سلام نازنین!

من که زیر سایه های جنگ راه رفته ام // من که مثل یک متاع بی بهاء // درسطور روزنامه ها // سیاه وسرخ سبز، تکه تکه // میشدم // گاه طنزی دردناک // گاهی حجم فاجعه // گاه عمق ریختن

بینی بریده ام المومنین

عایشه کیست جز افغانستان // که بینی اش پیش جهان بریده // وگوگوش را بی دایره وتمبک می شنود // وسلیندیون را بی ساز از سوراخ های بی پرده

من یک زن هزاره ام

من باران زادهً بامیان از سرزمین خسته ای‌ بودایم // از جنس شیرین و چهل دخترانم // از نسل عبد الخا لق و بابه مزاریم // آنان به من آموختن درس آزادی را

انسداد استقلال نه استرداد استقلال

نودویک سال قبل "هزاره ،ازبک وتاجیک این وطن از حق شهروندی محروم بودند ،امروز نیز این روند استبدادی قبیله یی جاریست.نودو یک سال قبل کوچی های وحشی اراضی،مراتع وچراگاههای مردم بومی را بزور دولت تصاحب میکردند امروز نیزکوچی های وحشی با همان روحیه یک قرن پیش تنفس مینمایند.

سوسک در آیینه

مادرکیکان* // چرک چکان // از تشناب تا روزنامه می چکد // وآهسته می رود برآیینه ی پر از هتلر برسکه هایش پا می گذارد // برستاره هایش تخم

قابیل

حرف می گفتم میان خواب وبیداری روان // بر ذغال داغ از دستم کباب افتاده بود// رفته بودم کوه گردی خود کشی هم رفته بود // نیمه های صخره از دستم طناب افتاده بود// روی دست جنگل پرخار جان می باخت سخت // ماده خرگوشی که از چنگ عقاب افتاده بود

می ترسم از این همه کابوس بی تعبیر

کاش کسی پیدا شود و چشمان خفته و کابوس آلوده ام را صدا کند. شاید بیدار شوم و ببینم که این کابوس آلوده به طالب تمام شده است.

جهـان جهـانــی

اگـر فـردا فـرزندان فـرزندان مـن آگاهـی یابند که در آغاز سـده بیسـت و یکم آدم زیسـتن اینقدر دشـوار بود، هزار بار تندتر از هیزم خشک در کوره آزرم خـواهند سوخت. زیرا هنگامـی که به گذشـته رو آورند، نگاهها شـان مـی افتند به نبشــته هـایی چون بینوایان، برادران کارامـازوف، جنگ و صلح، بابا گوریو، بوف کور و چشـمهـایش و نویسـندگان آنهـا.

حضرت چـوکی "دام ظله"

عدادی چنان به حقیقت چوکی پی برده اند گویا یک نفس بدون چوکی یعنی اجل معلق یعنی مرگ خاندانی!مادامیکه از چوکی وزارت تف میشوند درصف اپوزیسیون قرار میگیرند.تا نام شان از لیست سران دولتی پنسل پاک میخورند هزار سزاوناسزا را نثار ریس جمهورودولت ودیگران نموده ومثل برق خودرا به جای دیگری بند میکنند.

هزاره بادام ها

نه من هنوز کودک هستم/ هیچ چیز از شش سالگی عبور نکرده است/ شب ها که می خوابیم خسته/ بالشت مشترک مان چهارچشمه بیدار است/ صبحها پست تخمه های گل آفتاب گردان را/ از کنار بالشت مان جمع می کنیم/ در خواب های

دوبیتی پیوسته

بِیهَ که شار کَنی آغیل خوره مو پُخته کَنی خانهِ کاگیل خوره مو مولکای دیگرو دز مو نمیرســـه بِیهَ آباد کنی منزیـل خوره مو

پارلمان مبرز نیست

اگر ما با این درک که پارلمان محلی برای رفع حاجت(ازنوع مالی)نیست باید آرای خویش را با انتخاب افراد ناقص و(توفدانی شویان دربار.رای فروشان بی تعهد)باطل ننموده به کسانی رای دهیم که تبعیض را با تعظیم پاسخ ندهند.اگر ماهوشیار شده باشیم به شیادانی که هنگام اتنخابات پول های سفارشی سازمان اطلاعات ایران را میان مردم نشر میکنند رای نمیدهیم...

قبیله ام

مرا به خاک بسپارید - با شعرهایم - و مگذارید کم شود - قطعه ای از شعرم - تار مویی از قبیله ام

نادرشاه بنیانگذار فاشیسم نوین سیاسی در افغانستان

نادر غدار در جنايت چنان بود که دستور می داد مخالفينش را به دهانه ی توپ بسته و شليک کنند. در زمان اين ديکتاتور تعدادی زيادی از مخالفين سر به نيست شدند و صد ها هزار تن از مردم عادی بويژه اقليت های قومی و زبانی مجبور به ترک خانه و کاشانه ی خود شده و افراد ديکتاتور، خانه و کاشانه ی آنان را غارت و چپاول کردند.

الف لام میم دال

نقشه قلبم تغییر کرده است ونفسم قید می شود// بر دهانم چپلک چوپان پاکستانی// در سینه ام گلوله روسی// در نگاهم سگ آمریکایی ...

آته تقی

او پنجه با پلنگ و عطش داد تا چنین آینة برای غم ما و تو شده او جُرعه جُرعه رنج مرا سر کشیده است یعنی پر از تلاقیِ سنگ و سبو شده

باغ سبز جانم

در فصل زاد روز نیلوفر و شقایق عطر حریر باران در کوچه ها رها بود قسمت که بی تویی را روی جبین من کاشت آنشب صفای دست نورینیِ از دعا بود

سردار شفیع

مردی که درمقابل استبداد مثل پولاد ایستاد اما با تیغ نابرادر جان سپرد

بی بهانه، آهنگ جدید الهه سرور

کمپوز این آهنگ از خود الهه است. موسیقی به صورتِ زنده اجرا شده و داستان صحنه را نیز خود الهه نوشته است. این آهنگ محتوای عاشقانه دارد و فضایِ تصویریِ آن یک فضای به تمامی "سورِ رئال" است. پی رنگِ تصویر چشم انداز خشک است و صحرا و کویر. دختری "بی بهانه" دلتنگی هایش را در این کویر آواز می خواند. مگر بهانه بزگ تر از "دلتنگی" برای فریاد کشیدن وجود دارد؟ آهنگ هایی دیگری نیز در راه هستند که به زودی از طریق رسانه ها در اختیار دوست داران هنر و موسیقی قرار خواهند گرفت.

راه مبارزه را درست بپیماییم

کوچی امروز بزرگترین مساله ماست در حالیکه مساله هزاره برای پشتون یکی از مساله هاست. پشتونها آن قدر برتری دارند که همزمان با چند مساله مشغول اند.