انتخابات دور دوم پارلمان و تعهدات ما
کاظم وحیدی
۱۳۸۹ جمعه ۱۹ سنبله
9
نسخه مناسب چاپ
علی حسین ندام استادیار دانشگاه پلی تخنیک کابل و مشاور بابه در کوران رزم و مقاومت حیرت انگیز کابل، که در ضمن خود یکی از قربانیان فاجعه ی دردناک «افشار» بوده و تمامی هستی و دار و ندارش را در آن از دست داده است...
دور دوم انتخابات پارلمانی بهگونهای برنامهریزی شده است تا پروسهی حذف هزارهها از قدرت که در اواخر دور اول اولوسی جرگه آغاز گردیده بود، مرحلهی نهایی خود را پیموده و عملاً دست مردم هزاره از شرکت در قدرت کوتاه شود. برای مقابله با این روش خودکامگی حاکمیت انحصار قومی لازم بود تا تمامی اقشار مردم هزاره انتخابات را تحریم نمایند و از حضور در خیمه شب بازیای که هیچ امیدی به حضور نمایندگان این مردم وجود نداشت، ابا میورزیدند.
برنامههای احمقانه و مسخرهای که بهدلیل ناامن بودن مناطق جنوب و شرق کشور، از تعداد حوزهها و سایتهای رأیدهی مردم هزاره در بامیان و جاغوری و دایکندی کاسته میشود. از صدور کارت رأیدهی برای حدود 50 هزار نفر از مردم هزاره در کابل و بیش از این تعداد در ولایات کشور خودداری میگردد و با فعال شدن دستهای مرموزی، حدود 100 نفر با هزینهی دیگران نامزد میگردند تا رأی این مردم پراکنده شود. این مجموعه دلایل باعث گردیدند تا تصمیم ما در مورد تحریم انتخابات جزم گردد و برای شروع مبارزه و تبلیغاتی در این زمینه آماده گردیم.
در کنار این رشته مسائل و توطئهها ناگاه با نام افرادی در لیست نامزدان روبهرو میگردیم که عزم ما را در تحریم انتخابات متزلزل میسازد و تأمل و درنگ بیشتری در گرفتن تصمیم نهایی از ما میطلبد. شخصیتی چون استاد علی حسین ندام بهدلیل سابقهی حضورش در گرماگرم مقاومت هویتطالبانهی کابل و نیز مقاومت شکوهمندش از فردای سقوط طالبان در برابر وسوسههای نابخردانهی قرار گرفتن در مداری از قدرت، عزت و مقامی شایسته را میان مردم و مبارزین هزاره برایش رقم زده است. بهویژه اینکه وی بیباکانه ریشهی تضادها را بهخوبی میشناسد و با شعار محوری «تبعیض نه» وارد کارزار میگردد تا از همین اکنون ارادهی رویارویی خود را با حاکمیت انحصاری و قوممحور اعلام نموده و در این راستا گامهای روشن و شفافی را بردارد.
وضعیتی که حکام هزارهستیز بر مبنای آن میرفت تا با وارد نمودن عناصر زبون و معاملهگر در پارلمان، تمامی زمینههای مقاومت مردم ما را در این آخرین سنگر دموکراسی برباید، با موجودیت افرادی چون علی حسین ندام استادیار دانشگاه پلی تخنیک کابل و مشاور بابه در کوران رزم و مقاومت حیرتانگیز کابل، که در ضمن خود یکی از قربانیان فاجعهی دردناک «افشار» بوده و تمامی هستی و دار و ندارش را در آن از دست داده است، امید تازهای به مقاومت در جبههی پارلمان میآفریند و ما را بر آن میدارد تا با استفاده از چنین مبارزین صادقی آخرین تلاشهای خود را برای روشن نگهداشتن سوسوهای پایانی نور دموکراسی، شانس نهایی خود را هم به آزمون بگیریم. چراکه من شخصاً و با شناختی که از ایشان دارم مطمئنم که او توانایی خوب و قابل تحسینی در فایق آمدن بر زد و بندهای درونی پارلمان را داشته و بر بسیاری از معضلات فرا راه چیره خواهد شد.
زمانی که او را در بحبوحهی رزم و نبرد کابل میدیدم که لحظهای آرام نداشت و زندگی خود را گاه در نشستی با فرماندهان مقاومت، گاه در کنار بابه و لحظاتی هم در کمسیون فرهنگی و نوشتن مقالاتی در دفاع از مقاومت هویتطلبانهی مردم ما سپری مینمود، این بار و در سنگر پارلمان حتماً از پس همه معضلات و پیچیدگیها برخواهد آمد، بهویژه اینکه دوستان روشنفکر و دانشجویان هوادار وی او را تا آخرین گامها مددگار خواهند بود.
وقتی متأسفانه امروزه میبینیم که کسانی پا به عرصه نهادهاند که یا سابقهی معاملهگریشان خرمنها سند بدنامی را ایجاد نموده و یا عافیتجویان از خارجه برگشتهای که بعضاً حتا دستی از دور هم بر روی آتش مقاومت غرب کابل نداشته و با بهرخ کشیدن اسناد و مدارک تحصیلی خود بر مردم ما بسی بخر میفروشند، استاد ندامی که نه بهلحاظ سطح تحصیل، نه تجربهی مبارزه و نه همدردی و همگامی در درد و رنج مردم از کسی کم دارد، کوهی از امید خواهد بود و درست بههمین دلیل است که بهعنوان یک همرزم دیروزی در کنارش قرار گرفتهام و تا آخر هم خواهم ماند و این همکاری خود را بخشی از تعهد مبارزاتی در فاز سیاسی میهنم بهشمار میآورم. از مردم، روشنفکران و دانشجویان قومم مصرانه تقاضا دارم تا همت خود را تنها در پیروز شدن وی محدود نسازند بلکه آخرین تلاش خود را بهکار بندند تا بالاترین رده را میان نامزدان مردم ما کسب نمایند و بدینگونه توان و ارادهی خود را بهنمایش گذارند که این نسل آگاه اینک مصمم است تا در صحنه حضور یابد و سرنوشت مردم خود را با انتخاب شایسته رقم زند.