ولگردهای شهر ...

                       از کوچه های غمزده فریاد می کنند

گاهی به آهِ سرد

                           گاهی به خشم و قهر

                                                          از فقر و جهل و ظلم ستم یاد می کنند :

باشندگانِ ارگ!

                     این طفلِ سربریده ی مارا گناه چیست ؟

هان !

         صاحبانِ ارگ!

                             این صدهزار مرد و زنِ ولگردِ شهر

                                                                           خواهانِ صلح و امنیت و عدل و داد اند

از ظلم خسته اند

                       از ظلم بر هزاره ی مظلوم خسته اند

از ذبحِ طفل و پیر زن و مردِ روزگار

                                                 زآتش زدن به پیکرِ سرباز این دیار

                                                                                          واز حاکم مریض و بی ننگ و شرم و عار

                                                                                                 از زندگی یی نکبت و بیمار خسته اند

ای حاکمِ مریض !

ولگردهای شهر :

از آفتِ سیاستِ تو بی بها شدند

بیکار و بی ستاره و بی بوریا شدند

تحصیل کردگان

                   پیشه وران و قشر غریبکار و نخبگان

                                                                هم پیر و هم جوان

                                                                                        همه ولگردِ شهر اند

دنیا ز شرق و غرب و شمال و جنوبِ آن

                                                         واز زشت و خوبِ آن

                                                                                      فریادهای شکریه هارا حماسه خواند

اما طلایه دارِ جهاد و مقاومت

                                      ولگردهای شهر بنامید و شرح داد :

                                                                              این تکه های گوشت ، پُر از خون و خاک و گرد

                                                                               واین صدهزار مردمِ ولگردِ دوره گرد

                                                                                 نی صاحبِ حصیر، نه صاحب ستاره اند

                                                                                 اینها ته تاجک اند و نه ازبک نه ترکمن

                                                                                                                           اینها هزاره اند .

ولگردهای شهر

                  اندوه و درد را

                                    آغازِ انقلاب و عزمِ نبرد را

                                                                      در کوچه های شهر سرودند و در زدند

                                                                                                            از کاخِ حاکمانِ ستمکار سر زدند

روزی رسد که کاخ نشینانِ دغل کار

                                                        ولگردهای شهر شده در بدر شوند ....

 

با حرمت :

جمال الدین علی زاده

12/11/2015

کویته