متاع آزادی از خریدن است، بیا

 

 

 

بیا که فصل نجیب دویدن است، بیا

 چو باد در پی موجی وزیدن است، بیا

 

دوباره سر به‌کف آور، ارادۀ همگان

از این حصار به بیرون کشیدن است، بیا

 

قفس به مردم آزاده، بی‌نفس‌شدن است

 متاع آزادی از خریدن است، بیا

 

 دوباره از کف زنجیرها به پرواز آ

 که تا به دامن صحرارسیدن است، بیا

 

 بلند شو چو بلندی هوای تازه بیار

 دگر نه وقت نشستن-خمیدن است، بیا

 

 بیا که آمدنت روح قطره در دریاست

 چو نور در دل ظلمت تنیدن است، بیا

 

 اگر به جای بایستی، چو آب می‌گندی

 شکوه موج بدان از تپیدن است، بیا

 

 .......................................................

شعر: نجیب باور

طرح: مهدی بختیاری