پایان سکوت گروه موسیقی اریکین 

گروه موسیقی اریکین

 

"برخیز" آوای ناب نوزادی ست که از پسِ یک نهفتگی طولانی متولد شده است. این نوزاد در آن سکوت که با این آوا شکسته شد، از خون تاریخ و نوشداروی هنر تغذیه کرده است، تا آماده ی مواجهه با زندگی گردد. نخستین مخاطب این آوا خود شخص هنرمند است. چرا که خودِ هنر وی، تجسد سخنی ست که در فرم موسیقی بیان می کند.  آتش این "فانوس" همان آتشی ست که در وجود مخاطب موسیقی نیز هست، اما آبگینه ای نامرئی این آتش را از گزند باد در امان می دارد، که جز وفاداری به آرمان هنر نیست، که همان بیان حقیقت است.

 

آنچه در اکثر هنرمندان عرصه ی موسیقی تاکنون دیده ایم، سعی در اتصال با این تاریخ و جغرافیا از طریق فرم موسیقی بوده است. اما موسیقی، گذشته از فرم که یک جنبه ی اساسی آن است، جز با محتوای اصیل، به اصالت دست نمی یابد. از این رو باید این تصور را مورد تردید قرار دهیم که تنها فرم است که تعلق یک اثر موسیقایی را به یک تاریخ و جغرافیا تعیین می کند. این تصور باعث شده است که بیان هر محتوایی در این فرم سنتی، خود را تحت نام هنر قالب کند. از همین روست که سرخوشی مبتذل با موضوعات احساساتی صرف و خالی از تامل و ارزشهای انسانی، اجتماعی و هنری، تمام عرصه ی محتوای آثار موسیقی را در بر گیرد.

 

بر اساس اصل حیاتی هماهنگی فرم و محتوا می توان گفت، هر فرمی متناسب با هر محتوایی نیست. از این رو یکی از راه های نرفته در موسیقی افغانستان، آزمودن و محک زدن فرم های دیگر در ارتباط با محتوای مسئله ی تاریخی ماست.

 

ما معتقدیم ارزش هنر بر اساس کنش و موضع گیری هنرمند نسبت به جامعه و هنر مشخص می گردد. کنش هنرمند، همان اثر هنری اوست. از این رو هنرِ بی تفاوت را اساسا نمی توان نام هنر داد.

 

تاریخ موسیقی سرشار از هنرمندانی ست که اثرات اجتماعی شان گویای اصالت هنرشان است. می توان به تاثیر گروه "بیتلز" بر سست شدن عقاید کمونیستی در بخشهایی از جامعه اروپای غربی اشاره نمود، یا ترانه wind of change"" از گروه "اسکرپین" که تاثیر بسزایی بر فرو ریختن دیوار برلین داشته است. مثال دیگری که می توان زد "باب مارلی" موزیسین و ترانه سرای آمریکایی است که با ترانه ها، نوع موسیقی و آواز خاصش تاثیر ژرفی بر تفکر ضدنژادپرستی در جامعه آن روز آمریکا داشته است. در افغانستان نیز بزرگانی هستند چون عبدالوهاب مددی، داود سرخوش، فرهاد دریا که با نگرش و رویکرد خود آثار تاثیرگذاری را ارائه داده اند.

 

گروه "اریکین" با ترانه "برخیز" که اولین اثر این گروه می باشد، فعالیت هنری خود را با رویکرد گفته شده آغاز نموده است. به این امید که با آگاهی به گذشته ی تاریک و ندامت بار، آینده ای روشن برای جامعه ما رقم بخورد.

 

" هادی رحمانی"

عنوان آهنگ: برخیـــــــــــــز

آواز و گیتار: حکیم ابراهیمی

درامز: اکبر عطایی

گیتار بیس: محمد رضایی

گیتار الکتریک: امیر محمدی

 

متن آهنگ:

 

برخیز نمان که شهر ما دوباره برقع پوش شوه

آسمانش سیاه چو شب، دوباره پر ز سرب شوه

برخیز نمان دوباره ریش دوباره شلاق و شپش

نمان که قلب کودکی باز هم بیفته از تپش

برخیز نمان که شهر ما دوباره برقع پوش شوه

آسمانش سیاه چو شب، دوباره پر ز سرب شوه

ستاره پشت برقع گُم، ترانه در گلوی ما

نمان آن روزهای سیاه باز هم بیایه سر ما

برخیز نمان که شهر ما دوباره برقع پوش شوه

آسمانش سیاه چو شب، دوباره پر ز سرب شوه