نگاه ماتریالیستی به هنر:

  

 الهامِ هنری، یعنی آخرینِ نفس احساس در حالِ احتضار و پدیده هنری حسِ مرده و در واقع جنازة احساس. هنر، جسدِ احساس است و بنابراین مطالعة تاریخی و "ماتریالیستیِ هنر"، یعنی تشریح اجساد احساس های مرده ای که در طول تاریخ یکه یکه روی هم تلنبار شده اند. آخرین آهِ آحساس، یا لحظة جان کندن حس را هیچ بیانی، جز بیانِ هنری  نمی تواند همرسانی کند. تصویر الهام هنری یا همان واپسین "آهِ احساس" را که حتی با خودِ هنر هم به سختی می توان به امر دیدپذیر برگرداند، در این نقاشی خادم علی، به روشنی می توان دید. ادراکِ حسی تحتِ تاثیر "الهام هنری" آخرین ناله اش را دود می کند. این دود، یا آهِ سیاهِ حس، چیزی نیست، جز  ثبت  و ابدی سازی  ردِ پای "لحظه" ی مرگِ احساس.