پارلمان مبرز نیست


کاندیداتوران انتخابات مجلس را میتوان به دسته های ذیل تقسیم بندی نمود
1 - تعدادی از شرکت کنندگان مراسم انتخابات برای راه یافتن به پارلمان را فراریان از بیکاری بدروزی ورسیدن به معاش پنج ساله تشکیل میدهند
2 - عده ی دیگررا کنکورزدگان سیاسی کسانی که ازچوکی وزارت وصدارت وریاست پایین افتاده اند تشکیل میدهند همانند سید حسین انوری.سیاف وربانی و خیلی های دیگر
3 - این دسته را کسانی تشکیل میدهند که با تعهد به قبیله گرایی از سوی تیم کرزی میروند تا در پارلمان رای را به نفع فاشیسم اضافه نمایند و کار برد بیش ازین ندارند  نظیر گلاب منگل ،حاجی عارف وچند راس زی و زوی دیگر
4 - عده ی بعدی را کسانی تشکیل میدهند که حرفی برای گفتن دارند ودلسوزانه میخواهند برای مردم بیچاره این کشور کاری نمایند اما تعداد آنها قلیل اند و ماشین کاری شان از تولید کمتری برخوردار بوده وبازاری ندارند
پس اگر ما با این درک که پارلمان محلی برای رفع حاجت(ازنوع مالی)نیست باید آرای خویش را با انتخاب افراد ناقص و(توفدانی شویان دربار.رای فروشان بی تعهد)باطل ننموده به کسانی رای دهیم که تبعیض را با تعظیم پاسخ ندهند.اگر ماهوشیار شده باشیم به شیادانی که هنگام اتنخابات پول های سفارشی سازمان اطلاعات ایران را میان مردم نشر میکنند رای نمیدهیم.اگرمردم ما به رشد اندک سیاسی رسیده باشندبه کسانی که درمقابل کمک برای مساجد وادار تان به رای دادن مینمایند پاسخ در خور شان را خواهی داد.واگر ما با حفظ هشیاری خویش آرای خودرا به کسانی بدهیم که با آن حد اقل توازن را برقرار نموده باشیم دیگرکسی جرات نخواهند نمود تا شمارا که نه تریاک کاشتید نه انتحار نموده یید نه مکتبی را به آتش کشیده یید ونه رهزنی های سرگردنه به شما نسبت داردرا از کابینه و حقوق تان سلب هویت نموده وحذف تان نمایند.با همه آنچه که برما گذشت باید به این درک رسیده باشیم که پارلمان یعنی خانه امن تعین سرنوشت است نه مبرز