گفت و گو

خوشبختانه هزاره ها هنوز خود را با شعارهای متعالی اخلاقی ،دینی وسیاسی روز، متعهد می دانند.هنوز براین باورند که که باید جهانشمول بود و به سوی ملت سازی حرکت نمود.آنچه اهمیت دارد شعایر انسان دوستانه است نه قوم مدارانه ،آنچه مهم است مصالح کشور است نه قوم وقبیله

ایدئولوژی حاکم بر سینما، ایدئولوژی رئالیسم است و مهم ترین خصیصه آن نیز بازنمایی. تمام تلاش سینما بر این است که این بازنمایی ها را هر چه دقیق تر برای نزدیک تر شدن به مفهوم رئالیسم نشان دهد.

گاو سوار و اسپارتاکوس در چنین شرایط دست به نهضت و مبارزه زدند، وضعیت و شرایطی که " رنج کشیدن اکثریت برای گنج کشیدن اقلیت " امری، پذیرفته شده بود، آنها برای ادای دین و مسوولیت خویش، بخاطر شکستاندن یوغ استبداد، بدون هیج امیدی به روزنه ی پیروزی بپاخاستند...

خشونت به طور طبیعی یکی از پیامد های صحرا گردی است. خشونت تقریبا در همه زندگی های عشایر وعشیرتی به چشم می خورد ولی خشونت در میان کوچی های افغانستان که با جنبه های خشک مذهبی همراه گردیده است

مهمترین مسئله که امروز در برابر ما قرار دارد این است که ماباید متحدانه و عبور از هرگونه سلایق فکری، از طریق مبارزه مسالمت آمیز ومدنی صدای مظلومیت مردم خودرا به گوش جامعه جهانی برساینم.

این ویرانی و بحران تنها مربوط به روابط اجتماعی وسیاسی و تاریخ عینی افغانستان نمی شود، بلکه تمام فرهنگ و سرمایه های معنوی ما را نیز تحت تاثیر قرار داده است.

آیا تضمینی هست گروهی که در طول تاریخ ، همه چیز را به خدمت منافع قومی وقبیله ای خود به مسلخ کشانده است ،لباس مدنیت بپوشد؟

ابو ولید المصری ( مصطفی حامد ) است. همان کسی که از سوی ایالات متحده تحت تعقیب است. او یک افغان العرب است که سی سال عمرش را در افغانستان سپری کرده است. با شخصیات مهم عربی مانند اسامه بن لادن ، عبدالله عزام و.... رابطه بسیار نزدیکی داشته است.

کاکا خوب است. من قبول دارم و حاضر استم، که کار کنم، ولی خواهش می کنم، معاش مرا هر ماه اول تاریخ بدهید، من می خواهم از این به بعد اول هر ماه خودم کرایه خانه را بدهم، تا صاحب خانه، مادرم را لت و کوب نکرده و ما را از خانه بیرون نکند.

مصاحبه خانم نادیه فضل، نطاق رادیو دویچه ویله آلمان با خانم دیانا ثاقب پیرامون کارکرد های هنری الهه سرور ...

متن ارائه شده بانو «معصومه خاوري» در مراسم پانزدهمين سالگرد شهادت شهيد مزاري-اصفهان خواست ما این است که جنگ نباشد! خواست ما این است خذف نباشد، پذیرش باشد. خواست ما این است بیایند یک روز در تاریخ افغانستان، افغان ها اثبات کنند که لیاقت و توانایی این را دارند که مشکل خود را در بین خود حل کنند.

(دومین دوره از سلسله نشت های سالیانه «ما و مزاری»- دانشگاه تهران- 19/حوت/1388) به نظر من گفتاري كه تاكنون در مورد رهبر شهيد صورت گرفته اغلب تصوير تاحدي زياد كليشه از او ساخته است.

تا زمانی که رنج در بین ما قاعده و آن هم یک قاعدة مقدس است و عالمان مان بر فراز منبرها داد از صورت سرخ و سیلی می زنند، این وضع به همین گونه باقی خواهد ماند؛ وضعیتی که بردباریِ یک نابردباری است؛ وضعیتی که در آن همه مبهوتیم، اما نه مأیوس

یگانه کارکرد شناخته شدۀ سخنرانی به معنایی که امروز در میان ما رایج است،تحریف حقیقت است. مونتاژ نظریه ، وصل و پیوند نظریه به نظریه های دیگر و تملق و ریا کاری را اگر به آن بیفزاییم،نمایی از یک سخنران حرفه ای و یک سخنرانی محفلی، تیپیک و روشنفکرانه را به تصویر کشیده ایم.

همگی ما تا حدودی با ملک شفیعی و آثار ارزنده او در عرصه سینمای افغانستان آشناییم.ملک شفیعی فیلم سازیست که اگر چه یک دهه هم از حضورش در این عرصه سینمای افغانستان نمی گذرد، اما کار هایش نقش بسزایی در شکل گیری سینمای نوپای افغانستان داشته است.

پیمان ما: محترمه لیلا جان( آرزو ) از اینکه به نشریه پیمانما وقت داده اید بسیار تشکر و باپد یاد آور شوم که شما با فعالیت های فرهنگی و هنری که در قلب اروپا دارید مایه فخر و افتخار مردم افغانستان هستید. و جریده پیمانما که هدفش تشویق فرهنگیان و هنرمندان است، مفتخریم اگر از کار کرد ها و خدمات تان که برای وطن و وطنداران ما ن انجام داده اید، با خواننگان ما در میان بگذارید؟

گفت‌وگو با بخش فارسی رادیو بی‌بی‌سی(متن حاضر گفت‌وگویی با بخش فارسی بی‌بی‌سی است که قسمت‌هایی از آن در پاره‌ای از برنامه‌های این رادیو مورد استفاده قرار گرفت. این متن با تبدیل و ویرایش متن گفتاری به متن نوشتاری تقدیم می‌گردد.)بی‌بی‌سی: جناب آقای رویش، در قدم اول تشریح کنید که موبوکراسی چیست، ماب‌ها چه کسانی هستند و موبوکرات کیست؟

این نوشته از مجله "عصری برای عدالت" گرفته شده است. شماره سوم اسد سال ۱۳۷۵" این شخص که اینجا دفن است، کارش کارنامۀ هر خاین دهر را عقب می زند. این شیخ که اینجا دفن است، در فردیت خویش و برای آلودگی فردیت خویش، خیانت به سرنوشت اجتماعی و سیاسی میلیونها انسان کرده است؛ این جسد که حالا آغاز به تکیدن کرده است، مال آن کفتار درنده در پوست میش است که در طول عمرش، یک کار خیر نکرد وهنگامی که از فرط شهوت رانی از پا می افتاد، حد اقل، بدون ترس از خدا، زمینۀ قتل هزاران انسان یک جامعۀ محروم را مساعد ساخت.

محترم سياف! بي​احترام و بي​سلام با شما سخن مي​گويم. من منشي عبدالمجيد و انجنير احمدشاه كه يكي را از قديم مي‌شناختم و با هم دوست بوديم و آن ديگري را در پروسة صلح، دومين جنگ شما بالاي مردم مظلومِ ما آشنا شديم؛ با آنان از هر در سخني به ميان آمد و از هر مقطع تاريخي داستاني خوانده شد. نگراني‌هاي ناشي از وضع موجود كشور و تصميم خطرناك شما در قبال وطن و اقوام ساكن در اين كشور  از نظر من مردود است؛ به همين سبب بر آن شدم  تا به عنوان يك مجاهد با شما سخن بگويم. من خودتان را تا هنوز نديده ام ولي اسم شما را زياد شنيده​ام، نمي​دانم شما مرا مي​شناسيد و يا  اسم مرا هم شنيده ايد يا خير؟ ولي  من يك مجاهدم ]نه مثل شما طراحِ جنگ​هاي داخلي[؛ مجاهدي که در طول دوران جهاد شايد از شما و امثال شما كه عمري را  در خارج بوديد بيش​تر در بيرون راندن قواي روس نقش داشته​ام.