رستاخیزی جسورانه برای رستگاری جامعه هزاره

نظرات ارسالی از سوی خوانندگان وب سایت جمهوری سکوت.

• مهدي ۱۳۸۹ پنج شنبه ۱ میزان

  افرين
  
  گب دلم را گفتي، جامعه هزاره پس از رهبر شهيد ديگر رهبري نداشته و بايد هر چه زودتر هزاره ها متحد شده و آزادي كه خون رهبر شهيد و شهداي هزاره به ما داده است را بايد قدر بدانيم و متحد شويم و فرزندانمان را به سلاح علم مجهز كنيم .

• asif ۱۳۸۹ شنبه ۶ سنبله

  سلام و د ر و د خد مت فر ز ا نگان قو م جنا ب تقو ا یی ، استا د ر و یش ، ا قا ی ز ر د ا ر ی، آ قا ی
  
  و حید ی و جنا ب امیر ی و آ قا ی بیا نی ر ا دکه د ر ین ر و ز ها با مقا لات و تحلیل ها ی علمی شان
  
  کا ر ها ی بز ر گی ر ا آ غا ز کر د ه اند که نو ید بخش یک ر ستا خیز بر ا ی مر د م ما است ما د ر حا
  
  لیکه این اقد ا م فر زا نگان قو م ر ا بفا ل میگیریم با تما م تو ا ن از ان پشتیبا نی میکنیم ما با ید خو
  
  د ما ذمینه ها ر ا ایجا د کنیم ما اگر بخو د ما با و ر د ا شته با شیم که انشا ا لله د ا ریم همه ذمینه ها
  
  مو جو د است شخصیتها ی علمی و د ا نشمند کم ند ا ریم مر دم سر افر ا ز و همیشه د ر صحنه د ا
  
  ریم فقط اعتما د بین شخصیتها ی ما بیشتر گر د د ما از ین خلا ی رهبری و بیسر نویشتی نجا ت میا
  
  بیم حا لا که این کار شر یفا نه ر ا آ غا ز کر د ه اید و د ل تا ن بخا طر قو م تان میسو ز د امید است با از
  
  خو د گز ری بیک تفا هم مر د ا نگی بر سید وبر ای عملی شد ن این طر ح اقد ا م نما یید
  
  و خد ت و همد لی شما بز رگان قو م ضا من پیر و ز ی و نجا ت مر د م ما است به امید تحقق آ ر مانها
  
  ی شر یفا نه و انسا نی شما

• حسن مسافر ۱۳۸۹ شنبه ۶ سنبله

  تقوایی عزیز و خوانندگان گرامی
  
  در حال حاضر چنانچه از نوشتار شما و جمعی دیگری از قلم بدستان ما بر می آید رویهمرفته دو نظر در مورد آینده مردم ما موجود است.
  
  نظر اول علایم موجود در طرز برخورد دولت با مردم ما را نشانه برنامه ریزی کامل دولت در رابطه با حذف فزیکی مردم ما و جایگزین کردن کوچی ها (پشتونهای طالب از پاکستان و افغانساتان) در مناطق هزاره نشین می داند.
  
  برای اثبات ادعای خود تمهید دولت را برای جلو گیری از شمولیت هزاره ها در اردو و پلیس ملی، قدغن کردن باز سازی در مناطق هزاره نشین، خلع سلاح عام و تام هزاره ها، ترویج و تمویل تعدد کاندیدا ها برای تقسیم کردن رای هزاره ها به منظور جلو گیری از راه یافتن شان به شورا، جلوگیری از ورود وزیران هزاره در کابینه، تسلیح به اصطلاح کوچی ها و معاونت به آنها در تاراج و کشتار هزاره ها و آتش کشودن بر روی تظاهر کنندگانی که اعتراض به کشتار هزاره ها از دست به اصطلاح کوچی ها داشتند، تلاش برای کم نمودن مکاتب در مناطق هزاره نشین جلوگیری از راه یافتن محصلین هزاره در کادر های دانشگاه ها و تحصیلات شان در خارج و.. را مثال می آورند.
  
  از جانبی تبلیغات زهر آگین و ضد انسانی سایت های مربوط به آدم خواران افغان ملتی و وجود نویسنده کتاب دویمه سقاوی را در مقام ارشد دولتی ، تجهیز و انتقال طالبان را در مناطق شمال با هلیکوپتر ها و فراهم سازی زمینه برگشت آنها را در سکوی قدرت، نشانه های از آمادگی برای پلان شوم تصفیه نژادی که در زمان حاکمیت طالبان ناتمام مانده بود، می دانند. و باور دارند که برای مقابله با این آدم خواری باید مطابق واقعیت های موجود کاری کرد.
  
  آقای تقوایی و سایر دوستان چنانچه من برداشت نموده ام خواهان شرکت تمام نیروهای هزاره اعم از افراد مطرح فعلی در سطح کشور و روشنفکران و تمام افرادی که خود را در سرنوشت جمعی علاقمند می دانند، در یک تشکیلات کار آ و با پشتوانه ای جامعه جهانی هستند بخصوص که حضور جامعه جهانی در افغانستان فرصتی بی نظیری را برای تغییر طرز دید آنها نسبت به آمار و احصاییه های ساختگی آدم خواران افغان ملتی مساعد می سازد.
  
  از این نظر همبستگی با سایر ملیت ها بعد از سروسامان بخشیدن به امور درون هزارگی یک امر ضروری بحساب می آید. و بعد از چنان همبستگی خواهد بود که مردم شریف پشتون را که تعلقی با افغان ملتی ها ندارند در صف واحد همبستگی ملی دعوت نمود تا مردم افغانستان دشمن همدیگر نباشند. و تنی چند از نام قومی به اسم پشتون برای مقاصد شوم خود بر علیه سایر مردم افغانستان و بخصوص بر علیه مردم پشتون نتواند استفاده سوء نماید.
  
  در این طرح نه تنها جبهه گیری داخل هزارگی تشویق نمی شود که بر عکس همبستگی با سایر ملیت ها و از جمله ملیت پشتون به منظور جلوگیری از دشمنی بین اقوام دور نمای طرح را تشکیل می دهد. در واقع این طرح به منظور خاموش ساختن آتشی است که آدم خواران برای سوزاندن ریشه های اعتماد بین مردم افغانستان در آستین خود دارند و هر از چند گاهی شعله های این آتش به شکل فجیعی از یخن و دامن شان زبانه می کشد. باقی دارد

• آرزگانی ۱۳۸۹ شنبه ۶ سنبله

  خوشبختانه مردم دایکندی بخصوص مردم ولسوالی گیزاب سلاحهای خود را تحویل نداده اند وگرنه پشتونها که در نزدیکی آنهاست شروع به آزار و اذیت می کردند. بازم مردم دایکندی

• آرزگانی ۱۳۸۹ شنبه ۶ سنبله

  خوشبختانه مردم دایکندی بخصوص مردم ولسوالی گیزاب سلاحهای خود را تحویل نداده اند وگرنه پشتونها که در نزدیکی آنهاست شروع به آزار و اذیت می کردند. بازم مردم دایکندی

• امینی ۱۳۸۹ شنبه ۶ سنبله

  
  تقوایی عزیز اگر در این زمینه اول یک نظر خواهی سرتاسری انترنتی از طریق همین سایت جمهوری مثل همین نظر خواهی راجع به کاندید ان کابل بشود . لازم و ضروری است. از روشنگریهای ارزشمند تان ممنون .

• محسن زردادی ۱۳۸۹ جمعه ۵ سنبله

  آقای تقوایی محترم !
  همان محک تجربه آهسته آهسته نزدیک و نزدیکتر میگردد . همان روشنفکرانیکه همیشه سنگ قوم دوستی و وفا داری به مزاری را به سینه میکوبیدند ، آهسته اهسته ماهیت اصلی خودرا نمایان میسازند. ما از کسی گله مند نیستیم هر جامعه خام و پخته خودرا دارد و متقین هستم که در شرایط بحرانی سیل نیروی مردم راهش را باز خواهد کرد و یک کسی پیدا خواهد شد که مطابق به همان فلسفه شرایط و زمان بحران این قوم راهگمکرده را رهنمایی درست بنماید.
  ما برای دوستانیکه عملاً برای مردم شان نفس میکشند آرزوی پیروزی میکنیم .
  اینک یک شعرگونه ی برای « میرداد» های هزاره تقدیم دوستان است
  
  چکامه ی برای میرداد ها:
  
  دوباره قوم ما را خیل خونخواران بخون بستند
  دوباره غیرت مارا به تیر آزمون بستند
  به روی شیر مردان هزاره در ملای عام
  جبونان ، باز در های تمدن از درون بستند
  هنوزهم در مشام روز بوی خون افشارست
  دوباره ، لکه در دامان چرخ بیستون بستند
  مگر افشار کم بود ننگ ، اندر دامن تاریخ
  که باز اینبار دستار شرف را واژگون بستند؟؟
  به هر فصل زمان مارا شهاب درد و غم بارد
  چو کوچی ها به دامان، غژدی غم تا کنون بستند.
  به هربرزن در این بیشه مگر تخم جنون بارید
  که حق و منطق مارا به ریسمان جنون بستند ؟!
  بیایید دوستان باهم عمل را پیشه بنماییم
  بسست هر روز گفتار « چنان کردند و چون بستند..»
  علاج درد «میر دادان» نباشد گریه سر دادن
  خوشاآن مردمی کو دست دشمنهای دون بستند..
  محسن زردادی
  25/08/2010
  

• حمزه قانع ۱۳۸۹ جمعه ۵ سنبله

  
  مردم ما راستی که ازبس فلسفه بازی و نطاقی کرده اند خیلی ترسو و دو دل شده اند توان تصمیم گیری و اراده ی قوی سیاسی از آنها گرفته شده است. قومای گل !! آخرش مردن است ماباید از مردن نترسیم اتفاقا کسی که زیاد از مردن و کشته شدن می ترسد زود تر شکست می خورد . بیرارجان نیاز با این همه فلسفه ندارد ما که زیاده خواهی نداریم ما فقط از حق خود دفاع می کنیم و حق خودرا می خواهیم در این راه اگر کشته شویم هم ابایی نداریم مردن که هست دیگه بگذار در را ه دفاع از حق خود صد در صد قتل عام شویم . البته نمی گویم فکرنکنیم یا انتحار کنیم بیشتر می خواهم بگویم ضعیف و ترسو نباشیم . اگر به یک حقیقت و راه درست رسیدیم زیاد وسواس نباشیم .

• رحیمه ناصری ۱۳۸۹ جمعه ۵ سنبله

  
  نویسنده ی گرامی نکات خوبی رابیان کرده اند و لی گمانم به تحلیل و تفکر بیشتر نیاز است.نظرات برادران محترم نیز کاملا دقیق و قابل استفاده است . مانباید خوانندگان را ملزم کنیم که نظر خاصی بدهند پرباری جمهوری فکر می کنم در همین تنوع و آزادی تریبون آنست . خداکند دوستان درباره ی مردم خود زیاد تر فکر کنند و بنویسند به فال نیک می گیریم فرایند نیک و امید وار کننده است. موفق باشید.

• عبد الاحد ۱۳۸۹ جمعه ۵ سنبله

  
  
  آقای تقوایی طرح شما کاملا ضروری و مفید است و لی اجرای آن با اینهمه اختلاف و چند دستگی مردم ما بسیار مشکل به نظر می رسد. احزاب موجود که بعض شان امکانات رسانه ی قدرتمندی هم در اختیار دارند هر کدام خودرا مردمی ترین و دلسوزترین و قویترین نماینده ی هزاره ها معرفی می کند و شکل گیری هر جنبشی مردمی را به ضرر حزب خود می دانند لذا بعید است مشکل تراشی نکنند . بنا براین بهتر است ما بیشتر زمینه سازی کنیم و مسیر این رستاخیز را هموارتر کنیم یعنی تلاش کنیم به یک همگرایی و درد و انگیزه ی مشترک برسیم . از طریق بیان محرومیتها و ستمهای که درگذشته و حال برما رفته و می رود و نهایت تبعیض و بی اعتنایی که به مردم ما می شود می توان یک درد و انگیزه ی قوی و مشترک برای مردم ما به وجود آورد . تا مردم سراسر هزارجات بصورت خودجوش و مردمی بدون در نظر گرفتن اختلافات حزبی و سمتی یک جنبش سراسری برای رهایی از وضعیت خفت بار شان تشکیل دهند . گرچند امروز هم به فضل خدا مردم ما نسبتا بیدار و آگاه شده اند اما متأسفانه افراد نادان و یا خائن که خواسته یا نا خواسته آب به آسیاب دشمن می ریزند نیز زیاد است نیاز به کار بیشتر داریم . باید شدیدا روی فرهنگ تحمل پذیری و همدیگر خواهی کارکنیم . هنوز متأسفانه هستند کسانی که مثل دوران عبد الرحمن خان به نفع خود و به ضرر اقوام خود فکر می کنند . خداکند مردم مابیشتر بیدار و منسجم شود واین جنبش سراسری زود تر شکل بیگیرد.

• سیف ا لله سفری ۱۳۸۹ جمعه ۵ سنبله

  سلام و احترام به همه،
  لازم میدانم به عرض برسانم که یکی از دست اورد های اساسی رهبران ما تصویب قانون اساسی افغانستان بود؛ که مذهب شیعه در آن به رسمیت شناخته شد. این را نباید نا دیده گرفت،و امثالهم دستاورد های خوبی دیگری را هم همه شاهد هستیم که نام بردن از آن را لازیم به ذکر نمیدانم. یک چیز را خوب است به یاد داشته باشیم که ملت هستیم که سالهای متمادی در زیری بار ظلم به سر میبردیم و حالا اگر شاهد یک امنیت نیسبی در سراسری کشور هستیم این خود نعمت هست که در گذشته ها نداشتیم؛اما حرف اینجانست که در نبود یک نظام متخصص و با تجربه در کشوری چون افغانستان ما باید از توقعات خود کاهش دهیم،چنین نظام نمیتوان پاسوخگوی خواسته های همه ملت افغانستان و جهان باشد همه شاهد هستیم که در ساختاری نظام افغانستان کشور های همسایه و کشورهای دونر یا کمک کنینده هم سهیم هستند.بنابرین اکر کسی غیر از کرزی این مسؤلیت را بر عهده میداشت شاید وضع بیهتر از این هم نمی بود.تحلیل کردن از اوضاع افغانستان و جهان در عصر امروز کاری دشواری خواهد بود. در مسأله افغانستان تنها افغان ها بااین مشکلات مواجه نیست قدرت های سیاسی جهان از ادرس افغانستان علیه هم دیگر استفاده میکند.پس بجا خواهد بود منطقی اوضاع را برسی کنیم شعار های ایلات متحده امریکا تا تحقق آن با چشم دید و مشاهده خود ما وقعا چه را به اثبات مرساند؟ در حقیقت موارد زیاد را باید مطرح سخت تا فضا اندکی روشنتر شود؛ اما ساعت ها باید نوشت تا درک و معلومات خود را با دیگران شریک ساخت. چیقدر مفید است به که بطوری خلاصه هر کس نظر خود را از این طریق ذکر کند و بر معلومات همه بی افزاید.تا همه با هم هم دیگر به اندازه کمک کرده بتوانیم در مجموع نوسینده گان و نظر دهینده گان موارد خوبی رادر این سایت مطرح میکند و نکات مهم و ارزنده را مورد بحث قرار میدهد؛اما نا گفته نباید گذاشت که در پهلوی اثرات مثبت اثرات منفی هم دارد. که دو مورد آن که بیشتر مایه نگرانی ما شده این است که از این سایت بعضی ها رهبران سیاسی ما را توهین میکند که واقعا به منافع هیچ طرف نخواهد بود. ودیگر اینکه تنها پشتون ها را مقصر در قضایای افغانستان قلم داد میکنیم که این هم از یک قضاوت غیری عادلانه ما هست که به هیچ وجه به سود ما نخواهدانجامید. امید وارم مسؤل این سایت در رابطه با این موضوع کمی جدیت از خود نشان دهد.که مبادا در اینده با چالش مواجه شویم.اما نکات خوب و منطقی را که آقای تقوای از آن اشاره کرده بود اگر جنبه عملی به خود بگیرد بیشک شاهد تغیری خواهیم بود؛ اما با تاسف فروان که این پشنهادات تا حال در روی ورق باقی مانده است امید روزی بتوانیم برای تحقق اینها جامه عمل بیپوشانیم و یک نویدی از آینده درخشان بر ملت ما رونما گردد.بدون شک رشت هزاره ها در عرصه علم تیکنا لوجی قابل هزم بر دیگران نیست.چون آنها ما را تا حال جوالی فکر میکند و دقیقا هزاره ها طی نه سال از حکومت کرزی پیشرفت های قابل ملا هضه ی را دارد که حتی سیامک هیروی یکی از سخنگویان آقای کرزی در رسانه ها این مطلب را بیان کرد؛ اما زمان که سهیم بود ما در ساختاری نظام وقدرت به میان می آید.درست است قناعت بخش نمی باشد اما این یک مرحله است که باید طی کرد و اینکه ما بر اساس نفوس خود را در قدرت سهیم نمی دانیم تقصیر تنها متوجه رهبران ما نمیشود بلکه غفلت توده مردم هم هست در اوایل چنین نبودیم که امروز هستیم دست های در بین کار کرده تا به حدی رسیده که همه از متفریق بودن ما هیجان شدیمکه آیا امروز تکیه بر قشر تحصیل کرده ها و روشنفکران کرد یا بر رهبر های سیاسی؟رهبران سیاسی از تجربه سخن میگوید و روشنفکران از منطق.در حال که ما به هر دو ضرورت داریم پس بجا خواهد بود یک تفاهم بین طرفین صورت گیرد تا همه با هم به این بی اعتمادی ها و به اتفاقی ها خاتیمه دهیم. اگر روشنفکران با رهبر های احترام قایل نباشد و تنها خود را بر حق بیداند،که منطق نیست در حال که دیروز در زمان جهاد رهبران ما در خط اول جنگ بود روشن فکران کجا بود؟بلآخره مشکل بین ورشن فکران و رهبران جهادی است که یک فضای بی اعتمادی بین مردم ایجاد شده که کدام اینها بر حق است؟ در همه مورد مسؤل همین دو تیم است نه توده مردم.
  در نتیجه تا تفاهم بین رهبران جهادی و تحصیل کرده ها صورت نگیرد سرنوشت مردم از این بدتر خواهد شد بهتر نه؛اما تحصیل کرده ها مسؤلیت بیشتر دارد چون شعاری شان تفاهم و منطق است نه زور و خشونت.

• س م حسینی ۱۳۸۹ جمعه ۵ سنبله

  سلام
  سایت خوبی دارید: دارای ظاهری مناسب و مرتب و مطالب سودمند
  
  پیروز باشید

• نجیب الله تابش ۱۳۸۹ پنج شنبه ۴ سنبله

  با سلام خدمت عزیزم تقوایی و همه ی خوانندگان بنده هم با آقای زکی موافقم باند حاکم یک پروژه ی جزئی و نا چیز را دربامیان چندین با ر در مرحله های مختلف با طمطراق افتتاح می کند و نوکران جیره خوارش در بامیان نیز هر روزه کنفرانس خبری تشکیل می دهند و از دولت تبلیغ می کنند خبر نگاران غیر حرفه ی و و بلاگ نویسان هم که بیچاره ها دنبال مطلب می گردند خواسته یا نا خواسته تبلیغاتچی دولت می شوند . درحالیکه فقط در مرکز بامیان دوسه پروژه ی کوچک راه اندازی شده و هزارجات اصلا دست نخورده ماند ه اما از آنطر ف در ولا یا ت دیگر پروژه های خیلی بزرگ و ملیاردی راه اندازی می شود و دهها نفر کار گر آنها نیز کشته می شود اما همچنا ن بیشتر و بیشتر باز سازی می شود. و خبر بهره برداری از چندین بلکه دهها پروژه در یک روز و در یک عنوان بدون تبلیغات داده می شود مثلا همین امروز در سایت افغان پیپر که زیاد از دولت تبلیغ هم نمی کند آمده است:
  
  یکصد و پنجاه و هشت پروژه همبستگی ملی در مرکز و دو ولسوالی ولایت بغلان تکمیل و امروز به بهره برداری سپرده شد.
  هفت پروژه عام المنفعه در مربوطات ولایت جوزجان روز چهارشنبه به بهره برداری سپرده شد.
  
  و هزاران نمونه ی دیگر . البته عرض کردم باند حاکم فقط دقیقا مرکز بامیان و اطراف تعمیر ولایت را کمی رنگ و روغن زده که بیشتر مورد توجه هیأتها ی بین المللی و توریستان و مسافران است اما از بازسازی اصلی در مناطق هزارجات اصلا خبری نیست. ما وظیفه داریم این تبعیض
  شرم آور را حداقل در رسانه های خودمان هوشیارانه و مطابق با واقعیت انعکاس بدهیم .
  

• تقوایی ۱۳۸۹ پنج شنبه ۴ سنبله

  جناب عبدالخالق علیزاده ، درود برشما!
  از سخنان ارزشمند شما که در مقاله " رستاخیز " گذاشته بودید.کمال سپاس دارم. به دلیل مشغولیت ناخواسته، نتواستم که آدرس ایمیل خودرا خدمت شما تقدیم نمایم. به خاطر این تاخیر، پوزش میخواهم. اینک نشانی ایمیل ام را در اختیارشما ودوستان که مایل به تبادل نظر از طریق پست برقی باشند، قرار میدهم.
  
  taqwaie@gmail.com
  
  سر فراز وموفق باشید.

• زکی ۱۳۸۹ پنج شنبه ۴ سنبله

  
  برادر تقوایی مثل همیشه متین و راهگشا بود . ممنون. صد درد ودریغ که ما درک عمیق از اوضاع سیاسی خودمان نداریم.
  
  بسیاری وبلاگهای ما در دست کسانی است که فارسی نویسی را تمرین می کنند و اکثر نوشته های کودکانه ی شان به ضرر مردم تمام می شود. و خواسته یا ناخواسته تبلیغگران دولتند . دولت با کمال بی شرمی یک تعمیر خیلی کوچک را اگر دربامیان و هزارجات درست می کند هربخش آن حتی دستشویی اش را جدا جدا با آب و تاب و توسط کارکنان بلند پایه ی دولتی افتتاح می کنند هرده متر سرک را نیز ازطرح و جغل اندازی گرفته تا قیر ریزی مرحله به مرحله جداگانه افتتاح می کند وبلاگ نویسان و خبر نگاران محلی ماهم برای بازتاب دادن آن مسابقه می گذارند و به خورد هزاران نویسنده می دهند . خبر ندارند که دارند ازیک دستشویی نیمه ساخته ده بار تبلیغ می کنند . دربدخشان که هر قریه اش یک ولسوالی است 560 کلومتر سرک پخته شد وبه شدت درحال کارنیز هست کسی خبر نشد و برادران باهوش تاجیک همچنان داد می زنند کمکها فقط به جنوب می رود و لی در بامیان هنوز ده متر سرک قیر ریزی نشده فقط شروع کار بی کیفیت و سطحی آن که آنهم از خیر سر مؤسسات خارجی است دهها بار افتتاح و تبلیغ شده و وبلاگهای ما همه بلندگوی تبلیغا تی باند فاشیزم شده است. دردایکندی فاجعه ی تلف شدن مردم از گرسنگی در راه است ولی نمایندگان احمق و بی سوادشان بجای عذرخواهی از مردم از باند فاشیزم تبلیغ می کنندو بازسازی را به دور بعدی حواله می کنند درسایر نقاط هزارجات و کابل ومزار و هرات نیز قصه ی مردم ما همین قصه ی غم انگیز است.
  

• حسن مسافر ۱۳۸۹ پنج شنبه ۴ سنبله

  جناب تقوایی و خوانندگان گرامی
  
  امید وارم دوستان از وارخطایی کامنت نویسی من بجان نرسیده باشند. ولی فکر می کنم ناچارم نظر خود را بیان دارم.
  
  من از دو کار کامنت گذاران که فشرده نوع برخورد ما با آدم ها است، خوشم نمی آید. یکی بیاید و بگوید خوب نیاید که نیاید خدا کند که تا قیامت هم خوشت نیاید.
  
  کار اول: انعکاس فرهنگ ارباب رعیتی در کامنت ها است که یکدسته از کامنت گداران از آن کار می گیرند. البته این عادت را از قدیم و ندیم شاید از فارسی کهنه دوران چاکری شعرای درباری میراث برده باشیم. و آن اینست که ما وقتی اگر نوشته یا نظر کسی را پسندیدیم دیگر می شویم همان خاک حسن مسافر، نوکر، چاکر، دربان، شاگرد، فراش، چایدار، چپراسی، فرزند، و غیره نویسنده یا شخص عامل.
  
  این طرز برخورد اگر چند به نظر ما نویسنده را در مقام خیلی بالا از کامنت گدار قرار می دهد اما اگر از خود نویسنده بپرسید که آیا این نوع نظر نویسی و استفاده از کلمات که با کلمات بالا خویشاوندی دارد در نویسنده چی احساسی را بیدار می کند بدون شک خواهد گفت احساس بیکسی را.
  
  چی در این نوع برخورد ما اگاهانه یا نا آگاهانه دو کار را انجام می دهیم. یکی اینکه نویسنده یا شخص عامل را تشویق نموده و وجدان خود را راحت نموده ایم و فکر می کنیم که ما هم در کار نیکی تا اندازه ای اشتراک نموده ایم. و از جانبی با ذکر کلمات مجلل برای نویسنده تمام مسولیت را بدون اینکه خود دانسته باشیم بگردن نویسنده می اندازیم. زیرا ما چایدار و نفرخدمتی بیشتر نیستیم و این مسولیت فرهیختگان است تا بنویسند و ایجاد کنند و رهبری کنند دیگران را که باز هم ما به دلیل تعلق داشتن در چایداری شامل آن دیگران نمی شویم.
  
  کار دوم کامنت گذاری بزرگ منشانه است. این کامنت گذاران هم کسانی هستند که همسطح یا از نظر دانش بالا تر از مقاله نویسان اند. طرح های مفید و معقولی را که ارایه می دارند با دعای خیر در حق دست اندر کاران خاتمه می دهند. این دسته از کامنت گداران بیشتر به اربابان، ملک ها و خان های شبیه اند که باز هم نمی خواهند بگویند که ای برادر "نان خو ره بالی نان تو میلوم باد ازو از تای شی خوردی دیلمو از بال شی خوردی دیلمو".
  
  در مورد این نوشته بعدا مزاحم خواهم شد تا با کسی مشت و یخن نشده ام فعلا خدا حافظی می کنم.

• Ali Asghar ۱۳۸۹ پنج شنبه ۴ سنبله

  Nicely covered and we can feel the sympthy for the nation. Thanks for sharing the useful ideas and may Allah bless our people to remove hate from their heart based on selfishness and they should think of nation regardless of their village somewhere.
  Ali Asghar