راه اندازی شده از چوک ها گرفته تا پارک های صنعتی ، اما در بامیان عملا بزرگترین سرمایه دارد که هزینه خود برای سرمایه گزاری به چرخش بازار انداخته صاحبان فروشگاه نسبتاً عصری خوراکه فروشی بیگزاد در سر بازار بامیان است وصرافان وبس .
  چهارما ًدر مورد دانشگاه جدید بامیان ، دانشگاه جدید در ماستر پلان جدید در شمال شرق گلزار شهدا بامیان ودر آغاز دره خشکک وختم سید آباد اعمار گردید اگر دوستان دیده باشند هیچ مانع دید برای مناظر تاریخی از جمله بودا ندارد . اگر موافق نباشید من برای شما تصویر از دانشگاه جدید ارسال خواهم نمود.
  استاد گرامی منظورم از این نوشته گستاخی به مقام والای شما نیست ومن اینرا مسئولیت خود دانستم چون خوانندگان این سایت زیبا در بیرون از بامیان زندگی میکند از روی نوشته شما برای خود تصویری از بامیان میگرند وقضاوت میکنند وشاید هم این نوشته زیبا شما برای تعدادی ماخذ قرار گیرد چون نمونه قلم شما در کشور به ندرت خواهد یافت.
  بهر صورت از شما واز توجه خاص شما نسبت به مردم وسرزمین تان من به عنوان یک برادر کوچک تان تقدیر مینمایم
  همیشه نویسا وسر بلند باشی.
  با احترام وادب
  بسم الله تابان - بامیان

• اسد بودا ۱۳۸۹ يکشنبه ۵ ثور

  
  تابان عزیز با تشکر!
  
  من سه ماه پیش بامیان بودم و تقریبا اکثر این منطقه را راه رفته ام. نمی دانم بعد از سه ماه چه اتفاقی افتاده؟ ولی به هرحال یک بار مقایسه کنید بامیان را با دیگر ولایت ها. منظورم همین بود. منظور از خانه های گلین، خانه های دره فولادی بود. ساحه که انکشاف شهر در آن جا در نظر گرفته شده است. در ضمن در آخرین ماستر پلان شهر بامیان، خودم هم بودم. مشخصا در قسمت دانشگاه نظرم این بود که "دیوار دانشگاه جدید" نباید این قدر بلند باشد. زیرا چشم انداز را خراب می کند.
  
  خوب و خوش باشید!

• بسم الله تابان ۱۳۸۹ چهارشنبه ۱ ثور

  سلام به بودا ی عزیز استاد گرامی
  وبه تمام شما عزیزان که بمجرد نوشته بامیان با میبنید مایل میشوید بخوانید وخبری از این مهد علم وفرهنگ داشته باشید .بامیان شهریست منحصر به خود که نمی توان مانند اورا در دنیا یافت ومردمانی دارد باعلم ودانش واقعاً زمانی نامی از بامیان بگوشم میرسد تمامی قدامت تاریخی وحضور بزرگمردان تاریخ قدیم ومعاصر استاد شهید مزاری (ره) بیادم می آید که زمانی این سرزمین بزرگ بخود میبالید تا بزرگان چون او شخصیت ها را در دامن خود جا داده بوده است وامروز هم شما دوستان وقلم بدستان هستید تا جاهای خالی آنهمه را بجز بودا پُر نماید.
  در ضمن میخواهم یک اشاره کوتاهی داشته باشم مطمعین هستم که شما دوستان واستاد عزیز فرهیخته گرامی اسد بودا هیچ گاهی بخود اجازه نخواهد تا از وضعیت مردم خودش خصوصاً بامیان عزیز خالی ذهن نگهدارد. اما دراین قسمت از نوشته این فرزند فرزانه کشور را میخواهم کمی روشنی دهم اوهم بدلیل اینکه بودای عزیز شاید در این اواخر در بامیان تشریف نیاورده باشد ( از بازسازی دولت نشانی دیده نمی شود. درست در فراز تپه ی رو به رو (جای خالی بودا) دفتر والی بامیان قرار دارد ، یک ساختمان با نمایی سپید ، که همچون پینه ی نچسپی سیمای این منطقه ی تاریخی - باستانی را که از " تهی درخشان " است ، لکه دار نشان میدهد .... این ساختمان ، تصویر عینی حاکمیت دولت در بامیان است وتمامی فعالیت ها ی دولت در این ساختمان خلاصه میگردد ، فراسوی آن خانه های بی ریخت وبی نقشه گلین به چشم می خورند که سکوت ....) اول اینکه دفتر مقام ولایت بامیان مدتی است که از این تعمیر به تعمیر جدید خود ( دشت عیسی خان ) که شهر جدید بامیان طبق ماستر پلان اعمار میگردد انتقال یافته است . دوماً در اطراف یا به تعبیر استاد عزیز وعالی مقام بودا فراسو آن ( دفتر قبلی ) تعمیر رهایشی وجود ندارد ، دفتر ریاست امور زنان است که پخته واساسی میباشد ، مرکز هماهنگی نظامی است که همچنان پخته واساسی است ، مرکز آموزشی میراث های فرهنگی است که از طرف جایکا ویونیسکو بطور پخته واساسی اعمار شده ، ریاست انکشاف دهات واقتصاد در تعمیر جدا گانه است که همچنان چخته واساسی میباشد. وکمی دور تر دفتر ساحوی کمیسیون مستقل حقوق بشر است که شاید خود تان هم دیده باشیده پخته است وکنار او گرزندوی ( مهمانخانه) است که از قدیم پخته است ودرطرف جنوب آن زمین زراعتی است وهمچنان تندیس استاد شهید (ره) وپائین تبه ( طرف شمال دفتر که بودای عزیز اشاره داشت ) بازار بامیان است .
  در شاید دوستان بداند که مرکز بامیان ( مقابل بودا ، الی زرگران ، داوودی ، سرخ قول ، شهر علعله واراضی همجوار آن ) جز ساحات تاریخی یونیسکو میباشد هیچ کس حتی دولت افغانستان اجازه اعمار وبازسای خلاف نورم سازمان یونیسکو را ندارد .
  ودر عین حال حاکمیت دولت به آن دفتر خلاصه نمی شود بلکه اکنون شکرخدا تعمیر اداری نه تنها برای اکثریت ریاست های مقیم بامیان شاید از اخبار دیده باشید تمامی ولسوالی ها ( دفتر ولسوالی ) وقوماندانی های امنیه دارای تعمیر جدید واساسی شدند.
  در مورد نقشه همانطوریکه در فوق عرض کردم در آن ساحات منع است اما شهر جدید بامیان دارای ماستر پلان بسیار عالی میباشد که فعلا تطبیق شده واعمار تعمیر رهایش ودولتی وقیرریزی داخل شهرک ادامه دارد.
  با این همه از بودای عزیز معذرت میخواهم که گستاخی شد امیدوارم مرا عفو کن فقط خواستم کمی روشنی دهم که در بامیان بعد از آنکه شما تشریف آورده اید وتصویری برای خود داری تغیرات آمده است امیدوارم در این جایگاه علم وفرهنک روزی میزبان قدم های بزرگ وزیبا شما باشیم قدمای همه تان سر چشمای ما
  با احترم
  بسم الله تابان - بامیان

• حسن‌رضا خاوري ۱۳۸۹ يکشنبه ۲۲ حمل

  سلام ع. محمدي گرامي
  از همسخني شما ممنون ام. با حذف تصوير، ادامه‌ي سخن پيرامون موضوع بحث در اينجا ديگر وجهي ندارد. سخن قبلي من به امري تعلق داشت كه بخشي از وضعيت متن به شمار مي‌آمد، بخشي كه ديگر به وضعيت اكنوني متن تعلق ندارد. به‌هرحال، يك تصوير بديع و كنشي زيباشناختي در لبه‌ي وضعيت متن روي نموده بود، لذا چند سطري در حاشيه‌ي روايت تصوير امضا كردم. در امتداد آن سطرها، تبصره‌ي شما تا حدي پذيرفتني است. تنها نكته‌ي قابل ذكر اين است كه ديگر فضاي خصوصي نداريم. زيرا بر اساس مفهوم قدرت منتشر فوكويي فضايي نمي‌توان يافت كه قدرت در مناسبات آن حضور نداشته باشد. يا به عبارتي، حاكم هرگونه فضايي را تصرف مي‌كند، حتي بدن، ذهن، زبان، خاطره، اراده و آگاهي ما را، به ميانجي سازوكارهاي مختلف، به‌عنوان بخشي از قلمرو حاكميت خود تصرف مي‌كند.
  گذشته از اين حرف‌ها، هدف يادآوري يك خاطره بود. حافظه حيث انتولوژيكي دارد. آدمي نمي‌تواند اين حيثيت وجودي‌ـ‌رخدادي‌اش را ناديده بگيرد. «يادآوري» قسمي مراقبت از اين هستي حادث است. در كل، بي‌خيال. روزگاري در پي درس‌گفتار بحران بازنمايي مي‌گشتم. نيافتم‌اش. البته، ديگر هم به‌اش نيازي نيست. مي‌خواستم تراكتاتوس را از منظر مسأله‌ي بازنمايي (كه فرهادپور آن را رمز هستي‌شناسي اكنونيت ما اعلام مي‌كند) قرائت كنم. [جهت درك اهميتِ فلسفي اكنونيت، تحليل فوكو از «روشنگري چيست؟» كانت قابل استفاده است.] فرهادپور از بكت استفاده كرده، من مي‌خواستم از طريق ويتگنشتاين مسأله را مورد مطالعه قرار دهم. مطالعه‌ام پايان يافت. رمز وحدت مسأله، حلقه‌ي اتصال و تمهيد گذار به پژوهش‌ها به‌نحوي فراهم آمد. حالا اين روزها نه تحليل فرهادپور، بلكه در پي يافتن و گوش‌كردن حزين‌ترين آهنگ‌هاي موسيقايي جهان ام. يك روز تمام است كه به يك آهنگ پشتو گوش مي‌كنم، بي‌آنكه تكرارش هنوز ملال‌آور شده باشد.
  ***
  سلام اسد ارجمند
  مونتاژ هم سهمي از حقيقت دارد. دلوز تفكر را قسمي مونتاژ و ابداع مفاهيم مي‌داند، البته مفاهيمي كه حيثيت انتولوژيكي دارند. حيث زيباشناختي مونتاژت انكارناپذير است، به اضافه‌ي اين التفات كه زيبايي به‌خودي‌خود تا حدي با حقيقت رابطه‌ي درونماندگار دارد. به‌هرحال، جهان سراسر ملالت‌بار به نظر مي‌آيد. سوسك‌شدگي كافكايي مربوط به تجربه‌ي سال‌هاي قبلي بود. الآن نزديك به كف هستي رسيده‌ام، يك قدم مانده به مرتبه‌ي جمادي وجود، مرتبه‌ي فقدان كامل حيات. مرگ، قدم آخر اين سريال را كليد مي‌زند و تماميت آن را فعليت مي‌بخشد. به‌همين زودي‌ها. آن‌گاه يك جنازه‌ي ثابت غيرمتحرك پديد مي‌آيد، كه اگر كليتِ هستي را از وسط تا بزنيم، اين جسد غيرمتحرك با محرك اولي غيرمتحرك يكي مي‌شود. اكنون دارم قسمي حيات نباتي و هستي گياهي را تجربه مي‌كنم: صرفاً فعليت بدن، بدون هيچ گونه اراده و معرفتي (تعريف ابوالبركات بغدادي از حيات نباتي). فاجعه قبل از حدوث من روي داده است، فاجعه‌اي كه راه هر جور رخدادپذيري رهايي‌بخش را در جهانِ «من» از پيش سد كرده است. ويتگنشتاين در تراكتاتوس، «من» را در مقام يك سوژه‌ي وجود وارد تاريخ فلسفه مي‌كند. وقتي من در مقام يك سوژه‌ي وجود طراحي مي‌شود، انزواي وجود گريزناپذير مي‌شود. «من» خودش به تنهايي يك جهان است، جهاني كه ممكن است امكانات چنداني نداشته باشد، كه البته با مرگ پايان مي‌گيرد. در اين سياق، او اعلام مي‌كند: جهان آدم بدبخت غير از جهان آدم خوشبخت است. به‌هرحال، اكنون در اسارت مهمانيِ آواي حزن جهان شوربختان ام!
  
  بدرود! روزهايي خوش و سرشار از كاميابي تقويم جهان‌تان بادا!
  

• م.محمدی ۱۳۸۹ يکشنبه ۲۲ حمل

  تمایل به نیستی
  عکسی از اسد بودا که بود و اکنون نیست و چون نیست هستی یافته است و همه به شکلی ا ز ان میگویند. نکاتی که دوستان به انحای مختلف به ان اشاره کردند جالت و قابل توجه بود. واضح است که چون این کنش از اسد بودا بوده است چنین حساس و دیدنی می نموده است.از اینها که بگذریم نکته ی دیگری که در این باب قابل گفتن است، تمایلی است که درپنهان چنین کنشی قابل تامل است البته اگر مجاز به تفسیر باشیم. قاب کردن اسد بودا درتصویر ویران و تهی تمثال غایب صلصال و نشانه های دیگری از این قبیل کنش ، در مجموعه رفتار اسد بودا، برای مثال گفتن مدام ار نیستی و حضور غیاب وتهی می توان برداشت دیگری هم کرد و ان تمایل به پیوند خوردن با جاودانگی و اصالت نیستی به تعبیرهایدگری است. این اصرار خاسته و ناخواسته اسد بودا حول مقوله اساسی و بنیادین مفهوم نیستی حکایت از وسوسه شگفت در او دارد.این هراس و وسوسه صاق شدن با امر جاودانه در همه هست،فقط تفاوت در شهامت ابراز و شدت وجودی این حالت در افراد است. واضح است که شرط گره خوردن اسد بودا بانیستی، تهی شدن وغیاب او از طراز واقعیت است و اکنون برای غیبب بسیار زود است!

• اسد بودا ۱۳۸۹ يکشنبه ۲۲ حمل

  سلام بر "خاوری" عزیز!
  
  من سخن شما را قبول دارم. فقط با تذکر این نکته که من از "گذاشتن" آن تصویر خبر نداشتم. وقتی خبر شدم که تصویر برداشته شد. و دقیقا همین نکته که شما می گویید به ذهنم رسید. که این شکاف را نمی شود پر کرد و حتی اگر من خودم را "جا" بزنم, این جا زدن در "حد یک مونتاژ" است و عاری از حقیقت.
  
  گورِ بابای همه چیز. بنویس! ما از نفس افتاده ایم.
  
  هی! در چه روزگاری؟ به قول پاکستانی ها "حال کیاهی"؟ دارم به معنای واقعی کلمه "سوسک" می شوم, یکی گریگوری سامسای تمام عیار.
  
  

• ع. محمدی ۱۳۸۹ يکشنبه ۲۲ حمل

  خدمت مدیریت محترم سایت جمهوری سکوت!
  سلام
  در صورت امکان اگر بتوانید پاراگراف آخر کامنتم را که ساعاتی پیش تر گذاشتم را با پاراگراف زیر جایگزین کنید (به دلیل اشتباهاتی که در آن است) بسیار ممنون می شوم.
  عبدالله محمدی
  
  ====
  نکته ای که می خواهم بگویم اینکه: اگر تصویر اسد در قاب خرابه های بودا را شکافی در کنش اسد بگیریم، این شکاف به خودی خود، شکافی خُرد و قابل اغماض است. اما زمانی که این شکاف خُرد، به میانجی تکنیک و تکنولوژی )عکس( بر روی شکافی بزرگ و عظیم منطبق شود، مسأله این است که خودِ حضور غیاب، توسط این شکافِ خُرد، پوشیده می شود و آن خلأ و درخششِ عظیمِ تهی، در یک شکاف زیستی تقلیل می یابد. ما ناگزیر از آروغ زدن هستیم، اگر نه در فضاهای جمعی، اما در فضاهای خصوصی و تنهایی خود هیچ شرم و ابایی از آروغ خود نداریم، چون همه آگاهیم که این، حقیقتی است جداناپذیر از کلیت ما. کلیت ما کلیتی دارای شکاف است. اسد نیز مستثنا از این قاعده نیست.

• ع. محمدی ۱۳۸۹ يکشنبه ۲۲ حمل

  آروغ در کنش
  ========
  همه ما به عنوان موجوداتی که چه در حوزه فردی و چه در حوزه جمعی، سعی در ساختن کلیتی یکپارچه داریم، هماره برآنیم که تصویری کامل و بدون نقص از خود ارایه (Present) کنیم. این مهم را می توان در آداب های مختلف اجتماعی ببینیم. بیایید نگاهی به مثالی عینی بیندازیم. هنگامی که به رستوران می رویم به عنوان یک فرد متمدن و دارای مبادی آداب، برآنیم که تمام آداب صرف غذا را رعایت کنیم )به خصوص اگر در جمعی حاضر باشیم( تا تصویر کاملی که از خود ساخته و در اجتماع ارایه کرده ایم را خدشه دار نکرده باشیم. اما گهگاه )گهگاه( این کلیت بدور از ارادة ما، ناخواسته فرو می ریزد. در این مثال می توان از آروغ های نابهنگام در هنگام غذا نام برد. آروغ زدن خصلتی زیستی (bio) در وجود ماست که جزو همین کلیت به حساب می آید. اما همین خصلت زیست شناختی در مقامِ عامل فروپاشی این کلیتِ کاذب بر می آید و تمامیت تشخّصِ متظاهرانه را فرو می پاشاند.
  آقای خاوری عزیز!
  اشارات شما به آن تصویر )من اما از تصويري سخن مي‌گويم كه در آن، آقاي احمدي خود را در چارچوب ويرانه‌ي بودا قالب‌بندي كرده است...( اشارات به جایی است. اما این نتیجه گیری که اسد بودا، در مقام بر سازندة حجاب، روی حضور غیاب، عمل کرده است، خیلی منصفانه نیست. چرا که ما هنگام داوری باید به مجموعه رفتارها نگاه کنیم نه به آروغ های غیرعامدانه و ناآگاهانه که جزو خصلت های زیست شناختی تک تک ما هست.
  اما صادقانه می پذیرم که اگر نوشته شما )آقای خاوری( را به عنوان یک تذکر تلقی کنم، این تذکر بسیار قابل تأمل است.
  حاکم در رویارویی با استثنا، دو راه پیش رو دارد: حذف ادغامی و ادغام حذفی. عبدالرحمان در زمان خود حذف ادغامی را انتخاب کرد و با حذف فیزیکی هزاره ها با این امر روبه رو شد. اما امروز، کرزی و همقطارانش، ادغام حذفی را پیش گرفته اند. در این رویه، آنها با ادغام کردن نخبه های هزاره )نخبه به معنای عام، یعنی تمام کسانی که به نوعی بر مردم تأثیرگذارند چه نخبة سیاسی، چه نخبة فرهنگی، دینی یا روشنفکران) در بدنة حاکم، سعی در گرفتن خصلت های سیاسی و انتقادی آنان دارد تا شکاف موجود را پر کند. در یک کلام درصدد اخته کردن و خنثی ساختن آنها در مقام کنش گران سیاسی بر می آید.
  در این بین تنها منتقد است که می تواند در مقام کنش گر سیاسی، خود را از بدنة حاکم و زندگی روزمره جدا کند و از بیرون به این ساختار نظر اندازد و شکاف موجود را که به عنوان یک استثنا، بدل به قاعده شده، بر همه بنمایاند. اما پروسة ادغام حذفی چنان پیچیده است که گاه خودِ منتقد، ناآگاهانه، در مسیر تأمین خواسته های حاکم قرار می گیرد.
  

• اختر ۱۳۸۹ شنبه ۲۱ حمل

  سلام
  به اسد
  مثل اینکه دیگه مارا از یاد بردی
  نیستی دلم تنگت شده
  عیسی راهم زیاد نمی بینم
  یاد روزگاران قدیم بخیر
  گاهی یادی از مابکن
  از دوستان عمیقت چه خبر؟

• M,Poya ۱۳۸۹ جمعه ۲۰ حمل

  Salam
  Asad jan, the brief introduction of Bamyan has taken me to the glorious era of Koshanies, when the Bamyan was the gateway of three main trade centre of that era, such as China, India and the west. It was the time when the Bamyan was not just a city but a holy city for millions of people, if not exaggerated. It was not a silent place but the melodious sounds of the Buddhist monks used to echo in the calm air, every morn and eve
  
  Yes my dear, you have taken me to such a splenderous era, for a while
  
  Thank you

• روح الله ۱۳۸۹ جمعه ۲۰ حمل

  سلام بر استاد دلسوز بودا
  نوشته های شما همیشه به دل بنده چنگ میزند واقیان که عالی نوشتید خیلی لذت بردم تنها نوشته که در مورید بامیان است که خوشم آمد، بامیان را خوب به تصویر کشیدید
  

• حسن‌رضا خاوري ۱۳۸۹ پنج شنبه ۱۹ حمل

  علاوه بر آن‌كه در باب متن مي‌توانيم سخن بگوييم، من اما از تصويري سخن مي‌گويم كه در آن، آقاي احمدي خود را در چارچوب ويرانه‌ي بودا قالب‌بندي كرده است. تفسير كنش اسد بودا به اندازه‌ي درك متن او اگر نه بيشتر، دست‌كم به همان اندازه اهميت دارد. متن حاكي از ديد نظريِ او است، اما تصوير، كنش عملي او را نشان مي‌دهد. چه نسبتي ميان نظر و كنش او وجود دارد؟
  باميان يك غيبت را در دل خود ثبت كرده است، حضورِ يك غياب را. نفس ويرانيِ پيكره‌ها در مقام يك تصوير، رابطه‌اي ميان اين حضور و غياب، و ميان معنا و بي‌معنا معين مي‌كند. اما آقاي اسد بودا با جاسازيِ خود در قلب كادر تصوير و پركردنِ خلأ برسازنده‌ي آن، اين رابطه و رؤيت‌پذيريِ غياب معنا را مخدوش و از بين مي‌برد. بدين‌سان ما را با سيمايي از صلصال/ باميان مواجه مي‌كند كه رويِ ديگري از باميانِ مطلوب كرزي‌ـ‌خليلي است: باميان همچون مثال ادغام حذفي. به عبارتي، درست در همان لحظه كه به صلصال/ باميان مي‌نگريم، وجود ويران صلصال/ باميان را نمي‌بينيم. موجود ديگري به‌ميانجي حضور خود، راه را بر ديدن غياب حقيقت/ معنا سد كرده است. اگر باميان همواره در مقام يك شكاف در دل قدرت بوده است، حاكم كسي است كه با پركردن اين شكاف دست به تصاحب باميان مي‌يازد. اسد بودا دقيقاً چون درخشانيِ اين خلأ را مي‌بيند، آن را پر و تصاحب مي‌كند. لذا اينك/اينجا ما ديگر شاهد حضورِ غياب نيستيم و همه چيز يك‌دست و همسان شده است. اينْ همان منطق استثناي حاكم است.
  

• EXCELLENCY ۱۳۸۹ پنج شنبه ۱۹ حمل

  Salam va arze hormat hozore hamwatanan va qawma e aziz
  
  Buddah aziz arzo mekonam ke hamesha khosh sarbeland va kamyab bashi
  
  Buddah aziz mesle hamesha Zeba menawesi
  
  man yak deklama dashtam ba name> Salsale man beman dar aatash< va en link ra yak bar bebenen plz http://www.youtube.com/watch?v=e9UmcY4ex20 aga khoshet amad metanen ke da site estefada konen Tashakor.
  
  

• مقصود ۱۳۸۹ پنج شنبه ۱۹ حمل

  
  یاد ایامی که ما روزگاری داشتیم ----خنجری خونین سنان آبداری داشتیم
  با همه اقوام عالم تخت نرد باختیم ----- جمله شاهان را ز کاخ شان به زیر انداختیم

• jawad sadey bamiyani ۱۳۸۹ پنج شنبه ۱۹ حمل

  salam bar buddha and all hazaras of the world
  realy bamiyan is very silent and poor but i hope that it will not remain more and more
  you me and all our hazara will protest aginast of this todays situations
  jawad sadey from the heart of hazaristan Bamiyan

• اسد بودا ۱۳۸۹ پنج شنبه ۱۹ حمل

  
  
  خدمت کانیشکای عزیز!
  
  این یک متن کوتاه و مربوط به "سکوت" به روایت تصویر است که در آن معمولا متن یک پاراگرافی می نویسیم. در مورد بامیان دو بخش دیگر هم در این سایت تحت عنوان "بامیان همچون پدیده هنری" نوشته ام که می توانید مراجعه کنید. البته بخش های دیگری ان نیز منتشر خواهد شد.

• احمد ۱۳۸۹ پنج شنبه ۱۹ حمل

  سلام
  
  من به سایت لیسه معرفت سری زدم. مثل که این سایت حک شده است. شاید برداشت من درست نبود. دوستان یک نگاهی بکنند.

• محمد هادی احمدی ۱۳۸۹ پنج شنبه ۱۹ حمل

  با سلام به بودای عزیز ودوستان ارجمند،
  
  به راستی مسؤول این سکوت دردآور، محرومیت تاریخی و رنج مردمان بامیان باستان کیست؟
  آیا راهی برای حل این مشکل وجود دارد؟
  
  با احترام
  

• javed juya ۱۳۸۹ چهارشنبه ۱۸ حمل

  salam ba asad boda ee aziz wa jamhori sakot
  
  asad jan boda misli hamisha ziba nawishtin yaki az arzo haiam in boda ki bayad az bamyan didan konam, nawishta tan alaqa am ra bishtar kard mofaq bashid

• بلال ۱۳۸۹ چهارشنبه ۱۸ حمل

  ما صتقه بيرار خو شوم.
  
  رقم هر وخت وري ماشر مكونيد .

• کانیشکا ۱۳۸۹ چهارشنبه ۱۸ حمل

  درود بر بودای عزیز
  نوشته ات بعنوان یک توصیف از بامیان بسیار زیبا است
  اما اسد عزیز تو سالها در علوم اجتماعی وقت صرف نکردی که فقط توصیف کنی. اینکه بامیان در مسیر توسعه یافتگی افغانستان جایگاهی نداشته و ندارد سخن تازه ای نیست و برای دیدن این واقعیت مهارت زیادی نیز لازم نیست. به گمان من آنچه که اهمیت دارد چرایی این موضوع است و بایسته است که تو در مقام یک دانش آموخته جامعه شناسی( که توقع میرود تا مهارت لازم برای دیدن این واقعیت و شنیدن صدای پای تغییر و تحولات اینچنینی را کسب کرده است) روشنگرانه تر به این مقولات بپردازی.
  امید دارم که مجددا اسد بودایی که میشناختم را در این سایت ببینم.

• صمد جوادی ۱۳۸۹ چهارشنبه ۱۸ حمل

  سلام به "بودا"! و سلام به اسد بودا!
  نمی دانم چه بگویم. فقط این جمله به زبانم می آید که: راست گفته ای!
  بامیان آنچنان که شما گفته اید درخشان از تهی است.
  زنده و سلامت باشید!

• hussain naseri ۱۳۸۹ چهارشنبه ۱۸ حمل

  bodae aziz zaenda bashen
  

• عبدالخالق علیزاده ۱۳۸۹ چهارشنبه ۱۸ حمل

  قدوقامت تو بالایه بودای مو ------ توری تو خیلی زیبایه بودای مو
  بوگی برار! که تورای مغول تو ------- ده دل دردی مو دوایه بودای مو

• آشنا ۱۳۸۹ چهارشنبه ۱۸ حمل

  بودای عزیز، زنده باشی. بی تعارف تنها متنی از شما است که تا به آخر خواندم و خوشم آمد. بقیه نوشته هایت را دو سه پاراگراف بیشتر نمی توانم بخوانم. یکی این که بسیار طولانی می نویسی. دیگر بسیار ارجاع می دهی. آن هم به نام هایی که یکی شان کافی است که مرعوب شوم و متن را رها کنم.